zakażenie pochwy wywołane przez drożdżaki Candida albicans
Wskazanie

Zakażenie pochwy wywołane przez drożdżaki Candida albicans, znane również jako kandydoza pochwy lub drożdżyca pochwy, jest jedną z najczęstszych infekcji grzybiczych u kobiet. Szacuje się, że około 75% kobiet przynajmniej raz w życiu doświadczy tego schorzenia. Infekcja ta charakteryzuje się białym, serowatym upławami, świądem, pieczeniem oraz zaczerwienieniem okolic sromu i pochwy. Często dochodzi również do bolesności podczas stosunków płciowych i oddawania moczu.

Czynnikami predysponującymi do rozwoju drożdżycy pochwy są: antybiotykoterapia, ciąża, cukrzyca, stosowanie doustnej antykoncepcji hormonalnej, zaburzenia odporności, a także niewłaściwa higiena intymna. Diagnostyka opiera się na badaniu ginekologicznym, ocenie pH wydzieliny pochwowej oraz badaniu mikrobiologicznym, które potwierdza obecność Candida albicans.

W leczeniu zakażeń pochwy wywołanych przez Candida albicans stosuje się przede wszystkim leki przeciwgrzybicze z grupy azoli. Na polskim rynku dostępne są preparaty do stosowania miejscowego, takie jak: Clotrimazolum (Clotrimazolum GSK, Canesten), Miconazolum (Gyno-Pevaryl), Nystatyna (Nystatyna GSK), a także leki doustne zawierające flukonazol (Fluconazole, Flukonazol, Flumycon, Diflucan). W przypadku ciężkich, nawracających infekcji skuteczne mogą okazać się również preparaty zawierające natamycynę (Pimafucin) czy terkonazol (Terazol).

Największą trudnością w leczeniu zakażeń pochwy wywołanych przez Candida albicans jest problem nawrotów infekcji. Szacuje się, że u około 5-8% kobiet dochodzi do nawracających zakażeń, definiowanych jako 4 lub więcej epizodów w ciągu roku. W takich przypadkach konieczne jest zastosowanie dłuższej terapii podtrzymującej oraz identyfikacja i eliminacja czynników predysponujących. Istotnym problemem jest również rosnąca oporność szczepów Candida na powszechnie stosowane leki przeciwgrzybicze, co wymaga niekiedy zastosowania terapii skojarzonej lub leków nowszej generacji.

Istotnym elementem postępowania, często niedocenianym przez pacjentki, jest równoczesne leczenie partnera seksualnego, nawet jeśli nie wykazuje on objawów zakażenia. Ponadto należy zalecić pacjentkom modyfikację stylu życia, w tym unikanie czynników drażniących okolice intymne (syntetyczna bielizna, płyny do higieny intymnej z substancjami zapachowymi) oraz wzmocnienie naturalnej odporności organizmu.