zakażenie migdałków
Wskazanie

Zakażenie migdałków (zapalenie migdałków, angina) to stan zapalny migdałków podniebiennych, najczęściej o etiologii bakteryjnej, rzadziej wirusowej. Pacjenci zgłaszają się z objawami ostrego bólu gardła, trudnościami w przełykaniu, gorączką, powiększeniem węzłów chłonnych szyi oraz charakterystycznym nalotom na migdałkach. Najczęstszym czynnikiem etiologicznym są paciorkowce beta-hemolizujące grupy A (Streptococcus pyogenes).

W leczeniu zakażeń migdałków stosuje się przede wszystkim antybiotykoterapię, gdy podejrzewamy etiologię bakteryjną. Wśród najczęściej przepisywanych leków w Polsce znajdują się: Amoksiklav, Augmentin, Duomox, Ospamox (amoksycylina z kwasem klawulanowym lub sama amoksycylina), Zinnat, Xorimax (cefuroksym), Klacid, Fromilid (klarytromycyna) oraz Sumamed, Azimycin, Azitrox (azytromycyna). W przypadku alergii na antybiotyki beta-laktamowe można zastosować Dalacin (klindamycyna) lub Rovamycine (spiramycyna).

Leczenie objawowe obejmuje stosowanie leków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych, takich jak Paracetamol (Apap, Panadol), Ibuprom, Nurofen (ibuprofen) oraz preparaty do płukania gardła zawierające środki antyseptyczne, np. Tantum Verde, Cholinex, Strepsils. Zaleca się również nawodnienie i odpoczynek.

Największą trudnością w leczeniu zakażeń migdałków jest różnicowanie etiologii bakteryjnej od wirusowej, co ma kluczowe znaczenie dla decyzji o włączeniu antybiotykoterapii. Nadużywanie antybiotyków w przypadkach infekcji wirusowych prowadzi do narastania antybiotykooporności. Innym wyzwaniem jest niedostateczne przestrzeganie zaleceń terapeutycznych przez pacjentów, szczególnie przerywanie antybiotykoterapii po ustąpieniu objawów, co może prowadzić do nawrotów infekcji oraz powikłań, takich jak ropień okołomigdałkowy, gorączka reumatyczna czy kłębuszkowe zapalenie nerek.

U pacjentów z nawracającymi anginami (powyżej 3-5 epizodów rocznie) należy rozważyć tonsillektomię (usunięcie migdałków podniebiennych), co stanowi skuteczną metodę zapobiegania nawrotom infekcji. Decyzja o zabiegu powinna być podejmowana indywidualnie, z uwzględnieniem częstości nawrotów, nasilenia objawów oraz wpływu na jakość życia pacjenta.