zaburzenie czynnościowe dróg żółciowych
Wskazanie

Zaburzenia czynnościowe dróg żółciowych to zespół objawów wynikających z dysfunkcji pęcherzyka żółciowego i/lub zwieracza Oddiego, które występują przy braku zmian strukturalnych tych narządów. Manifestują się one najczęściej jako nawracający ból w prawym podżebrzu lub nadbrzuszu, który może promieniować do pleców lub prawej łopatki. Dolegliwości bólowe zwykle nasilają się po spożyciu tłustych pokarmów i mogą towarzyszyć im nudności, wzdęcia oraz uczucie pełności.

Diagnostyka zaburzeń czynnościowych dróg żółciowych opiera się na wykluczeniu innych patologii (np. kamicy żółciowej, zapalenia dróg żółciowych czy chorób trzustki) za pomocą badań obrazowych oraz laboratoryjnych. Kluczowe znaczenie ma USG jamy brzusznej, a w wybranych przypadkach cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego (MRCP) lub endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna (ERCP).

W leczeniu farmakologicznym stosuje się leki rozkurczowe, które zmniejszają napięcie mięśniówki gładkiej dróg żółciowych. Należą do nich preparaty zawierające drotawerynę (No-Spa, Deespa), hioscynę (Buscopan, Scopolan) czy mebewerynę (Duspatalin). W przypadku dolegliwości dyspeptycznych pomocne mogą być leki prokinetyczne jak itopryd (Zirid) czy trimebutyna (Debridat, Tribux). Przy współistniejących zaburzeniach motoryki przewodu pokarmowego stosuje się również preparaty symetykonowe (Espumisan, Esputicon) oraz dimetykon (Infacol).

Istotną rolę odgrywa również suplementacja preparatami zawierającymi kwasy żółciowe lub ich pochodne, jak kwas ursodeoksycholowy (Ursocam, Ursopol, Proursan), które poprawiają przepływ żółci. W terapii wspomagającej stosuje się preparaty ziołowe zawierające wyciągi z karczocha, ostropestu plamistego czy mięty pieprzowej (Esseliv Forte, Sylimarol, Hepatil).

Największe trudności w leczeniu zaburzeń czynnościowych dróg żółciowych wynikają z ich przewlekłego charakteru oraz nakładania się objawów z innymi schorzeniami czynnościowymi przewodu pokarmowego, jak zespół jelita drażliwego czy dyspepsja czynnościowa. Wyzwaniem jest również brak jednoznacznych markerów diagnostycznych, co może prowadzić do opóźnienia w postawieniu właściwej diagnozy. Skuteczność leczenia farmakologicznego bywa ograniczona, a pacjenci często wymagają wielokierunkowego podejścia terapeutycznego obejmującego nie tylko farmakoterapię, ale również modyfikację diety (dieta lekkostrawna, niskotłuszczowa) oraz zmianę stylu życia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl