zaburzenia urologiczne
Wskazanie

Zaburzenia urologiczne obejmują szeroki zakres schorzeń dotyczących układu moczowego u kobiet i mężczyzn oraz narządów płciowych u mężczyzn. Do najczęstszych należą: zakażenia układu moczowego (ZUM), kamica nerkowa, przerost prostaty (BPH), nietrzymanie moczu, nowotwory układu moczowo-płciowego oraz zaburzenia erekcji.

W przypadku zakażeń układu moczowego stosuje się antybiotykoterapię, w zależności od nasilenia objawów i wyników posiewu moczu. Często stosowane leki w Polsce to: Furagina (furazydyna), Monural (fosfomycyna), Cipronex (cyprofloksacyna), Biseptol (kotrimoksazol) czy Amoksiklav (amoksycylina z kwasem klawulanowym).

Przy przeroście prostaty podstawą leczenia są alfa-blokery, takie jak Doxar (doksazosyna), Omnic (tamsulozyna), Cardura XL (doksazosyna) oraz inhibitory 5-alfa-reduktazy jak Finaster (finasteryd) czy Adadut (dutasteryd). Coraz częściej stosuje się też preparaty złożone jak Duodart (dutasteryd z tamsulozyną).

Nietrzymanie moczu, szczególnie u kobiet, leczy się farmakologicznie przy użyciu leków antycholinergicznych jak Vesicare (solifenacyna), Detrusitol (tolterodyna), a także nowszymi preparatami jak Betmiga (mirabegron). W przypadkach opornych stosuje się metody zabiegowe i rehabilitację mięśni dna miednicy.

Największe trudności w leczeniu zaburzeń urologicznych wiążą się z narastającą opornością bakterii na antybiotyki, opóźnioną diagnostyką nowotworów układu moczowego oraz niską zgłaszalnością objawów ze względu na wstyd pacjentów. Dużym wyzwaniem jest także leczenie przewlekłego bólu w zespole bólowym miednicy mniejszej oraz nawracającej kamicy nerkowej, gdzie poza farmakoterapią (Rowatinex, Urosept) konieczna jest kompleksowa zmiana stylu życia i nawyków żywieniowych.