przewlekła astma
Wskazanie

Przewlekła astma to długotrwała choroba zapalna dróg oddechowych, charakteryzująca się nawracającymi epizodami duszności, świszczącego oddechu, uczucia ściskania w klatce piersiowej oraz kaszlu. W przebiegu choroby dochodzi do nadreaktywności oskrzeli, obrzęku błony śluzowej oraz nadmiernego wydzielania śluzu, co prowadzi do obturacji dróg oddechowych. Astma przewlekła wymaga regularnego, długoterminowego leczenia, nawet w okresach bezobjawowych.

W leczeniu przewlekłej astmy stosuje się podejście stopniowane, dostosowane do nasilenia objawów. Podstawę terapii stanowią wziewne kortykosteroidy (ICS), takie jak Pulmicort (budezonid), Flixotide (flutykazon) czy Alvesco (cyklezonid). W przypadku astmy o większym nasileniu stosuje się długo działające β2-mimetyki (LABA) w połączeniu z ICS, dostępne jako preparaty złożone: Symbicort (budezonid+formoterol), Seretide (flutykazon+salmeterol) czy Fostex (beklometazon+formoterol). Przy niedostatecznej kontroli choroby dołącza się leki antyleukotrienowe jak Montelukast (Singulair), długo działające leki przeciwcholinergiczne (LAMA) np. Spiriva (tiotropium) lub terapie biologiczne skierowane przeciwko IgE, IL-5 czy IL-4/IL-13.

Do najważniejszych trudności w leczeniu przewlekłej astmy należy osiągnięcie i utrzymanie odpowiedniej kontroli choroby. Istotnym problemem jest nieprzestrzeganie zaleceń terapeutycznych przez pacjentów, którzy często przerywają leczenie w okresach bezobjawowych lub niewłaściwie stosują inhalatory. Wyzwaniem pozostaje także identyfikacja i eliminacja czynników zaostrzających (alergeny, infekcje, wysiłek fizyczny), a także rozpoznanie fenotypów astmy, wymagających zindywidualizowanego podejścia terapeutycznego. Dla pacjentów z astmą ciężką, oporną na standardowe leczenie, dostęp do nowoczesnych terapii biologicznych może być ograniczony ze względu na wysokie koszty i restrykcyjne kryteria refundacyjne.

Ważnym aspektem opieki nad pacjentem z przewlekłą astmą jest edukacja dotycząca natury choroby, prawidłowego stosowania inhalatorów oraz rozpoznawania wczesnych objawów zaostrzeń. Kluczowe znaczenie ma regularna ocena kontroli astmy przy użyciu walidowanych kwestionariuszy (np. ACT, ACQ) oraz monitorowanie funkcji płuc za pomocą spirometrii i szczytowego przepływu wydechowego (PEF).

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl