niedobór witaminy PP
Wskazanie

Niedobór witaminy PP (niacyny, witaminy B3) prowadzi do rozwoju pelagry, choroby charakteryzującej się objawami skórnymi, żołądkowo-jelitowymi oraz neurologicznymi. Typowa triada objawów to: zapalenie skóry (szczególnie na obszarach eksponowanych na słońce), biegunka oraz demencja. Na skórze pojawiają się symetryczne, rumieniowe zmiany, które z czasem stają się brunatne i złuszczające. Pacjenci często cierpią na zapalenie języka (glossitis), zapalenie jamy ustnej oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Niedobór witaminy PP najczęściej występuje u osób niedożywionych, alkoholików, pacjentów z zaburzeniami wchłaniania, chorymi na chorobę Hartnupa (genetycznie uwarunkowane zaburzenie wchłaniania tryptofanu) oraz u osób stosujących dietę ubogą w białko zwierzęce. Pelagra może też wystąpić podczas długotrwałego leczenia niektórymi lekami (np. izoniazyd, 5-fluorouracyl).

W leczeniu niedoboru witaminy PP stosuje się suplementację niacyny. Na polskim rynku dostępne są preparaty takie jak: Niacyna Laboratoria PolfaŁódź, Niacin Orifarm, Pelethrocin (niacynamid), a także liczne preparaty wielowitaminowe zawierające niacynę (np. Centrum, Vitaminum B Compositum Teva, Apo-Multi-Vit). W przypadkach poważnego niedoboru zaleca się początkowo dawki 100-300 mg niacyny dziennie, a po ustąpieniu objawów 50-100 mg dziennie przez kilka miesięcy.

Największe trudności w leczeniu niedoboru witaminy PP wynikają z późnego rozpoznania choroby, gdyż wczesne objawy są niespecyficzne i mogą być mylone z innymi schorzeniami. Istotnym wyzwaniem jest również identyfikacja i leczenie chorób podstawowych prowadzących do niedoboru. U pacjentów z alkoholizmem konieczne jest jednoczesne leczenie uzależnienia oraz innych niedoborów witaminowych. Należy również pamiętać, że suplementacja wysokimi dawkami niacyny może powodować efekty uboczne, takie jak zaczerwienienie skóry (flush), świąd, zaburzenia funkcji wątroby czy hiperglikemię, co wymaga monitorowania podczas terapii.