miejscowe znieczulenie w stomatologii
Wskazanie
Miejscowe znieczulenie w stomatologii to procedura medyczna polegająca na czasowym zablokowaniu przewodnictwa nerwowego w określonym obszarze jamy ustnej w celu eliminacji bólu podczas zabiegów stomatologicznych. Jest to najpowszechniej stosowana metoda kontroli bólu w praktyce stomatologicznej, pozwalająca na przeprowadzanie zabiegów bez dyskomfortu pacjenta przy zachowaniu jego pełnej świadomości.
Znieczulenie miejscowe stosuje się w większości procedur stomatologicznych, takich jak leczenie zachowawcze (wypełnianie ubytków próchnicowych), leczenie endodontyczne (kanałowe), ekstrakcje zębów, zabiegi chirurgiczne w obrębie jamy ustnej, a także procedury periodontologiczne i implantologiczne. Wskazaniem do zastosowania znieczulenia jest przewidywany ból związany z zabiegiem lub lęk pacjenta przed bólem.
W Polsce stosuje się kilka preparatów do znieczulenia miejscowego w stomatologii. Najpopularniejsze z nich to: Articaine 4% z adrenaliną (Citocartin, Ubistesin, Septanest), Lidocaina 2% (Lignocainum Hydrochloricum, Xylocaine), Mepivacaine 3% (Mepivastesin, Scandonest) oraz Bupivacaine (Marcaine). Preparaty te różnią się czasem działania, siłą znieczulenia oraz obecnością środka obkurczającego naczynia (zwykle adrenaliny).
Techniki podawania znieczulenia obejmują: znieczulenie nasiękowe (infiltracyjne), znieczulenie przewodowe (blokadę nerwu), znieczulenie śródwięzadłowe, znieczulenie domiazgowe oraz znieczulenie powierzchniowe (aplikacja żelu na śluzówkę). Wybór techniki zależy od rodzaju zabiegu, obszaru, który ma być znieczulony oraz indywidualnych uwarunkowań pacjenta.
Największe trudności podczas stosowania znieczulenia miejscowego w stomatologii to: niepowodzenie znieczulenia (szczególnie w przypadku ostrych stanów zapalnych), reakcje alergiczne na środki znieczulające, ryzyko toksyczności przy przedawkowaniu, powikłania związane z dodaną adrenaliną u pacjentów z chorobami układu krążenia oraz trudności anatomiczne utrudniające podanie znieczulenia (np. w przypadku dolnych zębów trzonowych). Dodatkowym wyzwaniem jest znieczulenie pacjentów lękowych, u których sam widok igły może wywołać reakcje wazowagalne.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Orabloc – Roztwór do wstrzykiwań – (40 mg + 0,005 mg)/ml
Produkt leczniczy zawiera artykainę chlorowodorek oraz adrenalinę w postaci adrenaliny winianu, a także pirosiarczyn sodu jako substancję pomocniczą. Jest to roztwór do wstrzykiwań o znieczulającym działaniu miejscowym, stosowany głównie w stomatologii. Wskazany jest dla pacjentów powyżej 4 lat, w tym dorosłych i osób starszych. Stosuje się go podczas rutynowych zabiegów stomatologicznych, takich jak ekstrakcje zębów, usuwanie kamienia nazębnego czy przygotowanie do koron.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku