kolka żółciowa w przebiegu kamicy dróg żółciowych
Wskazanie
Kolka żółciowa w przebiegu kamicy dróg żółciowych to zespół objawów związanych z obecnością złogów (kamieni) w drogach żółciowych, które powodują ich częściową lub całkowitą niedrożność. Objawia się nagłym, silnym bólem w prawym podżebrzu lub śródbrzuszu, często promieniującym do pleców lub prawej łopatki. Atak kolki żółciowej zazwyczaj trwa od kilkunastu minut do kilku godzin i może być wywołany spożyciem tłustego posiłku, gwałtownymi ruchami czy wstrząsami.
W leczeniu ostrego napadu kolki żółciowej stosuje się przede wszystkim leki przeciwbólowe i rozkurczowe. Wśród preparatów dostępnych w Polsce skuteczne są: drotaweryna (No-Spa, Desparin), papaweryna (Papaverinum), butylobromek hioscyny (Buscopan) oraz metamizol (Pyralgina, Novalmag). W przypadku silnego bólu można zastosować opioidowe leki przeciwbólowe, takie jak tramadol (Tramal, Poltram) czy petydyna (Dolargan). Ważnym elementem leczenia jest również odpowiednie nawodnienie i stosowanie leków przeciwwymiotnych, jak metoklopramid (Metoclopramidum) czy ondansetron (Zofran, Ondansetron).
Definitywne leczenie kamicy dróg żółciowych powodującej kolkę obejmuje usunięcie złogów. W przypadku kamicy pęcherzyka żółciowego metodą z wyboru jest cholecystektomia laparoskopowa. Przy kamicy przewodowej skuteczna jest endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna (ECPW) z następową sfinkterotomią i usunięciem złogów. W niektórych przypadkach stosuje się także rozpuszczanie kamieni kwasem ursodeoksycholowym (Ursopol, Ursocam, Proursan), jednak metoda ta ma ograniczoną skuteczność.
Największymi trudnościami w leczeniu pacjentów z kolką żółciową są: opóźnienie w postawieniu prawidłowej diagnozy (ze względu na podobieństwo objawów do innych schorzeń jamy brzusznej), powikłania kamicy w postaci ostrego zapalenia dróg żółciowych, zapalenia trzustki czy żółtaczki mechanicznej, które znacząco zwiększają ryzyko dla pacjenta. Wyzwaniem bywa również leczenie osób z przeciwwskazaniami do zabiegu operacyjnego oraz pacjentów z nawracającą kamicą przewodową. Istotnym problemem jest także właściwe postępowanie z tzw. trudnymi kamieniami – dużymi, licznymi lub zlokalizowanymi w miejscach trudno dostępnych endoskopowo, które wymagają zaawansowanych technik zabiegowych.