Właściwości farmakokinetyczne
Pregabalina
Pregabalina wykazuje przewidywalny i liniowy profil farmakokinetyczny z wysoką biodostępnością doustną ≥90%, niezależną od dawki, oraz szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w około 1 godzinę po podaniu na czczo. Stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 24-48 godzin. Pokarm opóźnia Tmax o około 2,5 godziny i zmniejsza Cmax o 25-30%, jednak nie wpływa istotnie na całkowite wchłanianie (AUC). Pregabalina o przedłużonym uwalnianiu (Lusama) podawana raz na dobę po posiłku wykazuje równoważne AUC, ale niższe Cmax w porównaniu z formą standardową podawaną dwa razy na dobę. Biodostępność formy o przedłużonym uwalnianiu jest znacznie obniżona (o 30-50%) przy podaniu na pusty żołądek. Substancja nie wiąże się z białkami osocza, jest minimalnie metabolizowana (98% wydalana w postaci niezmienionej przez nerki), a jej okres półtrwania wynosi około 6,3 godziny. Klirens pregabaliny jest proporcjonalny do klirensu kreatyniny, co wymaga dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek oraz podania dawki dodatkowej po hemodializie (redukcja stężenia o około 50% po 4 godzinach dializy).
Charakterystyka farmakokinetyczna pregabaliny
Pregabalina wykazuje podobny profil farmakokinetyczny zarówno u zdrowych ochotników, jak i u pacjentów z padaczką otrzymujących leki przeciwpadaczkowe oraz u pacjentów z bólem przewlekłym. Właściwości farmakokinetyczne tej substancji charakteryzują się przewidywalnością parametrów i niewielką zmiennością międzyosobniczą, co sprawia, że rutynowe monitorowanie stężenia leku w osoczu nie jest konieczne.1 2
Wchłanianie
Pregabalina charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym na czczo, osiągając maksymalne stężenia w osoczu w ciągu 1 godziny zarówno po podaniu dawki pojedynczej, jak i dawek wielokrotnych. Biodostępność pregabaliny po podaniu doustnym jest wysoka i wynosi ≥90%, co szczególnie istotne, jest niezależna od dawki.3 4
Stan stacjonarny po podaniu dawek wielokrotnych zostaje osiągnięty w przeciągu 24-48 godzin.5 Obecność pokarmu ma wpływ na szybkość wchłaniania pregabaliny – powoduje zmniejszenie Cmax o około 25-30% oraz opóźnienie tmax o około 2,5 godziny. Należy jednak podkreślić, że podawanie pregabaliny wraz z pokarmem nie ma istotnego klinicznie wpływu na stopień jej wchłaniania.6
W przypadku pregabaliny o przedłużonym uwalnianiu (Lusama) stosowanej raz na dobę po wieczornym posiłku, farmakokinetyka wykazuje równoważne AUC, ale niższe Cmax w porównaniu z porównywalną dawką pregabaliny o standardowym uwalnianiu. Warto zaznaczyć, że biodostępność pregabaliny o przedłużonym uwalnianiu jest znacznie zmniejszona, jeśli przyjmuje się ją na pusty żołądek – wartość AUC jest o około 30-50% mniejsza w porównaniu z przyjęciem po wieczornym posiłku.7
Dystrybucja
W badaniach przedklinicznych wykazano, że pregabalina przenika przez barierę krew-mózg u myszy, szczurów i małp. Substancja ta przenika również przez łożysko u szczurów i jest obecna w mleku karmiących samic szczurów.8
U ludzi pozorna objętość dystrybucji pregabaliny po podaniu doustnym wynosi około 0,56 l/kg.9 Ważną cechą farmakokinetyczną pregabaliny jest fakt, że nie wiąże się ona z białkami osocza, co zmniejsza ryzyko interakcji z innymi lekami na poziomie wiązania z białkami.10
Metabolizm
Pregabalina w organizmie ludzkim podlega metabolizmowi w nieistotnym stopniu. Po podaniu dawki pregabaliny znaczonej radioaktywnie, około 98% radioaktywności wykrywano w moczu w postaci niezmienionej pregabaliny.11 N-metylowa pochodna pregabaliny, główny metabolit obecny w moczu, stanowiła jedynie 0,9% dawki.12
W badaniach przedklinicznych nie obserwowano racemizacji, czyli przechodzenia form enanacjomerycznych pregabaliny z S-enancjomeru do R-enancjomeru.13
Eliminacja
Pregabalina jest wydalana z organizmu głównie przez nerki w postaci niezmienionej. Średni okres półtrwania w fazie eliminacji pregabaliny wynosi 6,3 godziny.14 Klirensy osoczowy i nerkowy pregabaliny są wprost proporcjonalne do klirensu kreatyniny.15
Ze względu na to, że główną drogą eliminacji leku jest eliminacja przez nerki, u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek konieczne jest zmniejszenie dawki. Ponadto, u pacjentów poddawanych hemodializie należy podać dawkę dodatkową, ponieważ po 4-godzinnym zabiegu hemodializy stężenie pregabaliny w osoczu zostaje zmniejszone o około 50%.16 17
Liniowość farmakokinetyki
W zalecanym zakresie dawek dobowych farmakokinetyka pregabaliny jest liniowa, co oznacza, że stężenie leku w osoczu jest proporcjonalne do zastosowanej dawki.18 Międzyosobnicze różnice w farmakokinetyce są małe (<20%).<sup data-drug="Pragiola" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Międzyosobnicze różnice w farmakokinetyce są małe (19
Farmakokinetyka po podaniu dawek wielokrotnych jest przewidywalna i można ją określić na podstawie danych uzyskanych po podaniu dawki jednorazowej. Z tego względu nie ma potrzeby rutynowego monitorowania stężenia pregabaliny w osoczu.20
Czynniki wpływające na farmakokinetykę pregabaliny
Płeć
Badania kliniczne jednoznacznie wskazują, że płeć nie wpływa w sposób istotny klinicznie na stężenia pregabaliny w osoczu.21
Zaburzenia czynności nerek
Klirens pregabaliny jest wprost proporcjonalny do klirensu kreatyniny.22 Skuteczne usuwanie pregabaliny z osocza podczas hemodializy powoduje, że po 4-godzinnym zabiegu stężenie pregabaliny w osoczu zostaje zmniejszone o około 50%.23
Ponieważ główną drogą eliminacji leku jest wydalanie przez nerki, u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek konieczne jest zmniejszenie dawki, natomiast po zabiegu hemodializy wskazane jest podanie dawki dodatkowej.24
Zaburzenia czynności wątroby
Nie przeprowadzono specjalnych badań dotyczących farmakokinetyki pregabaliny u osób z zaburzeniami czynności wątroby. Biorąc jednak pod uwagę, że pregabalina nie ulega istotnemu metabolizmowi w wątrobie i jest wydalana głównie w postaci niezmienionej w moczu, zaburzenia czynności wątroby nie powinny istotnie zmieniać stężenia pregabaliny w osoczu.25
Dzieci i młodzież
Farmakokinetykę pregabaliny badano u dzieci i młodzieży z padaczką w wieku od 1 miesiąca do 16 lat, stosując dawki 2,5, 5, 10 i 15 mg/kg mc./dobę. W badaniach wykazano, że czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia pregabaliny w osoczu po podaniu doustnym na czczo był na ogół podobny we wszystkich grupach wiekowych i wynosił od 0,5 godziny do 2 godzin od podania dawki.26
Wartości Cmax i AUC pregabaliny wzrastały liniowo wraz ze zwiększaną dawką w każdej grupie wiekowej. Zaobserwowano, że wartość AUC była niższa o 30% u dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 30 kg, ponieważ u tych pacjentów klirens skorygowany względem masy ciała był o 43% większy niż u pacjentów, których masa ciała wynosiła ≥30 kg.27
Czas półtrwania pregabaliny w końcowej fazie eliminacji był krótszy u dzieci niż u dorosłych i wynosił średnio:
- Od 3 do 4 godzin u dzieci w wieku do 6 lat28
- Od 4 do 6 godzin u pacjentów w wieku 7 lat i starszych29
Analiza farmakokinetyczna populacji wykazała, że klirens kreatyniny był istotną współzmienną wpływającą na klirens pregabaliny po podaniu doustnym, masa ciała była istotną współzmienną wpływającą na pozorną objętość dystrybucji po podaniu doustnym, a zależności te były podobne u dzieci i młodzieży oraz u pacjentów dorosłych.30
Należy podkreślić, że nie ustalono farmakokinetyki pregabaliny u pacjentów w wieku poniżej 3 miesięcy.31
Osoby w podeszłym wieku
Klirens pregabaliny zmniejsza się wraz z wiekiem. Zmniejszenie klirensu pregabaliny jest zgodne ze zmniejszeniem klirensu kreatyniny, co jest typowe dla osób starszych.32 Z tego względu może być konieczne zmniejszenie dawki pregabaliny u pacjentów, u których doszło do związanego z wiekiem zaburzenia czynności nerek.33
Kobiety w okresie laktacji
Farmakokinetykę pregabaliny w dawce 150 mg podawanej co 12 godzin (300 mg na dobę) zbadano u 10 kobiet w okresie laktacji, będących co najmniej 12 tygodni po porodzie. Laktacja miała niewielki (lub żaden) wpływ na farmakokinetykę pregabaliny.34
Pregabalina przenika do mleka matki, a jej średnie stężenie w stanie stacjonarnym wynosiło około 76% stężenia w osoczu matki.35 Szacunkowa dawka przyjmowana przez dziecko z mlekiem matki (zakładając średnie dzienne spożycie mleka 150 ml/kg mc./dobę) w przypadku kobiet przyjmujących pregabalinę w dawce 300 mg/dobę wynosiłaby 0,31 mg/kg mc./dobę, a przy maksymalnej dawce 600 mg/dobę – 0,62 mg/kg mc./dobę.36
Te szacunkowe dawki stanowią około 7% łącznej dawki dobowej przyjętej przez matkę, w przeliczeniu na mg/kg mc.37
Parametry farmakokinetyczne pregabaliny o przedłużonym uwalnianiu
W przypadku pregabaliny o przedłużonym uwalnianiu (Lusama), farmakokinetyka wykazuje liniowość z proporcjonalnym do dawki wzrostem Cmax i AUC w zakresie dawek 82,5-660 mg na dobę. Po wielokrotnym podaniu stan stacjonarny osiągany jest w ciągu około 72-96 godzin.38
Poniższa tabela przedstawia porównanie farmakokinetyki pregabaliny o przedłużonym uwalnianiu 330 mg podawanej raz na dobę i pregabaliny o standardowym uwalnianiu 150 mg podawanej dwa razy na dobę:
| Parametr | Pregabalina o przedłużonym uwalnianiu, podawana raz na dobę | Pregabalina o standardowym uwalnianiu, podawana dwa razy na dobę |
|---|---|---|
| Liczba pacjentów (N) | 16 | 16 |
| Cmax,ss (ng/mL) | 3851,11 | 4066,97 |
| Tmax,ss (h) | 12,0 (5,0-14,0) | 3 (1,25-4,00) |
| AUCtau,ss (ng h/mL) | 59501,12 | 58196,62 |
39
W przypadku podawania pregabaliny o przedłużonym uwalnianiu po wieczornym posiłku o wartości 800-1000 kalorii (50% tłuszczu, 20% białka, 30% węglowodanów), średnie maksymalne stężenie w osoczu występuje po 8 godzinach.40
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania