Moksonidyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Moksonidyna

Moksonidyna, stosowana w terapii nadciśnienia, może być związana z występowaniem bloków przedsionkowo-komorowych (AV) o różnym stopniu nasilenia, co wymaga ostrożności u pacjentów z predyspozycją do tych zaburzeń przewodzenia. U chorych z blokiem AV I° konieczne jest monitorowanie ryzyka bradykardii, natomiast lek jest przeciwwskazany w wyższych stopniach bloku. Szczególną ostrożność zaleca się także u pacjentów z ciężką niewydolnością wieńcową i niestabilną dławicą piersiową ze względu na ograniczone dane kliniczne. Ponadto, ze względu na głównie nerkowy sposób eliminacji moksonidyny, dawkowanie powinno być dostosowane do stopnia niewydolności nerek: przy GFR 30–60 ml/min dawka początkowa wynosi 0,2 mg/dobę z maksymalną 0,4 mg/dobę, a przy GFR <30 ml/min dawka początkowa to 0,2 mg/dobę z maksymalną 0,3 mg/dobę. Zwiększanie dawki powinno być ostrożne i uzasadnione klinicznie.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania moksonidyny

Wpływ na układ przewodzący serca

Po wprowadzeniu moksonidyny do obrotu odnotowano przypadki bloku przedsionkowo-komorowego o różnym stopniu u pacjentów leczonych tym lekiem. Na podstawie zgromadzonych danych nie można całkowicie wykluczyć roli przyczynowej moksonidyny w opóźnieniu przewodnictwa przedsionkowo-komorowego. Z tego powodu zaleca się zachowanie ostrożności w czasie leczenia pacjentów z możliwą predyspozycją do wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego.¹

W przypadku stosowania preparatów Physiotens u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym I° należy zastosować specjalne środki ostrożności w celu uniknięcia bradykardii. Nie należy stosować moksonidyny w wyższych stopniach bloku przedsionkowo-komorowego (patrz rozdział „Przeciwwskazania”).²

Stosowanie u pacjentów z chorobą wieńcową

W przypadku stosowania moksonidyny u pacjentów z ciężką niewydolnością wieńcową i niestabilną dławicą piersiową należy zastosować specjalne środki ostrożności. Zalecenia te wynikają z braku wystarczającego doświadczenia klinicznego stosowania leku w tej grupie pacjentów.³

Stosowanie u pacjentów z niewydolnością nerek

Ponieważ moksonidyna jest wydalana głównie przez nerki, zalecana jest szczególna ostrożność przy podawaniu moksonidyny pacjentom z niewydolnością nerek. U tych pacjentów należy zachować ostrożność w dawkowaniu, zwłaszcza na początku leczenia.⁴

Dawkowanie moksonidyny u pacjentów z niewydolnością nerek powinno być dostosowane według następującego schematu:

Stan funkcji nerek	Wskaźnik GFR	Dawka początkowa	Maksymalna dawka dobowa
Umiarkowana niewydolność nerek	GFR >30 ml/min ale <60 ml/min	0,2 mg/dobę	0,4 mg/dobę
Ciężka niewydolność nerek	GFR <30 ml/min	0,2 mg/dobę	0,3 mg/dobę

Zwiększenie dawki powinno być przeprowadzone tylko jeśli jest to klinicznie uzasadnione i dobrze tolerowane przez pacjenta.^{30 ml/min ale <60 ml/min) i maksimum 0,3 mg na dobę u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR5}

Leczenie skojarzone z β-adrenolitykami

W przypadku leczenia skojarzonego moksonidyny z β-adrenolitykiem, gdy zachodzi konieczność odstawienia obu leków, należy przestrzegać określonej kolejności: najpierw należy odstawić β-adrenolityk, a dopiero następnie moksonidynę po kilku dniach. Ta sekwencja odstawiania leków jest istotna dla zminimalizowania ryzyka wystąpienia nadciśnienia z odbicia.⁶

Zaprzestanie leczenia moksonidyną

Dotychczas nie obserwowano zjawiska zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi w wyniku efektu z odbicia po zaprzestaniu leczenia moksonidyną. Jednakże nie zaleca się nagłego odstawienia produktów Physiotens. Dawkę należy zmniejszać stopniowo przez okres 2 tygodni, aby uniknąć potencjalnych niepożądanych skutków gwałtownego odstawienia leku.⁷

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Populacja osób starszych może wykazywać zwiększoną wrażliwość na działanie sercowo-naczyniowe produktów leczniczych obniżających ciśnienie krwi, w tym moksonidyny. Z tego powodu zaleca się rozpoczynanie leczenia preparatami Physiotens od najmniejszych dawek i zwiększanie dawki z zachowaniem szczególnej ostrożności. Takie postępowanie pozwala zminimalizować ryzyko poważnych następstw, do których mogą doprowadzić niepożądane reakcje na produkt leczniczy u tej grupy pacjentów.⁸

Nietolerancja galaktozy

Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować preparatów zawierających moksonidynę, takich jak Physiotens 0,2 mg i Physiotens 0,4 mg.⁹

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożnościMoksonidyna