Dawkowanie i sposób podawania
Kaptopryl

Dawkowanie i sposób podawania substancji kaptopryl

Kaptopryl wymaga indywidualnego dostosowania dawki, w zależności od specyficznej reakcji pacjenta na leczenie. Niezależnie od wskazania, maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 150 mg. Warto podkreślić, że lek można przyjmować przed, w trakcie lub po posiłku, co zwiększa elastyczność terapii.¹²

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

W leczeniu nadciśnienia tętniczego zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 25-50 mg na dobę, podawanej w dwóch dawkach podzielonych. Dawkę należy stopniowo zwiększać w odstępach co najmniej dwutygodniowych, aż do osiągnięcia docelowego poziomu ciśnienia tętniczego, maksymalnie do 100-150 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych. Kaptopryl może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, szczególnie z tiazydowymi lekami moczopędnymi.³⁴

Przy leczeniu skojarzonym z tiazydowymi lekami moczopędnymi możliwe jest podawanie kaptoprylu raz na dobę.⁵⁶

U pacjentów z dużą aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron (pacjenci z hipowolemią, nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym, niewyrównaną niewydolnością serca) zaleca się rozpoczęcie terapii od jednorazowej dawki 6,25 mg lub 12,5 mg. Leczenie powinno rozpoczynać się pod ścisłym nadzorem lekarskim. Następnie lek należy podawać 2 razy dziennie, z możliwością stopniowego zwiększania dawki do 50 mg na dobę, a jeśli to konieczne do 100 mg na dobę, podawanych w jednej lub dwóch dawkach podzielonych.⁷⁸

Dawkowanie w niewydolności serca

Leczenie niewydolności serca kaptoprylem wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego. Zalecana dawka początkowa wynosi 6,25-12,5 mg, podawana dwa lub trzy razy na dobę. Dawka podtrzymująca powinna być dostosowana do reakcji klinicznej pacjenta i stopniowo zwiększana, w odstępach co najmniej dwutygodniowych, do dawki maksymalnej 150 mg na dobę, podawanej w dawkach podzielonych.⁹¹⁰

Dawkowanie po zawale mięśnia sercowego

W przypadku zawału mięśnia sercowego wyróżnia się dwa schematy terapeutyczne: krótkotrwały i długotrwały.

Leczenie krótkotrwałe należy rozpocząć w warunkach szpitalnych, tak szybko jak to możliwe po wystąpieniu objawów, u pacjentów stabilnych hemodynamicznie. Schemat dawkowania obejmuje podanie dawki próbnej 6,25 mg, po 2 godzinach 12,5 mg, a po 12 godzinach 25 mg. Jeżeli nie obserwuje się niepożądanych objawów hemodynamicznych, od następnego dnia należy podawać 100 mg kaptoprylu na dobę w dwóch dawkach podzielonych przez okres 4 tygodni. Po zakończeniu 4-tygodniowego leczenia należy ocenić stan pacjenta przed podjęciem decyzji o dalszym leczeniu.¹¹¹²

Leczenie długotrwałe zaleca się rozpocząć między 3. a 16. dniem po zawale, pod warunkiem wyrównania zaburzeń hemodynamicznych i ewentualnego leczenia utrzymującego się niedokrwienia. Terapię należy rozpocząć w warunkach szpitalnych pod ścisłym nadzorem lekarskim, szczególnie w zakresie kontroli ciśnienia tętniczego. Dawka początkowa powinna być niska, zwłaszcza u pacjentów z prawidłowym lub obniżonym ciśnieniem tętniczym w momencie rozpoczęcia leczenia. Schemat dawkowania: 6,25 mg, następnie 12,5 mg 3 razy na dobę przez 2 dni, a później 25 mg 3 razy na dobę, o ile nie obserwuje się niepożądanych zmian hemodynamicznych. Zalecana dawka dla osiągnięcia skutecznego działania kardioprotekcyjnego w leczeniu przewlekłym wynosi 75-150 mg na dobę, podawana w 2-3 dawkach podzielonych.¹³¹⁴

W przypadku objawowego niedociśnienia, np. towarzyszącego niewydolności serca, można rozważyć zmniejszenie dawki leków moczopędnych i/lub innych jednocześnie podawanych leków rozszerzających naczynia krwionośne, aby utrzymać zalecane dawkowanie kaptoprylu. Jeśli jest to konieczne, dawkę kaptoprylu można dostosować do reakcji klinicznej pacjenta.¹⁵¹⁶

Kaptopryl można podawać w skojarzeniu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu zawału mięśnia sercowego, takimi jak leki trombolityczne, beta-adrenolityki i kwas acetylosalicylowy.¹⁷¹⁸

Dawkowanie w nefropatii cukrzycowej

W przypadku nefropatii cukrzycowej typu I zalecana dawka dobowa kaptoprylu wynosi 75-100 mg, podawana w dawkach podzielonych. Jeżeli wymagane jest dalsze obniżenie ciśnienia tętniczego, można zastosować dodatkowe leki przeciwnadciśnieniowe.¹⁹²⁰

Dawkowanie w niewydolności nerek

Ponieważ kaptopryl jest wydalany głównie przez nerki, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy zmniejszyć lub wydłużyć odstępy między podawaniem kolejnych dawek. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania leków moczopędnych, u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek zaleca się diuretyki pętlowe (np. furosemid) zamiast tiazydowych leków moczopędnych.²¹²²

Szczegółowa tabela dawkowania w niewydolności nerek

^{40 25 – 50 150 21 – 40 25 100 10 – 20 12,5 75 2340 25-50 150 21-40 25 100 10-20 12,5 75 24}

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku, podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, leczenie powinno rozpoczynać się od mniejszej dawki początkowej (6,25 mg 2 razy na dobę), ze względu na możliwe osłabienie czynności nerek i zaburzenia dotyczące innych narządów. Dawkę należy dostosować indywidualnie w zależności od uzyskiwanych wartości ciśnienia tętniczego, stosując najmniejszą skuteczną dawkę.²⁵²⁶

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania kaptoprylu u dzieci i młodzieży nie zostały w pełni ocenione. Stosowanie leku w tej grupie wiekowej powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza. Zalecana dawka początkowa wynosi 0,3 mg/kg masy ciała. U pacjentów wymagających szczególnej ostrożności (dzieci z zaburzeniami czynności nerek, wcześniaki, noworodki i niemowlęta, ze względu na odmienną funkcję nerek w porównaniu do dzieci starszych i dorosłych) zaleca się niższą dawkę początkową – 0,15 mg/kg masy ciała.²⁷²⁸

Standardowo kaptopryl podaje się dzieciom 3 razy na dobę, jednak dawkę i odstęp między dawkami należy dostosować indywidualnie w zależności od reakcji pacjenta.²⁹³⁰