Interakcje
Dabigatran eteksylan
Dabigatran eteksylan jest substratem transportera P-gp, co powoduje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami P-gp. Silne inhibitory P-gp, takie jak ketokonazol, dronedaron, itrakonazol, cyklosporyna oraz glekaprewir i pibrentaswir, znacząco zwiększają ekspozycję na dabigatran (AUC i Cmax wzrastają nawet ponad 2-krotnie), co może prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawień i jest przeciwwskazane. Inhibitory o umiarkowanym działaniu, takie jak takrolimus, werapamil, amiodaron, chinidyna, klarytromycyna, tikagrelor i pozakonazol, również podnoszą stężenia dabigatranu (wzrost AUC i Cmax w zakresie 1,15–2,8 razy), co wymaga ostrożności i ewentualnej modyfikacji dawki. Z kolei induktory P-gp, takie jak ryfampicyna, ziele dziurawca, karbamazepina i fenytoina, obniżają stężenie dabigatranu nawet o około 65%, co może zmniejszać skuteczność terapii i jest przeciwwskazane. Nie zaleca się także łączenia dabigatranu z inhibitorami proteazy (np. rytonawir), ze względu na brak danych i potencjalne ryzyko interakcji.
- Interakcje substancji dabigatran eteksylan z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
- Interakcje za pośrednictwem białek transportowych
- Inhibitory P-gp – jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane
- Inhibitory P-gp – jednoczesne stosowanie wymaga ostrożności
- Induktory P-gp – należy unikać jednoczesnego stosowania
- Inhibitory proteazy
- Interakcje z produktami leczniczymi przeciwzakrzepowymi i hamującymi agregację płytek
- Interakcje z alkoholem
- Inne interakcje
- Kolejne rozdziały
Interakcje substancji dabigatran eteksylan z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Dabigatran eteksylan jest substratem transportera błonowego P-gp (glikoproteiny P). Jednoczesne podawanie inhibitorów P-gp oraz induktorów P-gp może znacząco wpływać na stężenie osoczowe dabigatranu, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej i w niektórych przypadkach modyfikacji dawkowania.12
Interakcje za pośrednictwem białek transportowych
Podczas jednoczesnego podawania dabigatranu eteksylanu z silnymi inhibitorami P-gp zaleca się ścisłe monitorowanie kliniczne w kierunku objawów krwawienia lub niedokrwistości. W przypadku jednoczesnego stosowania niektórych inhibitorów P-gp może być konieczne zmniejszenie dawki dabigatranu eteksylanu.3
Inhibitory P-gp – jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane
Jednoczesne stosowanie dabigatranu eteksylanu z silnymi inhibitorami P-gp, takimi jak ketokonazol, dronedaron, itrakonazol, cyklosporyna oraz inhibitory proteazy glekaprewir i pibrentaswir jest przeciwwskazane ze względu na znaczące zwiększenie stężenia dabigatranu w osoczu:4
- Ketokonazol zwiększał całkowite wartości AUC0-∞ i Cmax dabigatranu odpowiednio o 2,38 razy i 2,35 razy po podaniu doustnej jednorazowej dawki 400 mg oraz odpowiednio o 2,53 razy i 2,49 razy po doustnym podaniu wielokrotnym 400 mg ketokonazolu raz na dobę.5
- Dronedaron powodował około 2,4-krotny i 2,3-krotny wzrost wartości AUC0-∞ i Cmax dabigatranu w przypadku wielokrotnego podania 400 mg dronedaronu dwa razy na dobę oraz odpowiednio około 2,1-krotny i 1,9-krotny w przypadku podania pojedynczej dawki 400 mg.6
- Itrakonazol i cyklosporyna – na podstawie wyników badań in vitro można spodziewać się podobnego efektu jak w przypadku stosowania ketokonazolu.7
- Glekaprewir i pibrentaswir – wykazano, że jednoczesne stosowanie dabigatranu eteksylanu w skojarzeniu z inhibitorami P-gp glekaprewirem i pibrentaswirem w ustalonej dawce zwiększa ekspozycję na dabigatran i może zwiększać ryzyko krwawienia.8
Inhibitory P-gp – jednoczesne stosowanie wymaga ostrożności
Przy jednoczesnym stosowaniu następujących inhibitorów P-gp należy zachować szczególną ostrożność i w niektórych przypadkach może być konieczne zmniejszenie dawki dabigatranu eteksylanu:9
- Takrolimus – badania in vitro wykazały, że hamujący wpływ takrolimusu na P-gp jest zbliżony do obserwowanego dla itrakonazolu i cyklosporyny. Ograniczone dane kliniczne wskazują jednak, że takrolimus hamuje P-gp słabiej niż silne inhibitory P-gp.10
- Werapamil – wpływ werapamilu na dabigatran różni się w zależności od momentu podawania i postaci farmaceutycznej leku:
- Największy wzrost ekspozycji na dabigatran obserwowano po pierwszej dawce werapamilu w postaci o natychmiastowym uwalnianiu podanej godzinę przed podaniem dabigatranu eteksylanu (zwiększenie Cmax o około 2,8 razy i AUC o około 2,5 razy).11
- Efekt ulegał zmniejszaniu przy stosowaniu postaci o przedłużonym uwalnianiu (zwiększenie Cmax o około 1,9 razy i AUC o około 1,7 razy) oraz po dawkach wielokrotnych (zwiększenie Cmax o około 1,6 razy i AUC około 1,5 razy).12
- Podanie werapamilu 2 godziny po dabigatranie eteksylanie nie wywoływało istotnych interakcji (wzrost Cmax o około 1,1 razy i AUC o około 1,2 razy), co tłumaczy się pełnym wchłonięciem dabigatranu po 2 godzinach.13
- Amiodaron – jednoczesne podawanie dabigatranu eteksylanu z amiodaronem w dawce 600 mg zwiększa wartości AUC i Cmax dabigatranu odpowiednio o około 1,6 razy i 1,5 razy. Ze względu na długi okres półtrwania amiodaronu interakcje mogą występować przez kilka tygodni po jego odstawieniu.14
- Chinidyna – podawana w dawce 200 mg co 2 godziny do całkowitej dawki 1000 mg zwiększała AUCτ,ss i Cmax,ss dabigatranu odpowiednio o około 1,53 razy i 1,56 razy.15
- Klarytromycyna – jednoczesne podawanie z klarytromycyną (500 mg dwa razy na dobę) powodowało około 1,19-krotny wzrost AUC i około 1,15-krotny wzrost Cmax dabigatranu.16
- Tikagrelor – interakcja zależy od dawki i schematu podawania:
- Po jednoczesnym podaniu pojedynczej dawki 75 mg dabigatranu eteksylanu i dawki nasycającej 180 mg tikagreloru wartości AUC i Cmax dla dabigatranu wzrastały odpowiednio 1,73 razy i 1,95 razy.17
- Po wielokrotnym podawaniu tikagreloru w dawce 90 mg dwa razy na dobę ekspozycja na dabigatran wyrażona wartościami Cmax i AUC wzrastała odpowiednio 1,56 i 1,46 razy.18
- Zaleca się naprzemienne podawanie dawki nasycającej tikagreloru (dawka nasycająca 180 mg podana 2 godziny po dawce 110 mg dabigatranu) w celu zmniejszenia interakcji.19
- Pozakonazol – wykazuje w pewnym stopniu działanie hamujące P-gp, lecz nie został przebadany klinicznie. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania dabigatranu eteksylanu z pozakonazolem.20
Induktory P-gp – należy unikać jednoczesnego stosowania
Jednoczesne stosowanie silnych induktorów P-gp takich jak ryfampicyna, ziele dziurawca (Hypericum perforatum), karbamazepina czy fenytoina nie jest zalecane, ponieważ może prowadzić do istotnego zmniejszenia stężenia dabigatranu w osoczu, zmniejszając tym samym skuteczność leczenia.21
Wykazano, że wcześniejsze podanie ryfampicyny w dawce 600 mg raz na dobę przez 7 dni zmniejszało całkowite największe stężenie dabigatranu i całkowitą ekspozycję odpowiednio o 65,5% i 67%. Efekt indukcyjny zmniejszał się, co przekładało się na ekspozycję bliską wartościom referencyjnym 7 dni po zakończeniu leczenia ryfampicyną.22
Inhibitory proteazy
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania inhibitorów proteazy, takich jak rytonawir i jego połączenia z innymi inhibitorami proteazy, ponieważ wywierają one wpływ na P-gp (jako inhibitor lub jako induktor). Ich jednoczesne stosowanie z dabigatranem eteksylanem nie było badane.23
Interakcje z produktami leczniczymi przeciwzakrzepowymi i hamującymi agregację płytek
Brak lub istnieje jedynie ograniczone doświadczenie z następującymi produktami leczniczymi, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia w przypadku jednoczesnego stosowania z dabigatranem eteksylanem:24
- Niefrakcjonowane heparyny (UFH)
- Heparyny niskocząsteczkowe (LMWH)
- Pochodne heparyny (fondaparynuks, desyrudyna)
- Produkty lecznicze trombolityczne
- Antagoniści witaminy K
- Rywaroksaban lub inne doustne antykoagulanty
- Produkty lecznicze hamujące agregację płytek, takie jak: antagoniści receptora GPIIb/IIIa, tyklopidyna, prasugrel, tikagrelor, dekstran i sulfinpirazon
Niefrakcjonowaną heparynę można podawać w dawkach niezbędnych do utrzymania drożnego centralnego cewnika żylnego lub tętniczego lub podczas ablacji cewnikowej w migotaniu przedsionków.25
| Lek/Grupa leków | Wpływ interakcji | Poziom ważności |
|---|---|---|
| NLPZ | W trakcie jednoczesnego podawania NLPZ w krótkotrwałym leczeniu bólu z dabigatranem eteksylanem nie obserwowano zwiększonego ryzyka krwawienia. Podczas stosowania przewlekłego w badaniu klinicznym RE-LY, NLPZ zwiększały ryzyko krwawienia o około 50% zarówno w przypadku dabigatranu eteksylanu, jak i warfaryny. | Wysoki przy przewlekłym stosowaniu |
| Klopidogrel | U zdrowych ochotników płci męskiej skojarzone podawanie dabigatranu eteksylanu i klopidogrelu nie powodowało dalszego wydłużania czasu krzepnięcia krwi. Po użyciu dawki nasycającej 300 mg lub 600 mg klopidogrelu AUCτ,ss oraz Cmax,ss dabigatranu wzrastały o około 30-40%. | Umiarkowany |
| Kwas acetylosalicylowy (ASA) | Skojarzone podawanie kwasu acetylosalicylowego oraz dabigatranu eteksylanu 150 mg dwa razy na dobę może zwiększać ryzyko każdego krwawienia od 12% do 18% przy dawce ASA 81 mg oraz do 24% przy dawce ASA 325 mg. | Wysoki – zależny od dawki ASA |
| Heparyny niskocząsteczkowe (LMWH) | Nie badano szczegółowo skojarzonego stosowania LMWH, takich jak enoksaparyna i dabigatran eteksylan. Wyższą aktywność anty-FXa/FIIa obserwowano po podaniu dabigatranu eteksylanu po wstępnym leczeniu enoksaparyną, co przypisywano efektowi przeniesienia leczenia enoksaparyną. | Wymaga monitorowania |
| SSRI/SNRI | Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny (SNRI) zwiększały ryzyko krwawień w badaniu RE-LY we wszystkich leczonych grupach. | Wysoki |
Interakcje z alkoholem
Nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących interakcji dabigatranu eteksylanu z alkoholem. Jednakże, jako że alkohol może wpływać na metabolizm leków, nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych oraz zwiększać ryzyko krwawień, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu podczas leczenia dabigatranem eteksylanem.26
Spożywanie alkoholu może zwiększać ryzyko krwawienia poprzez:
- Potencjalne hamowanie agregacji płytek
- Uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, co może sprzyjać krwawieniu z przewodu pokarmowego
- Zwiększone ryzyko urazów, które mogą prowadzić do krwawień przy zmniejszonej krzepliwości krwi
Zaleca się ograniczenie spożywania alkoholu podczas terapii dabigatranem eteksylanem, szczególnie u pacjentów z dodatkowym ryzykiem krwawienia.
Inne interakcje
Substancje wpływające na pH żołądka
- Pantoprazol – w trakcie jednoczesnego podawania dabigatranu eteksylanu z pantoprazolem stwierdzono zmniejszenie AUC dabigatranu o około 30%. Pantoprazol i inne inhibitory pompy protonowej (PPI) podawano jednocześnie z dabigatranem eteksylanem w badaniach klinicznych i nie zaobserwowano wpływu tego skojarzenia na skuteczność leczenia.27
- Ranitydyna – podawanie ranitydyny jednocześnie z dabigatranem eteksylanem nie wywierało istotnego klinicznie wpływu na stopień wchłaniania dabigatranu.28
Interakcje związane z właściwościami metabolicznymi
Dabigatran eteksylan i dabigatran nie są metabolizowane przez układ cytochromu P450 i w badaniach in vitro nie wpływały na enzymy ludzkiego cytochromu P450. Dlatego nie należy spodziewać się związanych z tym mechanizmem interakcji dabigatranu z innymi lekami.29
Digoksyna
Gdy dabigatran eteksylan podawano jednocześnie z digoksyną w badaniu z udziałem 24 zdrowych uczestników, nie obserwowano zmian ekspozycji na digoksynę ani istotnych klinicznie zmian ekspozycji na dabigatran.30
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania