Przedawkowanie – Zopitin 7,5 mg tabletki powlekane 7,5 mg

Przedawkowanie
Zopitin 7,5 mg tabletki powlekane 7,5 mg

Przedawkowanie zopiklonu, substancji czynnej leku Zopitin 7,5 mg, prowadzi do depresji ośrodkowego układu nerwowego (OUN) o nasileniu zależnym od dawki oraz obecności czynników ryzyka, takich jak jednoczesne stosowanie innych leków hamujących OUN (benzodiazepiny, opioidy, neuroleptyki, leki przeciwhistaminowe), spożycie alkoholu, choroby współistniejące (układu oddechowego, wątroby, nerek) oraz zły stan ogólny pacjenta (wiek podeszły, wyniszczenie, zaburzenia metaboliczne). Objawy przedawkowania obejmują senność, zawroty głowy, ataksję, utratę przytomności, zaburzenia oddychania i sercowo-naczyniowe (hipotensja, bradykardia, arytmie), przy czym ciężkie objawy występują przy wysokich dawkach i współistnieniu innych substancji depresyjnych.

Pobierz ChPL PDF Zopitin 7,5 mg tabletki powlekane – Tabletki powlekane – 7,5 mg

Wskazania

bezsenność

Substancja czynna

zopiklon

Kategoria leku

Przedawkowanie leku Zopitin 7,5 mg tabletki powlekane

Przedawkowanie zopiklonu, substancji czynnej zawartej w leku Zopitin 7,5 mg, stanowi poważny stan kliniczny charakteryzujący się przede wszystkim depresją ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Nasilenie objawów klinicznych jest ściśle związane z przyjętą dawką leku oraz współistniejącymi czynnikami ryzyka, które mogą znacząco wpłynąć na przebieg i rokowanie u pacjenta z przedawkowaniem.¹

Czynniki ryzyka zagrażające życiu w przedawkowaniu

Przedawkowanie zopiklonu samo w sobie zwykle nie stanowi bezpośredniego zagrożenia życia. Jednakże istnieją istotne czynniki ryzyka, które mogą znacząco zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia poważnych powikłań:²

Jednoczesne przyjęcie innych leków hamujących OUN – szczególnie niebezpieczne jest połączenie z benzodiazepinami, opioidami, neuroleptykami czy lekami przeciwhistaminowymi o działaniu sedatywnym
Spożycie alkoholu – synergistycznie nasila depresyjne działanie zopiklonu na OUN
Współistniejące choroby – zwłaszcza schorzenia układu oddechowego, wątroby czy nerek, które mogą upośledzać metabolizm i wydalanie leku
Zły stan ogólny pacjenta – w tym podeszły wiek, wyniszczenie, zaburzenia metaboliczne

W skrajnych przypadkach, szczególnie przy współistnieniu wymienionych czynników ryzyka, przedawkowanie zopiklonu może prowadzić do zgonu, choć takie przypadki są bardzo rzadkie.³

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie zopiklonu manifestuje się przede wszystkim objawami związanymi z hamowaniem czynności ośrodkowego układu nerwowego. Nasilenie objawów jest ściśle związane z przyjętą dawką leku.⁴

Objaw przedawkowania	Charakterystyka kliniczna	Nasilenie w zależności od dawki
Senność	Nadmierna, trudna do przezwyciężenia senność, trudności w wybudzeniu pacjenta	Przy niskich dawkach do umiarkowanych dawkach toksycznych
Zawroty głowy	Zaburzenia równowagi, trudności w utrzymaniu pozycji stojącej, uczucie wirowania	Przy niskich do umiarkowanych dawkach toksycznych
Ataksja	Zaburzenia koordynacji ruchowej, niestabilny chód, trudności w wykonywaniu precyzyjnych ruchów	Przy umiarkowanych do wysokich dawkach toksycznych
Utrata przytomności	Całkowita nieprzytomność, brak reakcji na bodźce, zaburzenia oddychania	Przy wysokich dawkach toksycznych, szczególnie w połączeniu z innymi substancjami depresyjnymi
Zaburzenia oddychania	Spłycenie oddychania, nieregularny oddech, okresowe bezdechy	Przy wysokich dawkach, szczególnie w połączeniu z innymi lekami hamującymi OUN
Zaburzenia sercowo-naczyniowe	Hipotensja, bradykardia, zaburzenia rytmu serca	Przy ciężkim przedawkowaniu, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania zopiklonu wymaga kompleksowego podejścia z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjenta oraz czasu, jaki upłynął od zażycia leku. Podstawowe zasady postępowania obejmują:⁵

Dekontaminacja przewodu pokarmowego – podanie węgla aktywowanego najszybciej jak to możliwe po przyjęciu leku. Procedura ta jest skuteczna głównie w krótkim czasie po zażyciu zopiklonu.
Płukanie żołądka – może być rozważone we wczesnej fazie, jednak podobnie jak w przypadku węgla aktywowanego, jego skuteczność ogranicza się do krótkiego okresu po przyjęciu leku.
Monitorowanie funkcji życiowych – szczególną uwagę należy zwrócić na czynność układu oddechowego oraz sercowo-naczyniowego, które mogą być zaburzone w przypadku ciężkiego przedawkowania.
Leczenie farmakologiczne – jako antidotum można zastosować flumazenil, który jest antagonistą receptorów benzodiazepinowych i wykazuje skuteczność również wobec niebenzodiazepinowych leków nasennych, takich jak zopiklon.

Należy podkreślić, że hemodializa nie jest skuteczną metodą leczenia przedawkowania zopiklonu, dlatego nie powinna być stosowana jako metoda eliminacji leku z organizmu.⁶

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Ze względu na ryzyko późnych powikłań, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego przyjęcia innych leków o przedłużonym działaniu, pacjent po przedawkowaniu zopiklonu powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją kliniczną przez minimum 24 godziny. Monitorowanie powinno obejmować regularną ocenę stanu świadomości, parametrów życiowych oraz funkcji układu oddechowego i sercowo-naczyniowego.⁷

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.