Dawkowanie i sposób podawania preparatu Zavedos

Roztwór do wstrzykiwań Zavedos (1 mg/ml) zawierający idarubicyny chlorowodorek stosuje się w określonych schematach dawkowania w zależności od wskazania i grupy wiekowej pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania i sposobu podawania leku.¹

Dawkowanie w ostrej białaczce nielimfoblastycznej (ANLL) / ostrej białaczce szpikowej (AML)

Dorośli pacjenci z ANLL/AML powinni otrzymywać idarubicynę w jednym z dwóch schematów dawkowania:²

• 12 mg/m² powierzchni ciała na dobę, dożylnie, przez 3 kolejne dni w leczeniu skojarzonym z cytarabiną
• 8 mg/m² powierzchni ciała na dobę, dożylnie, przez 5 kolejnych dni w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym

Dzieci z ANLL/AML powinny otrzymywać dawkę w zakresie 10-12 mg/m² powierzchni ciała na dobę, dożylnie, przez 3 kolejne dni, w ramach leczenia skojarzonego z cytarabiną.³

Dawkowanie w ostrej białaczce limfoblastycznej (ALL)

W przypadku dorosłych pacjentów z ALL, zalecana dawka wynosi 12 mg/m² powierzchni ciała na dobę, podawana dożylnie przez 3 kolejne dni w monoterapii.⁴

U dzieci z ALL rekomendowana dawka to 10 mg/m² powierzchni ciała na dobę, dożylnie, przez 3 kolejne dni w monoterapii.⁵

Uwagi dotyczące dawkowania

Przedstawione zalecenia mają charakter ogólny. Ostateczną decyzję dotyczącą dokładnej dawki należy podejmować na podstawie poszczególnych protokołów leczenia. Dawkę standardowo oblicza się uwzględniając całkowitą powierzchnię ciała pacjenta.⁶

Istotne jest dostosowanie zalecanego dawkowania do:

• indywidualnego stanu hematologicznego pacjenta
• dawek pozostałych produktów leczniczych cytotoksycznych w przypadku stosowania leczenia skojarzonego

⁷

Dostosowanie dawki w niewydolności narządów

Niewydolność wątroby i nerek

Z uwagi na niewystarczające dane kliniczne dotyczące stosowania idarubicyny chlorowodorku u pacjentów z niewydolnością wątroby i/lub nerek, nie ustalono jednoznacznie odpowiedniej dawki leku w tych grupach pacjentów. Niemniej jednak, u osób ze stężeniem bilirubiny i/lub kreatyniny w surowicy przekraczającym 2 mg/dl należy rozważyć redukcję dawki.⁸

Ważne: Idarubicyny chlorowodorku nie należy stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i/lub nerek.⁹

Sposób podawania

Idarubicyny chlorowodorek należy podawać wyłącznie drogą dożylną. Stosuje się technikę powolnego wlewu dożylnego trwającego od 5 do 10 minut.¹⁰

Zaleca się podawanie leku przez wcześniej wprowadzone cewniki dożylne, przez które przepływa:

• 0,9% roztwór chlorku sodu, lub
• 5% roztwór glukozy

¹¹

Nie zaleca się bezpośredniego szybkiego wstrzyknięcia (bolusa) idarubicyny chlorowodorku ze względu na ryzyko wynaczynienia, które może wystąpić nawet przy prawidłowym umieszczeniu igły w żyle, co potwierdza obecność krwi podczas aspiracji.¹²

Zalecana technika podawania w formie powolnego wlewu zmniejsza ryzyko wystąpienia:¹³

• zakrzepicy
• wynaczynienia idarubicyny wokół żyły, które może prowadzić do ciężkich powikłań, takich jak:
  • zapalenie tkanki podskórnej
  • martwica tkanek

Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania leku do małych naczyń krwionośnych oraz przy powtarzanych wlewach do tej samej żyły, gdyż może to prowadzić do stwardnienia żył.¹⁴