Przeciwwskazania
Venlafaxine Teva 75 mg

Venlafaxine Teva, dostępny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na wenlafaksynę lub składniki pomocnicze, w tym sacharozę, której zawartość wynosi odpowiednio 34,9 mg, 69,9 mg i 139,7 mg na kapsułkę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu cukrów, takimi jak nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy czy niedobór sacharazy-izomaltazy, powinni być szczególnie monitorowani lub unikać stosowania leku. Kluczowym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), ze względu na ryzyko rozwoju zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychomotorycznym, drżeniem mięśni oraz hipertermią.

Przeciwwskazania stosowania leku. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?

Lek Venlafaxine Teva, występujący w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg, posiada określone przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przy podejmowaniu decyzji o jego zastosowaniu. Znajomość tych przeciwwskazań jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta i uniknięcia potencjalnych zagrożeń zdrowotnych.1

Nadwrażliwość na składniki leku

Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku Venlafaxine Teva jest nadwrażliwość na substancję czynną (wenlafaksynę lub jej chlorowodorek) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Pacjenci z historią reakcji alergicznych na wenlafaksynę nie powinni stosować tego leku.2

Należy pamiętać, że lek zawiera sacharozę w różnych ilościach zależnie od dawki:

  • Venlafaxine Teva 37,5 mg – 34,9 mg sacharozy w kapsułce3
  • Venlafaxine Teva 75 mg – 69,9 mg sacharozy w kapsułce4
  • Venlafaxine Teva 150 mg – 139,7 mg sacharozy w kapsułce5

Dlatego pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy powinni być szczególnie monitorowani lub stosowanie leku powinno być u nich odradzane.

Jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO)

Szczególnie istotnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Połączenie tych substancji jest niebezpieczne i bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego.6

Zespół serotoninowy może objawiać się:

  • Pobudzeniem psychomotorycznym – pacjent może wykazywać niepokój, pobudzenie i zwiększoną aktywność7
  • Drżeniem – mogą wystąpić mimowolne drgania mięśni, szczególnie widoczne w kończynach8
  • Hipertermią – potencjalnie niebezpieczny wzrost temperatury ciała9

Okresy karencji przy zmianie leczenia

Przy planowaniu terapii z wykorzystaniem wenlafaksyny należy bezwzględnie przestrzegać określonych okresów karencji w przypadku stosowania IMAO:10

  • Zmiana z IMAO na wenlafaksynę: Nie wolno rozpoczynać leczenia wenlafaksyną wcześniej niż po upływie 14 dni od zakończenia terapii nieodwracalnymi inhibitorami MAO. Ten okres karencji jest niezbędny do wystarczającego oczyszczenia organizmu z IMAO i zminimalizowania ryzyka interakcji.11
  • Zmiana z wenlafaksyny na IMAO: Stosowanie wenlafaksyny musi zostać przerwane co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem leczenia nieodwracalnymi IMAO. Ten okres pozwala na dostateczne wydalenie wenlafaksyny z organizmu przed wprowadzeniem IMAO.12

Nieprzestrzeganie powyższych okresów karencji może prowadzić do poważnych, zagrażających życiu interakcji, w tym do rozwoju pełnoobjawowego zespołu serotoninowego.13

Inne sytuacje wymagające szczególnej uwagi

Podczas rozważania terapii lekiem Venlafaxine Teva, należy również wziąć pod uwagę postać farmaceutyczną preparatu. Lek występuje w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych, które zawierają mikrogranulki o białym do beżowego kolorze. Kapsułki mają charakterystyczny wygląd w zależności od dawki:14

  • 37,5 mg: szare wieczko i różowy korpus, oznaczone „VNL” na wieczku i „37.5″ na korpusie15
  • 75 mg: różowe wieczko i różowy korpus, oznaczone „VNL” na wieczku i „75″ na korpusie16
  • 150 mg: brązowe wieczko i brązowy korpus, oznaczone „VNL” na wieczku i „150″ na korpusie17

Technologia przedłużonego uwalniania substancji czynnej ma na celu zapewnienie stopniowego i kontrolowanego uwalniania wenlafaksyny w organizmie pacjenta, co wpływa na utrzymanie terapeutycznego stężenia leku przez dłuższy czas. Nienaruszenie struktury kapsułki jest istotne dla zachowania właściwości przedłużonego uwalniania, dlatego nie należy odradzać pacjentom kruszenie, dzielenie czy żucie kapsułek.

  1. 22.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl