Przeciwwskazania stosowania leku Venlafaxine Aurovitas

Lek Venlafaxine Aurovitas (chlorowodorek wenlafaksyny), dostępny w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych, nie może być stosowany w określonych sytuacjach klinicznych ze względu na zagrożenie zdrowia lub życia pacjenta. Znajomość tych przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpiecznej farmakoterapii.¹

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Przeciwwskazaniem bezwzględnym do stosowania leku Venlafaxine Aurovitas jest nadwrażliwość pacjenta na wenlafaksynę (substancję czynną) lub jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Reakcje nadwrażliwości mogą objawiać się różnorodnymi objawami – od łagodnych reakcji skórnych po poważne reakcje anafilaktyczne, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia.²

Interakcje z inhibitorami MAO

Szczególnie ważnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Kombinacja tych leków może prowadzić do wystąpienia potencjalnie zagrażającego życiu zespołu serotoninowego, charakteryzującego się takimi objawami jak:³

• Pobudzenie psychoruchowe
• Drżenie mięśniowe
• Hipertermia (podwyższona temperatura ciała)

Okresy karencji między stosowaniem leków

Ze względu na ryzyko interakcji, konieczne jest zachowanie odpowiednich okresów karencji między stosowaniem wenlafaksyny i inhibitorów MAO:⁴

• Okres karencji przed rozpoczęciem terapii wenlafaksyną: Nie należy rozpoczynać leczenia wenlafaksyną wcześniej niż po upływie 14 dni od zakończenia terapii nieodwracalnymi inhibitorami MAO.⁵
• Okres karencji przed rozpoczęciem terapii inhibitorami MAO: Przyjmowanie wenlafaksyny należy przerwać co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem leczenia nieodwracalnymi inhibitorami MAO.⁶

Sytuacje kliniczne wymagające szczególnej uwagi

Lekarz powinien odradzić stosowanie leku Venlafaxine Aurovitas w przypadku stwierdzenia u pacjenta wcześniejszych reakcji alergicznych na wenlafaksynę lub inne leki z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Szczególnie ostrożnego podejścia wymagają pacjenci, u których w przeszłości wystąpiły jakiekolwiek niepożądane reakcje po zastosowaniu leków przeciwdepresyjnych.⁷

Należy bezwzględnie przestrzegać przeciwwskazania dotyczącego jednoczesnego stosowania z inhibitorami MAO, gdyż konsekwencje takiej interakcji mogą być bardzo poważne. Zespół serotoninowy stanowi stan nagły wymagający natychmiastowej interwencji medycznej, który w skrajnych przypadkach może prowadzić do niewydolności wielonarządowej i zgonu.⁸

Znaczenie wywiadu farmakologicznego

Przed przepisaniem wenlafaksyny lekarz powinien dokładnie zebrać wywiad dotyczący aktualnie i ostatnio przyjmowanych leków, ze szczególnym uwzględnieniem stosowania inhibitorów MAO. W przypadku stosowania przez pacjenta inhibitorów MAO w ciągu ostatnich 14 dni, należy odroczyć rozpoczęcie terapii wenlafaksyną do momentu upłynięcia wymaganego okresu karencji.⁹

Podobnie, w przypadku planowanego włączenia inhibitora MAO u pacjenta leczonego wenlafaksyną, konieczne jest zachowanie co najmniej 7-dniowego okresu od odstawienia wenlafaksyny do rozpoczęcia terapii inhibitorem MAO.¹⁰