Dawkowanie i sposób podawania
Tussipect (4,35 mg + 622 mg + 1,43 mg)/5 ml
Syrop Tussipect zawiera wyciąg tymiankowy (622 mg/5 ml), chlorowodorek efedryny (4,35 mg/5 ml) oraz saponinę (1,43 mg/5 ml) i jest przeznaczony do stosowania doustnego. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 5 ml syropu 2-3 razy na dobę, co 6-8 godzin, z maksymalną dawką dobową 15 ml. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 lat z powodu braku danych dotyczących dawkowania. Podawanie leku powinno odbywać się z użyciem dołączonej miarki, niezależnie od posiłków, z zachowaniem regularnych odstępów czasowych między dawkami.
Dawkowanie i sposób podawania leku Tussipect
Prawidłowe dawkowanie leku Tussipect w postaci syropu o składzie (622 mg + 4,35 mg + 1,43 mg)/5 ml jest kluczowym elementem skutecznej terapii. Syrop zawiera jako główne składniki aktywne: wyciąg tymiankowy (622 mg/5 ml), chlorowodorek efedryny (4,35 mg/5 ml) oraz saponinę (1,43 mg/5 ml).1
Zalecane dawkowanie
Lek Tussipect należy stosować zgodnie z poniższymi zaleceniami w zależności od wieku pacjenta:2
| Grupa wiekowa | Pojedyncza dawka | Częstotliwość podawania | Odstęp między dawkami | Maksymalna dawka dobowa |
|---|---|---|---|---|
| Dorośli i młodzież powyżej 12 lat | 5 ml syropu | 2-3 razy na dobę | Co 6-8 godzin | 15 ml (3 x 5 ml) |
| Dzieci poniżej 12 lat | Brak danych dotyczących dawkowania – nie zaleca się stosowania | |||
Sposób podawania
Tussipect stosuje się wyłącznie drogą doustną. Podczas podawania leku należy zwrócić uwagę na następujące aspekty:3
- Przed podaniem leku zaleca się dokładne odmierzenie dawki przy użyciu dołączonej do opakowania miarki lub łyżeczki dozującej
- Lek można przyjmować niezależnie od posiłków
- Istotne jest zachowanie regularnych odstępów czasowych między dawkami (6-8 godzin)
Szczegółowe uwagi dotyczące dawkowania
Podczas przeprowadzania wywiadu medycznego należy zwrócić szczególną uwagę na skład produktu, który zawiera efedrynę (4,35 mg/5 ml) oraz etanol (3,8% v/v). Lek zawiera również substancje pomocnicze o znanym działaniu: sacharozę (3,25 g/5 ml), etylu parahydroksybenzoesan (6,3 mg/5 ml) oraz kwas benzoesowy (12,43 mg/5 ml).4
Ze względu na zawartość chlorowodorku efedryny, który wykazuje działanie sympatykomimetyczne, należy zachować szczególną ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom z chorobami układu sercowo-naczyniowego, nadciśnieniem, cukrzycą lub nadczynnością tarczycy.
Należy poinformować pacjenta o konieczności ścisłego przestrzegania zalecanego dawkowania i nieprzekraczania maksymalnej dawki dobowej ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z zawartością efedryny.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania