Dawkowanie i sposób podawania
Tussipect (4,35 mg + 622 mg + 1,43 mg)/5 ml

Syrop Tussipect zawiera wyciąg tymiankowy (622 mg/5 ml), chlorowodorek efedryny (4,35 mg/5 ml) oraz saponinę (1,43 mg/5 ml) i jest przeznaczony do stosowania doustnego. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 5 ml syropu 2-3 razy na dobę, co 6-8 godzin, z maksymalną dawką dobową 15 ml. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 lat z powodu braku danych dotyczących dawkowania. Podawanie leku powinno odbywać się z użyciem dołączonej miarki, niezależnie od posiłków, z zachowaniem regularnych odstępów czasowych między dawkami.

Dawkowanie i sposób podawania leku Tussipect

Prawidłowe dawkowanie leku Tussipect w postaci syropu o składzie (622 mg + 4,35 mg + 1,43 mg)/5 ml jest kluczowym elementem skutecznej terapii. Syrop zawiera jako główne składniki aktywne: wyciąg tymiankowy (622 mg/5 ml), chlorowodorek efedryny (4,35 mg/5 ml) oraz saponinę (1,43 mg/5 ml).1

Zalecane dawkowanie

Lek Tussipect należy stosować zgodnie z poniższymi zaleceniami w zależności od wieku pacjenta:2

Grupa wiekowa Pojedyncza dawka Częstotliwość podawania Odstęp między dawkami Maksymalna dawka dobowa
Dorośli i młodzież powyżej 12 lat 5 ml syropu 2-3 razy na dobę Co 6-8 godzin 15 ml (3 x 5 ml)
Dzieci poniżej 12 lat Brak danych dotyczących dawkowania – nie zaleca się stosowania

Sposób podawania

Tussipect stosuje się wyłącznie drogą doustną. Podczas podawania leku należy zwrócić uwagę na następujące aspekty:3

  • Przed podaniem leku zaleca się dokładne odmierzenie dawki przy użyciu dołączonej do opakowania miarki lub łyżeczki dozującej
  • Lek można przyjmować niezależnie od posiłków
  • Istotne jest zachowanie regularnych odstępów czasowych między dawkami (6-8 godzin)

Szczegółowe uwagi dotyczące dawkowania

Podczas przeprowadzania wywiadu medycznego należy zwrócić szczególną uwagę na skład produktu, który zawiera efedrynę (4,35 mg/5 ml) oraz etanol (3,8% v/v). Lek zawiera również substancje pomocnicze o znanym działaniu: sacharozę (3,25 g/5 ml), etylu parahydroksybenzoesan (6,3 mg/5 ml) oraz kwas benzoesowy (12,43 mg/5 ml).4

Ze względu na zawartość chlorowodorku efedryny, który wykazuje działanie sympatykomimetyczne, należy zachować szczególną ostrożność przy przepisywaniu leku pacjentom z chorobami układu sercowo-naczyniowego, nadciśnieniem, cukrzycą lub nadczynnością tarczycy.

Należy poinformować pacjenta o konieczności ścisłego przestrzegania zalecanego dawkowania i nieprzekraczania maksymalnej dawki dobowej ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z zawartością efedryny.

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl