Właściwości farmakokinetyczne
Tanakan 40 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Tanakan

Produkt leczniczy Tanakan zawiera jako substancję czynną standaryzowany wyciąg z Ginkgo biloba (EGb761), który charakteryzuje się ściśle określonym składem: 24% heterozydów Ginkgo oraz 6% di- i seskwiterpenów (ginkgolidów A, B, C oraz bilobalidu). Właściwości farmakokinetyczne zostały zbadane u człowieka wyłącznie dla frakcji terpenowej wyciągu, która stanowi istotny składnik aktywny preparatu.¹

Skład jakościowy i ilościowy

Każda tabletka powlekana Tanakan zawiera 40 mg suchego, oczyszczonego i kwantyfikowanego wyciągu z miłorzębu (EGb761) otrzymanego z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L., folium) w stosunku ekstrahowania 35-67:1. Zawartość poszczególnych składników aktywnych w tabletce powlekanej obejmuje:

• 8,8 do 10 mg flawonoidów w postaci glikozydów flawonowych
• 1,1 do 1,4 mg ginkgolidów A, B oraz C
• 1,0 do 1,3 mg bilobalidu

Pierwszy ekstrahent stosowany w procesie produkcji to aceton 60% (m/m).²

Biodostępność

Wyciąg z Ginkgo biloba charakteryzuje się wysoką dostępnością biologiczną po podaniu doustnym. W przypadku głównych składników aktywnych – ginkgolidów A i B oraz bilobalidu – biodostępność wynosi od 80 do 90%. Ta wysoka wartość wskazuje na efektywne wchłanianie składników aktywnych z przewodu pokarmowego do krwiobiegu.³

Parametry farmakokinetyczne

Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) dla składników aktywnych obserwuje się stosunkowo szybko – już po 1-2 godzinach od doustnego podania leku. Różnice w okresie półtrwania poszczególnych składników są istotne z klinicznego punktu widzenia – okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 4 godzin dla bilobalidu i ginkgolidu A, natomiast dla ginkgolidu B jest znacząco dłuższy i wynosi około 10 godzin.⁴

Metabolizm i wydalanie

Istotną cechą farmakokinetyczną składników wyciągu z Ginkgo biloba jest brak ich metabolizmu w organizmie. Terpenoidy zawarte w wyciągu nie ulegają rozkładowi w wątrobie ani innych tkankach, zachowując swoją oryginalną strukturę chemiczną. Eliminacja następuje przede wszystkim przez wydalanie nerkowe z moczem, co stanowi główną drogę usuwania tych związków z organizmu. Jedynie niewielka ilość składników aktywnych jest wydalana z kałem, co sugeruje ograniczony udział dróg żółciowych w procesie eliminacji.⁵