Właściwości farmakokinetyczne
Tabex 1,5 mg
Farmakokinetyka cytyzyny, substancji czynnej preparatu Tabex, została szczegółowo zbadana w modelach zwierzęcych i u ludzi. Po podaniu doustnym u myszy dawki 2 mg/kg biodostępność wynosiła 42%, z Tmax wynoszącym aż 120 godzin, a okres półtrwania po podaniu dożylnym 200 minut. Wydalanie z moczem w ciągu 24 godzin stanowiło około 18% (doustnie) i 33% (dożylnie) dawki, a w kałem 3% (dożylnie). Dystrybucja tkankowa wskazała na wysokie stężenia w wątrobie, nadnerczach i nerkach, z wyjątkowo wysokim stężeniem w żółci (200-krotnie wyższym niż we krwi), co podkreśla rolę wątroby w metabolizmie i eliminacji. U królików po podaniu przezskórnym obserwowano dwufazowy wzorzec wchłaniania, a objętość dystrybucji (Vd) różniła się znacząco w zależności od drogi podania: 6,21 l/kg (doustnie) vs. 1,02 l/kg (dożylnie). U szczurów stężenie cytyzyny w mózgu stanowiło około 30% stężenia we krwi, co jest istotnie niższe niż u nikotyny (65%), co może wpływać na mechanizm działania leku.
Właściwości farmakokinetyczne leku Tabex 1,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne cytyzyny (substancji czynnej preparatu Tabex) zostały szczegółowo zbadane zarówno w modelach zwierzęcych, jak i u ludzi. Dane te pozwalają na dokładną charakterystykę procesów, jakim podlega cytyzyna w organizmie po podaniu doustnym i poprzez inne drogi podania.1
Farmakokinetyka u zwierząt
W badaniach na myszach po podaniu doustnym dawki 2 mg/kg znakowanej cytyzyny zaobserwowano, że biodostępność wynosiła 42% podanej dawki. Maksymalne stężenie substancji we krwi odnotowano dopiero po 120 godzinach, natomiast w ciągu pierwszych 24 godzin około 18% podanej dawki było wydalane z moczem.2
Po podaniu dożylnym wyznaczono okres półtrwania cytyzyny, który wynosił 200 minut. W ciągu 24 godzin od podania dożylnego blisko 1/3 dawki była wydalana z moczem, natomiast 3% dawki w ciągu 6 godzin z kałem.3
Analiza dystrybucji tkankowej wykazała, że najwyższe stężenia cytyzyny występowały w wątrobie, nadnerczach i nerkach. Szczególnie interesujący jest fakt, że po podaniu dożylnym stężenie substancji w żółci było aż 200 razy większe niż we krwi, co wskazuje na istotną rolę wątroby w metabolizmie i eliminacji cytyzyny.4
Badania na królikach wykazały, że po przezskórnym podaniu cytyzyny osiąganie stałego poziomu jej stężenia we krwi przebiegało dwufazowo:
- Pierwsza faza – trwająca 24 godziny, charakteryzująca się szybszym wchłanianiem i dwukrotnie wyższym stężeniem we krwi
- Druga faza – trwająca kolejne 3 dni, z wolniejszym wchłanianiem i niższym stężeniem
5
Ważnym parametrem farmakokinetycznym jest objętość dystrybucji (Vd), która u królików po podaniu doustnym wynosiła 6,21 l/kg, a po podaniu dożylnym 1,02 l/kg. Ta znacząca różnica wskazuje na odmienną dystrybucję leku w zależności od drogi podania.6
Badania na szczurach przeprowadzone po podskórnym podaniu cytyzyny w dawce 1 mg/kg wykazały, że stężenie substancji we krwi osiągało poziom 516 ng/ml, natomiast w mózgu 145 ng/ml. Oznacza to, że stężenie w mózgu stanowiło niespełna 30% stężenia we krwi. Jest to istotna różnica w porównaniu z nikotyną, dla której stężenie w mózgu stanowi około 65% stężenia we krwi przy analogicznym sposobie podania. Ta różnica może mieć znaczenie dla mechanizmu działania cytyzyny w porównaniu z nikotyną.7
Farmakokinetyka u ludzi
Badania kliniczne przeprowadzone u 36 zdrowych ochotników po podaniu pojedynczej dawki doustnej preparatu Tabex (jedna tabletka powlekana zawierająca 1,5 mg cytyzyny) dostarczyły kluczowych informacji o właściwościach farmakokinetycznych substancji u ludzi.8
Po podaniu doustnym cytyzyna wykazywała szybką absorpcję z przewodu pokarmowego. Średnie maksymalne stężenie w osoczu, wynoszące 15,55 ng/ml, było osiągane stosunkowo szybko – po średnio 0,92 godziny od podania.9
Istotną cechą metabolizmu cytyzyny u ludzi jest fakt, że substancja podlega niewielkim przemianom metabolicznym. Większość dawki (64%) jest wydalana w postaci niezmienionej z moczem w ciągu pierwszych 24 godzin po podaniu.10
Średni okres półtrwania cytyzyny w fazie eliminacji u ludzi wynosi około 4 godziny, co jest wartością znacząco wyższą niż obserwowana u myszy (gdzie wynosił około 200 minut, czyli 3,33 godziny). Średni czas przebywania leku w organizmie (MRT – Mean Residence Time) wynosi około 6 godzin.11
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość u ludzi | Uwagi |
|---|---|---|
| Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) | 15,55 ng/ml | Po podaniu jednej tabletki (1,5 mg) |
| Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) | 0,92 h | Szybka absorpcja z przewodu pokarmowego |
| Eliminacja w postaci niezmienionej z moczem | 64% dawki | W ciągu 24 godzin |
| Okres półtrwania w fazie eliminacji (T1/2) | ok. 4 h | Eliminacja z organizmu |
| Średni czas przebywania leku w organizmie (MRT) | ok. 6 h | Całkowity średni czas obecności w organizmie |
| Stopień metabolizmu | Niewielki | Większość dawki wydalana w postaci niezmienionej |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania