Właściwości farmakokinetyczne
Sylifar 140 mg
Produkt leczniczy Sylifar zawierający 140 mg sylimaryny (w przeliczeniu na sylibininę) w postaci kapsułek twardych charakteryzuje się biodostępnością sylibininy po podaniu doustnym na poziomie 20-40%, co wskazuje na umiarkowaną absorpcję z przewodu pokarmowego. Sylibinina, będąca głównym składnikiem aktywnym, ulega intensywnemu metabolizmowi w wątrobie, gdzie tworzy koniugaty z kwasem siarkowym i glukuronowym. Preparat zawiera 241,35 mg wyciągu z owoców ostropestu plamistego, standaryzowanego na 58% sylimaryny (m/m), co wpływa na jego właściwości farmakokinetyczne i skuteczność terapeutyczną.
Właściwości farmakokinetyczne leku Sylifar
Produkt leczniczy Sylifar zawierający 140 mg sylimaryny w przeliczeniu na sylibininę, w postaci kapsułek twardych, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie w organizmie. Sylibinina stanowi główny składnik aktywny preparatu, a jej losy w organizmie zostały dobrze scharakteryzowane w badaniach farmakokinetycznych.1
Biodostępność sylibininy
Po podaniu doustnym preparatu Sylifar, biodostępność sylibininy w organizmie pacjenta mieści się w zakresie 20-40%. Ten stosunkowo wąski zakres biodostępności wskazuje na umiarkowaną absorpcję substancji aktywnej z przewodu pokarmowego.2
Dystrybucja i metabolizm leku
Sylifar zawiera wyciąg suchy, oczyszczony i standaryzowany z owoców ostropestu plamistego (Silybum marianum (L.) Gaertn.), który stanowi źródło sylimaryny. Po wchłonięciu z przewodu pokarmowego, sylibinina ulega procesom metabolicznym, głównie w wątrobie, gdzie tworzy kompleksy z kwasem siarkowym i glukuronowym. Te zmiany metaboliczne są kluczowe dla późniejszej eliminacji substancji z organizmu.3
Eliminacja leku
Eliminiacja sylibininy z organizmu przebiega dwutorowo:
- Wydalanie z żółcią – stanowi główną drogę eliminacji sylibininy, która po metabolizacji do form związanych z kwasem siarkowym lub glukuronowym, jest transportowana do przewodu pokarmowego, a następnie wydalana z kałem.4
- Wydalanie nerkowe – mniejsza część dawki, wynosząca około 3-7% sylibininy, jest eliminowana z organizmu poprzez wydalanie z moczem.5
Parametry farmakokinetyczne
Czas półtrwania sylibininy wynosi około 6 godzin, co determinuje częstotliwość podawania leku oraz utrzymywanie się jego stężenia terapeutycznego w organizmie. Ten parametr jest istotny przy planowaniu schematu dawkowania w terapii.6
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość |
|---|---|
| Biodostępność sylibininy po podaniu doustnym | 20-40% |
| Główny szlak eliminacji | Z żółcią (w postaci związanej z kwasem siarkowym lub glukuronowym) |
| Eliminacja z moczem | 3-7% dawki sylibininy |
| Czas półtrwania | Około 6 godzin |
Produkt Sylifar zawiera 241,35 mg wyciągu z owoców ostropestu w przeliczeniu na 140 mg sylimaryny jako sylibininy. Nominalna zawartość sylimaryny w przeliczeniu na sylibininę w wyciągu wynosi 58% (m/m), co ma istotny wpływ na właściwości farmakokinetyczne preparatu i jego biodostępność.7
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania