Właściwości farmakodynamiczne
Siofor XR 1000 mg 1000 mg

Siofor XR 1000 mg zawiera 1000 mg metforminy chlorowodorku (780 mg czystej metforminy) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Metformina, należąca do biguanidów, obniża glikemię zarówno na czczo, jak i poposiłkową, nie wywołując hipoglikemii dzięki braku stymulacji wydzielania insuliny. Mechanizmy działania obejmują hamowanie glukoneogenezy i glikogenolizy w wątrobie, zwiększenie insulinowrażliwości tkanek obwodowych oraz opóźnienie wchłaniania glukozy w przewodzie pokarmowym. Dodatkowo metformina stymuluje syntezę glikogenu i zwiększa transport glukozy przez transportery GLUT. W badaniach klinicznych wykazano, że metformina stabilizuje masę ciała i w formie o natychmiastowym uwalnianiu poprawia profil lipidowy (obniżenie cholesterolu całkowitego, LDL i triglicerydów), jednak efekt ten nie został potwierdzony dla formy XR, co może być związane z wieczornym schematem dawkowania i podwyższonym stężeniem triglicerydów.

Substancja czynna

Właściwości farmakodynamiczne leku Siofor XR 1000 mg

Siofor XR 1000 mg zawiera metforminy chlorowodorek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Metformina należy do grupy farmakoterapeutycznej: leki obniżające stężenie glukozy we krwi z wyłączeniem insulin, biguanidy (kod ATC: A10BA02). Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 1000 mg metforminy chlorowodorku, co odpowiada 780 mg czystej metforminy1.

Metformina jest lekiem przeciwcukrzycowym należącym do grupy biguanidów, charakteryzującym się zdolnością obniżania zarówno podstawowego, jak i poposiłkowego stężenia glukozy w osoczu. Istotną cechą działania metforminy jest to, że nie stymuluje ona wydzielania insuliny, dzięki czemu nie wywołuje hipoglikemii2.

Mechanizm działania

Działanie przeciwcukrzycowe metforminy opiera się na trzech głównych mechanizmach3:

  • Zmniejszenie produkcji glukozy w wątrobie – metformina hamuje procesy glukoneogenezy i glikogenolizy, co prowadzi do ograniczenia wytwarzania glukozy przez wątrobę4
  • Zwiększenie wrażliwości tkanek obwodowych na insulinę – lek poprawia insulinowrażliwość w mięśniach, usprawniając proces wychwytu i wykorzystania glukozy przez komórki obwodowe5
  • Opóźnienie wchłaniania glukozy w przewodzie pokarmowym – metformina spowalnia absorpcję glukozy w jelitach, co przyczynia się do zmniejszenia poposiłkowych wahań glikemii6

Na poziomie komórkowym metformina wykazuje dodatkowe działania – stymuluje wewnątrzkomórkową syntezę glikogenu poprzez wpływ na enzym syntazę glikogenu. Ponadto lek zwiększa zdolność transportu glukozy przez wszystkie zidentyfikowane dotychczas błonowe transportery glukozy (GLUT)7.

Działanie pozaglikemiczne

Oprócz podstawowego działania hipoglikemizującego, metformina wykazuje szereg innych korzystnych efektów terapeutycznych. W badaniach klinicznych zaobserwowano, że lek ten przyczynia się do stabilizacji masy ciała, a w niektórych przypadkach prowadzi do jej umiarkowanego zmniejszenia8.

Metformina w postaci o natychmiastowym uwalnianiu wywiera korzystny wpływ na metabolizm lipidów, co zostało potwierdzone w kontrolowanych badaniach klinicznych o średnim i długim czasie trwania. Wykazano, że preparat ten przyczynia się do obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL oraz triglicerydów9.

Należy zaznaczyć, że dla metforminy w postaci o przedłużonym uwalnianiu (Siofor XR) nie udokumentowano podobnego wpływu na profil lipidowy. Może to wynikać z wieczornego schematu dawkowania leku oraz potencjalnie związanego z tym podwyższonego stężenia triglicerydów10.

Skuteczność kliniczna

Długoterminowe korzyści z intensywnej kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nadwagą zostały udokumentowane w prospektywnym badaniu UKPDS (United Kingdom Prospective Diabetes Study). W tym randomizowanym badaniu analizowano skuteczność metforminy chlorowodorku o natychmiastowym uwalnianiu jako leku pierwszego rzutu, po nieskutecznym leczeniu dietetycznym11.

Analiza wyników uzyskanych u pacjentów z nadwagą leczonych metforminą po niepowodzeniu stosowania samej diety wykazała następujące istotne klinicznie korzyści12:

  • Redukcja powikłań cukrzycowych – istotne zmniejszenie bezwzględnego ryzyka wystąpienia jakichkolwiek powikłań związanych z cukrzycą w grupie metforminy chlorowodorku (29,8 zdarzeń / 1000 pacjento-lat) w porównaniu z samą dietą (43,3 zdarzeń / 1000 pacjento-lat), p=0,0023 oraz w porównaniu z łącznymi wynikami w grupach leczonych pochodnymi sulfonylomocznika i insuliną w monoterapii (40,1 zdarzeń/1000 pacjento-lat), p=0,003413
  • Obniżenie umieralności związanej z cukrzycą – istotne zmniejszenie bezwzględnego ryzyka: metforminy chlorowodorek 7,5 zdarzeń / 1000 pacjento-lat, sama dieta 12,7 zdarzeń / 1000 pacjento-lat, p=0,01714
  • Zmniejszenie umieralności całkowitej – istotne zmniejszenie bezwzględnego ryzyka: metforminy chlorowodorek 13,5 zdarzeń / 1000 pacjento-lat w porównaniu z samą dietą 20,6 zdarzeń / 1000 pacjento-lat (p=0,011) oraz w porównaniu z łącznymi wynikami grup leczonych pochodnymi sulfonylomocznika i insuliną w monoterapii 18,9 zdarzeń/1000 pacjento-lat (p=0,021)15
  • Redukcja ryzyka zawału serca – istotne zmniejszenie bezwzględnego ryzyka: metforminy chlorowodorek 11 zdarzeń / 1000 pacjento-lat, sama dieta 18 zdarzeń / 1000 pacjento-lat (p=0,01)16
Tabela 1. Wpływ metforminy na redukcję ryzyka zdarzeń klinicznych w badaniu UKPDS u pacjentów z cukrzycą typu 2 i nadwagą
Punkt końcowy Metformina (zdarzenia/1000 pacjento-lat) Sama dieta (zdarzenia/1000 pacjento-lat) Leczenie pochodnymi sulfonylomocznika i insuliną (zdarzenia/1000 pacjento-lat) Wartość p (metformina vs dieta) Wartość p (metformina vs pochodne sulfonylomocznika i insulina)
Jakiekolwiek powikłania związane z cukrzycą 29,8 43,3 40,1 0,0023 0,0034
Umieralność związana z cukrzycą 7,5 12,7 0,017
Umieralność całkowita 13,5 20,6 18,9 0,011 0,021
Zawał serca 11 18 0,01

Metformina w terapii skojarzonej

Należy podkreślić, że w przypadku stosowania metforminy chlorowodorku jako leczenia drugiego rzutu, w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika, nie wykazano korzyści w zakresie klinicznych punktów końcowych17.

W odniesieniu do pacjentów z cukrzycą typu 1, metforminę stosowano w skojarzeniu z insuliną u wybranych pacjentów, jednakże nie udało się ostatecznie ustalić i potwierdzić korzyści klinicznych wynikających z takiego schematu leczenia skojarzonego18.

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl