Przedawkowanie
Sentino 12,5 mg

Przedawkowanie doksylaminy wodorobursztynianu, substancji czynnej leku Sentino, rzadko stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, a objawy zwykle ustępują w ciągu 24-48 godzin. Spektrum kliniczne obejmuje zaburzenia neuropsychiatryczne (senność, pobudzenie, majaczenie, drgawki, śpiączka), objawy przeciwcholinergiczne (rozszerzone źrenice, suchość w jamie ustnej), sercowo-naczyniowe (tachykardia, nadciśnienie, arytmie, niedociśnienie), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz oddechowe (depresja oddechowa). Ciężkie powikłania, takie jak rabdomioliza z ostrą niewydolnością nerek, pojawiają się przy dawce około 13 mg/kg mc. (około 100-krotnie wyższej niż dawka terapeutyczna), a dawka potencjalnie śmiertelna to około 25 mg/kg mc. Śmiertelność w ciężkich przypadkach rabdomiolizy wynosi około 5%.

Wskazania
Substancja czynna

Przedawkowanie leku Sentino 12,5 mg

Przedawkowanie doksylaminy wodorobursztynianu, substancji czynnej leku Sentino, rzadko stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia pacjenta. Objawy zazwyczaj ustępują całkowicie w ciągu 24-48 godzin. Należy jednak pamiętać, że w praktyce klinicznej często mamy do czynienia z zatruciem wielolekowym, co wymaga szczególnej uwagi diagnostycznej i terapeutycznej 1.

Objawy przedawkowania

Spektrum objawów klinicznych w przedawkowaniu doksylaminy jest szerokie i obejmuje zaburzenia ze strony różnych układów, zwłaszcza ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego 2.

Kategoria objawów Objawy kliniczne Dawka związana z objawem (jeśli znana)
Objawy neuropsychiatryczne Senność, zahamowanie lub pobudzenie OUN, pobudzenie, chwiejny chód, zawroty głowy, rozdrażnienie, sedacja, splątanie, omamy, majaczenie, zaburzenia psychotyczne, drgawki, utrata przytomności, śpiączka Nie określono dokładnej zależności dawka-objaw
Objawy przeciwcholinergiczne Rozszerzone źrenice, gorączka, suchość w jamie ustnej, zmniejszone napięcie jelit Nie określono dokładnej zależności dawka-objaw
Objawy sercowo-naczyniowe Uderzenia gorąca, tachykardia, nadciśnienie tętnicze, arytmie, niedociśnienie Nie określono dokładnej zależności dawka-objaw
Objawy z przewodu pokarmowego Nudności, wymioty Nie określono dokładnej zależności dawka-objaw
Objawy oddechowe Zmniejszona częstość oddechów Nie określono dokładnej zależności dawka-objaw
Ciężkie powikłania Rabdomioliza z następową niewydolnością nerek Około 13 mg/kg mc. (około 100 razy więcej niż dawka terapeutyczna)
Objawy zagrażające życiu Śmierć Około 25 mg/kg mc. (około 100 razy więcej niż dawka terapeutyczna)

W ciężkich przypadkach przedawkowania doksylaminy mogą wystąpić poważne zaburzenia takie jak: majaczenie, zaburzenia psychotyczne, niedociśnienie, drgawki, depresja oddechowa, utrata przytomności, śpiączka, a nawet zgon 3.

Rabdomioliza jako powikłanie przedawkowania

Rabdomioliza stanowi szczególnie groźne powikłanie przedawkowania doksylaminy, która może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Z tego powodu zaleca się systematyczną ocenę stanu pacjenta z oznaczaniem aktywności kinazy kreatynowej 4.

Warto podkreślić, że dawka doksylaminy związana z rozwojem rabdomiolizy to około 13 mg/kg masy ciała, natomiast dawka potencjalnie śmiertelna to około 25 mg/kg masy ciała. Obie te wartości są około 100-krotnie wyższe od zakresu dawek terapeutycznych. Szacowana śmiertelność w ciężkich przypadkach rabdomiolizy wynosi około 5% 5.

Większość przypadków rabdomiolizy wywołanej doksylaminą ma łagodny przebieg. Jeżeli nie występują inne powikłania, ostra niewydolność nerek w przebiegu rabdomiolizy jest zwykle odwracalna, a rokowanie pomyślne, choć pełne ustąpienie objawów może być opóźnione 6.

Postępowanie w przedawkowaniu

Nie istnieje swoista odtrutka dla doksylaminy, dlatego leczenie przedawkowania ma charakter objawowy i podtrzymujący 7. Postępowanie terapeutyczne obejmuje:

  • Sprowokowanie wymiotów – zalecane jako jedna z pierwszych interwencji w celu usunięcia niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego 8
  • Płukanie żołądka – procedura pozwalająca na mechaniczne usunięcie pozostałości leku z żołądka 9
  • Leczenie niedociśnienia – stosuje się leki obkurczające naczynia, takie jak noradrenalina lub fenylefryna. Ważne jest, aby nie stosować adrenaliny, gdyż może ona paradoksalnie nasilić hipotensję 10

Metody eliminacji doksylaminy z organizmu

Metody pozaustrojowego wspomagania eliminacji leku, takie jak hemodializa, hemofiltracja czy dializa otrzewnowa, mają ograniczoną skuteczność w przedawkowaniu doksylaminy ze względu na znaczny stopień dystrybucji leku w tkankach. Niemniej jednak, w przypadku zatrucia wielolekowego, metody te mogą być rozważane jako wspomagające 11.

Wymuszona diureza jako metoda zwiększenia eliminacji doksylaminy ma jedynie ograniczoną skuteczność 12.

Leczenie rabdomiolizy w przedawkowaniu doksylaminy

Wczesne rozpoznanie i leczenie rabdomiolizy są kluczowe dla zminimalizowania uszkodzenia nerek. Postępowanie terapeutyczne w rabdomiolizie wywołanej przedawkowaniem doksylaminy obejmuje 13:

  1. Intensywne nawadnianie – u dorosłych zaleca się podawanie dożylne krystaloidów (0,9% roztwór soli fizjologicznej lub roztwór Ringera z mleczanami) z szybkością 300-500 ml/h 14
  2. Alkalizację moczu – metoda wspomagająca usuwanie mioglobiny i zapobiegająca jej wytrącaniu się w kanalikach nerkowych

Nie zaobserwowano istotnych różnic w skuteczności pomiędzy stosowaniem soli fizjologicznej a roztworu Ringera z mleczanami w leczeniu rabdomiolizy 15.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl