Przedawkowanie
Sentino 12,5 mg
Przedawkowanie doksylaminy wodorobursztynianu, substancji czynnej leku Sentino, rzadko stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, a objawy zwykle ustępują w ciągu 24-48 godzin. Spektrum kliniczne obejmuje zaburzenia neuropsychiatryczne (senność, pobudzenie, majaczenie, drgawki, śpiączka), objawy przeciwcholinergiczne (rozszerzone źrenice, suchość w jamie ustnej), sercowo-naczyniowe (tachykardia, nadciśnienie, arytmie, niedociśnienie), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz oddechowe (depresja oddechowa). Ciężkie powikłania, takie jak rabdomioliza z ostrą niewydolnością nerek, pojawiają się przy dawce około 13 mg/kg mc. (około 100-krotnie wyższej niż dawka terapeutyczna), a dawka potencjalnie śmiertelna to około 25 mg/kg mc. Śmiertelność w ciężkich przypadkach rabdomiolizy wynosi około 5%.
Przedawkowanie leku Sentino 12,5 mg
Przedawkowanie doksylaminy wodorobursztynianu, substancji czynnej leku Sentino, rzadko stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia pacjenta. Objawy zazwyczaj ustępują całkowicie w ciągu 24-48 godzin. Należy jednak pamiętać, że w praktyce klinicznej często mamy do czynienia z zatruciem wielolekowym, co wymaga szczególnej uwagi diagnostycznej i terapeutycznej 1.
Objawy przedawkowania
Spektrum objawów klinicznych w przedawkowaniu doksylaminy jest szerokie i obejmuje zaburzenia ze strony różnych układów, zwłaszcza ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego 2.
| Kategoria objawów | Objawy kliniczne | Dawka związana z objawem (jeśli znana) |
|---|---|---|
| Objawy neuropsychiatryczne | Senność, zahamowanie lub pobudzenie OUN, pobudzenie, chwiejny chód, zawroty głowy, rozdrażnienie, sedacja, splątanie, omamy, majaczenie, zaburzenia psychotyczne, drgawki, utrata przytomności, śpiączka | Nie określono dokładnej zależności dawka-objaw |
| Objawy przeciwcholinergiczne | Rozszerzone źrenice, gorączka, suchość w jamie ustnej, zmniejszone napięcie jelit | Nie określono dokładnej zależności dawka-objaw |
| Objawy sercowo-naczyniowe | Uderzenia gorąca, tachykardia, nadciśnienie tętnicze, arytmie, niedociśnienie | Nie określono dokładnej zależności dawka-objaw |
| Objawy z przewodu pokarmowego | Nudności, wymioty | Nie określono dokładnej zależności dawka-objaw |
| Objawy oddechowe | Zmniejszona częstość oddechów | Nie określono dokładnej zależności dawka-objaw |
| Ciężkie powikłania | Rabdomioliza z następową niewydolnością nerek | Około 13 mg/kg mc. (około 100 razy więcej niż dawka terapeutyczna) |
| Objawy zagrażające życiu | Śmierć | Około 25 mg/kg mc. (około 100 razy więcej niż dawka terapeutyczna) |
W ciężkich przypadkach przedawkowania doksylaminy mogą wystąpić poważne zaburzenia takie jak: majaczenie, zaburzenia psychotyczne, niedociśnienie, drgawki, depresja oddechowa, utrata przytomności, śpiączka, a nawet zgon 3.
Rabdomioliza jako powikłanie przedawkowania
Rabdomioliza stanowi szczególnie groźne powikłanie przedawkowania doksylaminy, która może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Z tego powodu zaleca się systematyczną ocenę stanu pacjenta z oznaczaniem aktywności kinazy kreatynowej 4.
Warto podkreślić, że dawka doksylaminy związana z rozwojem rabdomiolizy to około 13 mg/kg masy ciała, natomiast dawka potencjalnie śmiertelna to około 25 mg/kg masy ciała. Obie te wartości są około 100-krotnie wyższe od zakresu dawek terapeutycznych. Szacowana śmiertelność w ciężkich przypadkach rabdomiolizy wynosi około 5% 5.
Większość przypadków rabdomiolizy wywołanej doksylaminą ma łagodny przebieg. Jeżeli nie występują inne powikłania, ostra niewydolność nerek w przebiegu rabdomiolizy jest zwykle odwracalna, a rokowanie pomyślne, choć pełne ustąpienie objawów może być opóźnione 6.
Postępowanie w przedawkowaniu
Nie istnieje swoista odtrutka dla doksylaminy, dlatego leczenie przedawkowania ma charakter objawowy i podtrzymujący 7. Postępowanie terapeutyczne obejmuje:
- Sprowokowanie wymiotów – zalecane jako jedna z pierwszych interwencji w celu usunięcia niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego 8
- Płukanie żołądka – procedura pozwalająca na mechaniczne usunięcie pozostałości leku z żołądka 9
- Leczenie niedociśnienia – stosuje się leki obkurczające naczynia, takie jak noradrenalina lub fenylefryna. Ważne jest, aby nie stosować adrenaliny, gdyż może ona paradoksalnie nasilić hipotensję 10
Metody eliminacji doksylaminy z organizmu
Metody pozaustrojowego wspomagania eliminacji leku, takie jak hemodializa, hemofiltracja czy dializa otrzewnowa, mają ograniczoną skuteczność w przedawkowaniu doksylaminy ze względu na znaczny stopień dystrybucji leku w tkankach. Niemniej jednak, w przypadku zatrucia wielolekowego, metody te mogą być rozważane jako wspomagające 11.
Wymuszona diureza jako metoda zwiększenia eliminacji doksylaminy ma jedynie ograniczoną skuteczność 12.
Leczenie rabdomiolizy w przedawkowaniu doksylaminy
Wczesne rozpoznanie i leczenie rabdomiolizy są kluczowe dla zminimalizowania uszkodzenia nerek. Postępowanie terapeutyczne w rabdomiolizie wywołanej przedawkowaniem doksylaminy obejmuje 13:
- Intensywne nawadnianie – u dorosłych zaleca się podawanie dożylne krystaloidów (0,9% roztwór soli fizjologicznej lub roztwór Ringera z mleczanami) z szybkością 300-500 ml/h 14
- Alkalizację moczu – metoda wspomagająca usuwanie mioglobiny i zapobiegająca jej wytrącaniu się w kanalikach nerkowych
Nie zaobserwowano istotnych różnic w skuteczności pomiędzy stosowaniem soli fizjologicznej a roztworu Ringera z mleczanami w leczeniu rabdomiolizy 15.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania