Właściwości farmakokinetyczne budezonidu

Budezonid jest substancją czynną leku Resbud, dostępnego w stężeniach 0,25 mg/ml i 0,50 mg/ml w postaci zawiesiny do nebulizacji. Charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie terapeutyczne i bezpieczeństwo stosowania.¹

Wchłanianie budezonidu

Ogólnoustrojowa biodostępność budezonidu po nebulizacji u pacjentów dorosłych wynosi około 15% dawki nominalnej oraz 40% do 70% dawki dostarczonej pacjentowi przy użyciu nebulizatora strumieniowego. Warto zaznaczyć, że jedynie niewielka ilość leku dostępna ogólnoustrojowo pochodzi z części połkniętej podczas inhalacji. Po podaniu dawki 2 mg, maksymalne stężenie leku w osoczu (Cmax) występuje stosunkowo szybko – po około 10-30 minutach od rozpoczęcia nebulizacji i osiąga wartość około 4 nmol/L.²

Dystrybucja budezonidu

Budezonid charakteryzuje się stosunkowo dużą objętością dystrybucji, wynoszącą około 3 L/kg masy ciała, co wskazuje na znaczną dystrybucję tkankową substancji. W krwiobiegu budezonid w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza – wartość tego wiązania wynosi 85-90%.³

Metabolizm budezonidu

Budezonid podlega intensywnemu efektowi pierwszego przejścia przez wątrobę, gdzie około 90% substancji ulega przemianie do metabolitów o znacznie zredukowanej aktywności glikokortykosteroidowej. Główne metabolity budezonidu to 6ꞵ-hydroksybudezonid i 16α-hydroksyprednizolon, których aktywność glikokortykosteroidowa stanowi mniej niż 1% aktywności związku macierzystego. Za metabolizm budezonidu odpowiada głównie izoenzym CYP 3A4, będący częścią układu enzymatycznego cytochromu P450.⁴

Eliminacja budezonidu

Metabolity budezonidu są wydalane z organizmu w formie wolnej lub sprzężonej, przede wszystkim przez nerki. Co istotne, budezonid w postaci niezmienionej nie jest wykrywany w moczu. U zdrowych dorosłych klirens układowy budezonidu jest wysoki i wynosi około 1,2 L/min. Końcowy okres półtrwania budezonidu po podaniu dożylnym wynosi około 2-3 godziny.⁵

Liniowość farmakokinetyki

Kinetyka budezonidu stosowanego w dawkach terapeutycznych wykazuje proporcjonalność do dawki, co oznacza, że zwiększenie dawki prowadzi do proporcjonalnego wzrostu parametrów farmakokinetycznych.⁶

Farmakokinetyka w populacji pediatrycznej

Właściwości farmakokinetyczne budezonidu u dzieci wykazują pewne istotne różnice w porównaniu z populacją dorosłych, co ma znaczenie przy ustalaniu schematów dawkowania w tej grupie wiekowej.

Parametry farmakokinetyczne u dzieci

U dzieci z astmą w wieku 4-6 lat klirens układowy budezonidu wynosi około 0,5 L/min. W przeliczeniu na kilogram masy ciała wartość ta jest około 50% wyższa niż u dorosłych, co wskazuje na szybszą eliminację leku w tej grupie wiekowej. Okres półtrwania budezonidu po inhalacji u dzieci chorych na astmę wynosi około 2,3 godziny i jest zbliżony do wartości obserwowanej u zdrowych dorosłych ochotników.⁷

Biodostępność i ekspozycja u dzieci

Ogólnoustrojowa biodostępność budezonidu po nebulizacji u dzieci z astmą w wieku 4-6 lat, z wykorzystaniem nebulizatora strumieniowego (PARI LC PLUS z kompresorem PARI BOY SX), wynosi około 6% dawki nominalnej oraz 26% dawki dostarczonej pacjentowi. Wartość ta jest o około połowę niższa niż u osób dorosłych. Po podaniu dzieciom dawki 1 mg, maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) występuje około 20 minut po rozpoczęciu nebulizacji i wynosi około 2,4 nmol/L.⁸

Warto podkreślić, że pomimo różnic w biodostępności, całkowita ekspozycja na budezonid (mierzona parametrami Cmax i AUC) u dzieci w wieku 4-6 lat po jednorazowym podaniu dawki 1 mg w nebulizacji jest porównywalna do ekspozycji obserwowanej u dorosłych otrzymujących taką samą dawkę dostarczoną za pomocą identycznego zestawu do nebulizacji.⁹

Porównanie właściwości farmakokinetycznych u dorosłych i dzieci