Dawkowanie i sposób podawania
Ranopril 10 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Ranopril

Ranopril (lizynopryl) należy przyjmować doustnie, raz na dobę, codziennie o tej samej porze. Pokarm nie wpływa na wchłanianie lizynoprylu z tabletek, dlatego lek można przyjmować niezależnie od posiłków.¹

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Nadciśnienie tętnicze

Pacjenci dorośli z nadciśnieniem samoistnym, nieprzyjmujący leków moczopędnych: Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę. Zazwyczaj skuteczna dawka podtrzymująca mieści się w zakresie 20-40 mg podawana raz na dobę. Dawkę podtrzymującą należy dostosowywać indywidualnie, uwzględniając wartości ciśnienia tętniczego mierzone przed przyjęciem kolejnej dawki. Pełny efekt terapeutyczny może wystąpić po 2-4 tygodniach leczenia.²

Pacjenci dorośli z nadciśnieniem przyjmujący leki moczopędne: W celu zmniejszenia ryzyka niedociśnienia, zaleca się przerwanie stosowania leku moczopędnego na 2-3 dni przed rozpoczęciem terapii lizynoprylem. Gdy nie jest to możliwe, leczenie należy rozpocząć od mniejszej jednorazowej dawki dobowej wynoszącej 5 mg pod ścisłą kontrolą lekarską. W przypadku niedostatecznej kontroli ciśnienia można dodatkowo włączyć lek moczopędny (najczęściej hydrochlorotiazyd w dawce 12,5 mg raz na dobę).³

Pacjenci z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym: U tej grupy pacjentów zaleca się podanie mniejszej jednorazowej dawki początkowej wynoszącej 2,5 mg lub 5 mg ze względu na ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia krwi. Dawkę dobową można stopniowo zwiększać dostosowując ją do wartości ciśnienia tętniczego.⁴

Stosowanie u dzieci z nadciśnieniem tętniczym

Ranopril można stosować u dzieci w wieku od 6 do 16 lat z nadciśnieniem tętniczym. Zalecana dawka początkowa to:<sup data-drug="Ranopril" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Stosowanie u dzieci w wieku od 6 do 16 lat z nadciśnieniem tętniczym. Zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę u pacjentów o masie ciała od 20 do < 50 kg i 5 mg raz na dobę u pacjentów o masie ciała ≥ 50 kg. Dawkę należy dostosować indywidualnie, do maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 20 mg u pacjentów o masie ciała od 20 do 5

• 2,5 mg raz na dobę u pacjentów o masie ciała od 20 do < 50 kg
• 5 mg raz na dobę u pacjentów o masie ciała ≥ 50 kg

Dawkę należy dostosować indywidualnie, maksymalnie do:<sup data-drug="Ranopril" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Dawkę należy dostosować indywidualnie, do maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 20 mg u pacjentów o masie ciała od 20 do 6

• 20 mg u pacjentów o masie ciała od 20 do < 50 kg
• 40 mg u pacjentów o masie ciała ≥ 50 kg

U dzieci z zaburzeniami czynności nerek należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej lub wydłużenie odstępu pomiędzy dawkami.⁷

Nie zaleca się stosowania lizynoprylu:<sup data-drug="Ranopril" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Nie zaleca się stosowania lizynoprylu u dzieci we wskazaniach innych niż nadciśnienie tętnicze. Nie zaleca się stosowania lizynoprylu u dzieci w wieku poniżej 6 lat lub u dzieci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR 8

• u dzieci we wskazaniach innych niż nadciśnienie tętnicze
• u dzieci w wieku poniżej 6 lat
• u dzieci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR < 30 ml/min/1,73 m²)

Niewydolność serca

U pacjentów z niewydolnością serca początkowa jednorazowa dawka dobowa podawana rano wynosi 2,5 mg. Dobowe dawki podtrzymujące zwykle wynoszą od 5 mg do 20 mg podawane jednorazowo. Dawkowanie należy zwiększać stopniowo, maksymalnie o 10 mg na każdym etapie, dostosowując dawkę do skuteczności działania leku ocenianej na podstawie nasilenia objawów niewydolności serca.⁹

U pacjentów z niewydolnością serca i dodatkowymi czynnikami ryzyka niedociśnienia (hiponatremia, hipowolemia, terapia dużymi dawkami leków moczopędnych) zaleca się wyrównanie tych zaburzeń przed rozpoczęciem leczenia lizynoprylem. U pacjentów z niskim skurczowym ciśnieniem tętniczym (< 100 mmHg) dawkę początkową należy podać pod ścisłą kontrolą lekarską.<sup data-drug="Ranopril" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="U pacjentów, u których ryzyko wystąpienia niedociśnienia objawowego jest zwiększone, np. u pacjentów z hiponatremią, hipowolemią lub leczonych dużymi dawkami leków moczopędnych, konieczne jest wyrównanie zaburzeń przed rozpoczęciem podawania lizynoprylu […] U pacjentów z niskim skurczowym ciśnieniem tętniczym (10

Wczesna faza zawału mięśnia sercowego

U wydolnych hemodynamicznie pacjentów leczenie lizynoprylem należy rozpocząć w ciągu 24 godzin od wystąpienia zawału mięśnia sercowego. Schemat dawkowania:¹¹

1. Pierwsza doba: 5 mg doustnie
2. Druga doba: 5 mg doustnie
3. Trzecia doba i następne: 10 mg raz na dobę przez 6 tygodni

Pacjenci z niskim ciśnieniem skurczowym krwi (≤ 120 mmHg) powinni na początku leczenia lub przez 3 pierwsze dni od wystąpienia zawału otrzymywać mniejszą dawkę dobową lizynoprylu, wynoszącą 2,5 mg.¹²

W przypadku wystąpienia niedociśnienia (ciśnienie skurczowe ≤ 100 mmHg) dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć do 5 mg lub 2,5 mg. Jeśli wystąpi długotrwałe i nasilone niedociśnienie (ciśnienie skurczowe < 90 mmHg występujące dłużej niż 1 godzinę), produkt leczniczy Ranopril należy odstawić.¹³

Nefropatia cukrzycowa

U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą insulinoniezależną (typu 2), jednorazowa, początkowa dobowa dawka produktu leczniczego Ranopril, zazwyczaj wynosi 10 mg. Dawkę podtrzymującą należy dostosować tak, aby obniżyć rozkurczowe ciśnienie krwi w pozycji siedzącej do wartości rekomendowanych u tych pacjentów.¹⁴

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z niewydolnością nerek

Ponieważ lizynopryl jest wydalany z moczem, u pacjentów z niewydolnością nerek wielkość dawki dobowej należy dostosować do wartości klirensu kreatyniny. Dawki początkowe i podtrzymujące przedstawiono w poniższej tabeli.¹⁵

*Lizynopryl jest eliminowany z osocza krwi w czasie hemodializy. Pacjentom poddawanym dializie należy podać odpowiednią dawkę dobową lizynoprylu po zabiegu dializy.¹⁶

Maksymalna dobowa dawka podtrzymująca lizynoprylu u pacjentów z niewydolnością nerek wynosi 40 mg.¹⁷

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku wykazano, że maksymalne stężenie lizynoprylu w surowicy krwi było około dwukrotnie większe niż u pacjentów młodszych, mimo że działanie leku podawanego w takich samych dawkach jest bardzo podobne. U pacjentów w podeszłym wieku należy z dużą ostrożnością zwiększać dawki lizynoprylu.¹⁸

Pacjenci z niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek lub hiponatremią

U pacjentów z niewydolnością serca i z hiponatremią (stężenie sodu w surowicy mniejsze niż 130 mEq/l) lub umiarkowanym czy też ciężkim zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 3 mg/dl) należy zastosować małe dawki początkowe wynoszące 2,5 mg na dobę podawane pod ścisłym nadzorem lekarskim.<sup data-drug="Ranopril" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Dostosowanie dawki u pacjentów z niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek lub hiponatremią […] U pacjentów z niewydolnością serca i z hiponatremią (stężenie sodu w surowicy mniejsze niż 130 mEq/l) lub umiarkowanym czy też ciężkim zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 3 mg/dl) należy zastosować małe dawki początkowe wynoszące 2,5 mg dobę podawane pod ścisłym nadzorem lekarskim.”>19

Pacjenci z ostrym zawałem mięśnia sercowego i zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego i zaburzeniami czynności nerek (stężenie kreatyniny w surowicy krwi większe niż 2 mg/dl) leczenie lizynoprylem należy rozpoczynać z dużą ostrożnością. Nie ustalono zasad dawkowania lizynoprylu u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego i współwystępującą ciężką niewydolnością nerek.²⁰

Sposób podawania

Produkt leczniczy Ranopril podaje się doustnie. Tabletki są podzielne, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta, zwłaszcza przy rozpoczynaniu terapii lub w przypadku konieczności redukcji dawki.²¹

Ranopril powinien być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami, w zależności od wskazania klinicznego:²²

• W niewydolności serca – w skojarzeniu z lekami moczopędnymi i glikozydami naparstnicy
• W zawale mięśnia sercowego – w skojarzeniu z lekami przeciwzakrzepowymi, lekami zapobiegającymi agregacji płytek krwi, beta-adrenolitykami oraz nitrogliceryną (podawaną dożylnie lub przezskórnie)