Interakcje leku
Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 5 mg + 5 mg + 25 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Dla produktu Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed nie przeprowadzono formalnych badań interakcji z innymi produktami leczniczymi. Przedstawione informacje dotyczą znanych interakcji poszczególnych substancji czynnych wchodzących w skład produktu. Należy pamiętać, że produkt może nasilać hipotensyjne działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych, jak np. leków moczopędnych.¹

Jednoczesne stosowanie niezalecane

Interakcje ramiprylu

Sole litu – inhibitory ACE i tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszać wydalanie litu, co prowadzi do zwiększenia jego działania toksycznego. Nie zaleca się łączenia ramiprylu i hydrochlorotiazydu z litem. Jeśli jest to konieczne, należy ściśle kontrolować stężenie litu w surowicy.²

Błony o dużej przepuszczalności stosowane do dializoterapii lub hemofiltracji – pozaustrojowe zabiegi prowadzące do kontaktu krwi z ujemnie naładowanymi powierzchniami (np. błony poliakrylonitrylowe) mogą zwiększać ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. W przypadku konieczności przeprowadzenia takich zabiegów, należy rozważyć zastosowanie innego typu błon dializacyjnych lub leków przeciwnadciśnieniowych z innej grupy.³

Produkt złożony zawierający sakubitryl i walsartan – jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i sakubitrylu z walsartanem jest przeciwwskazane, ponieważ zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Leczenia ramiprylem nie wolno rozpoczynać przed upływem 36 godzin od podania ostatniej dawki produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan. Stosowania produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan nie należy rozpoczynać przed upływem 36 godzin od podania ostatniej dawki produktu Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed.⁴

Interakcje amlodypiny

Grejpfrut lub sok grejpfrutowy – nie zaleca się podawania amlodypiny jednocześnie z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym ze względu na możliwość zwiększenia biodostępności amlodypiny u niektórych pacjentów i nasilenia działania zmniejszającego ciśnienie tętnicze.⁵

Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności

Interakcje ramiprylu wymagające ostrożności

Niesteroidowe leki przeciwzapalne i kwas acetylosalicylowy – mogą osłabiać hipotensyjne działanie ramiprylu. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i NLPZ może zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu we krwi.⁶

Sole potasu, heparyna, leki moczopędne oszczędzające potas i inne substancje czynne zwiększające stężenie potasu w osoczu (w tym antagoniści receptora angiotensyny II, trimetoprim, takrolimus, cyklosporyna) – może wystąpić hiperkaliemia, dlatego wymagane jest ścisłe kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.⁷

Leki przeciwnadciśnieniowe i inne substancje mogące obniżać ciśnienie krwi (np. azotany, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki znieczulające, ostre zatrucie alkoholem, baklofen, alfuzosyna, doksazosyna, prazosyna, tamsulosyna, terazosyna) – należy brać pod uwagę możliwość zwiększenia ryzyka niedociśnienia tętniczego.⁸

Sympatykomimetyki i inne substancje o działaniu wazopresyjnym (np. izoproterenol, dobutamina, dopamina, adrenalina) – mogą osłabiać hipotensyjne działanie ramiprylu. Zaleca się kontrolowanie ciśnienia tętniczego.⁹

Allopurynol, leki immunosupresyjne, kortykosteroidy, prokainamid, cytostatyki – zwiększone prawdopodobieństwo reakcji hematologicznych.¹⁰

Leki przeciwcukrzycowe, w tym insulina – mogą występować objawy hipoglikemii. Należy kontrolować stężenie glukozy we krwi.¹¹

Inhibitory kinazy mTOR lub DPP-IV – u pacjentów jednocześnie przyjmujących inhibitory kinazy mTOR (np. temsyrolimus, ewerolimus, syrolimus) lub wildagliptyna występuje ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Należy zachować ostrożność podczas rozpoczynania leczenia.¹²

Inhibitory neprylizyny (NEP) – podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i inhibitora NEP (takiego jak racekadotryl) zgłaszano zwiększenie ryzyka obrzęku naczynioruchowego.¹³

Interakcje amlodypiny wymagające ostrożności

Inhibitory CYP3A4 (inhibitory proteazy, azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy, takie jak erytromycyna, klarytromycyna; werapamil lub diltiazem) – jednoczesne stosowanie amlodypiny i silnych lub umiarkowanych inhibitorów CYP3A4 może powodować zwiększenie, w tym znaczne, narażenia na amlodypinę. Znaczenie kliniczne tych zmian farmakokinetycznych może być większe u pacjentów w podeszłym wieku, dlatego może być konieczna kontrola stanu klinicznego pacjenta i dostosowanie dawki.¹⁴

Induktory CYP3A4 (tj. ryfampicyna, ziele dziurawca zwyczajnego) – stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi induktorami CYP3A4 może zmieniać jej stężenie w osoczu. Dlatego należy kontrolować ciśnienie krwi i rozważyć konieczność modyfikacji dawki zarówno podczas stosowania amlodypiny szczególnie z silnymi induktorami CYP3A4, jak i po jego zakończeniu.¹⁵

Dantrolen (w infuzji) – po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano u zwierząt prowadzące do śmierci i związane z hiperkaliemią migotanie komór i zapaść krążeniową. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia (takich jak amlodypina) pacjentom podatnym na hipertermię złośliwą i w leczeniu hipertermii złośliwej.¹⁶

Symwastatyna – jednoczesne wielokrotne podawanie amlodypiny w dawce 10 mg i symwastatyny w dawce 80 mg powodowało zwiększenie narażenia na symwastatynę o 77% w porównaniu z podawaniem samej symwastatyny. U pacjentów otrzymujących amlodypinę dawkę symwastatyny należy zmniejszyć do 20 mg na dobę.¹⁷

Cyklosporyna – nie przeprowadzono badań interakcji cyklosporyny z amlodypiną ani u zdrowych ochotników, ani w innych populacjach, z wyjątkiem pacjentów po przeszczepieniu nerki, u których obserwowano zmienne zwiększenie minimalnego stężenia cyklosporyny (średnio 0%-40%). Należy rozważyć kontrolowanie stężenia cyklosporyny u leczonych amlodypiną pacjentów po przeszczepieniu nerki i w razie konieczności zmniejszyć dawkę cyklosporyny.¹⁸

Takrolimus – podczas jednoczesnego stosowania amlodypiny istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi, jednak mechanizm farmakokinetyczny tej interakcji nie jest w pełni zrozumiały. W celu uniknięcia toksycznego działania takrolimusu, podczas stosowania amlodypiny u pacjentów leczonych takrolimusem konieczne jest kontrolowanie jego stężenia we krwi i dostosowanie dawki, gdy jest to wskazane.¹⁹

Inhibitory kinazy mTOR (ssaczy cel rapamycyny) – inhibitory kinazy mTOR, np. syrolimus, temsyrolimus i ewerolimus są substratami CYP3A. Amlodypina jest słabym inhibitorem CYP3A. W przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów kinazy mTOR, amlodypina może zwiększać narażenie na te inhibitory.²⁰

Interakcje hydrochlorotiazydu wymagające ostrożności

Leki, które mogą spowodować hipokaliemię – hipokaliemia jest czynnikiem sprzyjającym zaburzeniom rytmu serca (zwłaszcza typu torsades de pointes) i zwiększeniu toksyczności niektórych leków, takich jak digoksyna. Leki, które mogą spowodować hipokaliemię, wchodzą w liczne interakcje. Należą do nich kaliuretyczne leki moczopędne (w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym), leki przeczyszczające, glikokortykosteroidy, tetrakozaktyd i amfoterycyna B (podawana dożylnie).²¹

Leki, które mogą spowodować hiponatremię – stosowanie niektórych leków częściej wiąże się z wystąpieniem hiponatremii. Należą do nich leki moczopędne, desmopresyna, leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI, karbamazepina i okskarbazepina. Skojarzenie z tymi lekami zwiększa ryzyko hiponatremii.²²

Niesteroidowe leki przeciwzapalne i kwas acetylosalicylowy – mogą powodować ostrą niewydolność nerek u pacjentów z grupy ryzyka (w podeszłym wieku i/lub odwodnionych) z powodu zmniejszonej filtracji kłębuszkowej (hamowanie prostaglandyn rozszerzających naczynia krwionośne przez niesteroidowe leki przeciwzapalne). Ponadto mogą zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe. Należy nawadniać pacjenta i monitorować czynność nerek na początku leczenia.²³

Leki przeciwcukrzycowe, w tym insulina – możliwe jest wystąpienie reakcji hiperglikemicznych. Hydrochlorotiazyd może osłabić działanie leków przeciwcukrzycowych. Dlatego na początku leczenia skojarzonego zaleca się szczególnie uważne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi.²⁴

Doustne leki przeciwzakrzepowe – hydrochlorotiazyd może osłabić działanie jednocześnie stosowanych leków przeciwzakrzepowych.²⁵

Substancje czynne powodujące wydłużenie odstępu QT i leki przeciwarytmiczne, powodujące zaburzenia typu torsade de pointes – zaburzenia elektrolitowe (np. hipokaliemia, hipomagnezemia) mogą zwiększyć ich działanie proarytmiczne, w tym torsade de pointes lub osłabić działanie przeciwarytmiczne. Należy kontrolować stężenie potasu w surowicy przed rozpoczęciem stosowania, obserwować stan kliniczny pacjenta oraz monitorować stężenie elektrolitów i zapis EKG.²⁶

Karbamazepina – ryzyko objawowej hiponatremii w wyniku addytywnego działania z hydrochlorotiazydem. Zaleca się monitorowanie stanu klinicznego i parametrów laboratoryjnych.²⁷

Leki wiążące kwasy żółciowe – żywice jonowymienne – żywice jonowymienne wiążą tiazydowe leki moczopędne w jelicie i zmniejszają ich wchłanianie z przewodu pokarmowego o 43-85%. Tiazydowy lek moczopędny należy podawać 2 do 4 godzin przed lub 6 godzin po przyjęciu leku wiążącego kwasy żółciowe.²⁸

Środki kontrastujące zawierające jod – u pacjentów z odwodnieniem wywołanym przez leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, stosowanie dużych dawek jodowanych środków kontrastujących wiąże się ze zwiększonym ryzykiem ostrej niewydolności nerek. Przed zastosowaniem takiego środka zawierającego jod zaleca się ponowne nawodnienie pacjenta.²⁹

Cyklosporyna – istnieje ryzyko zwiększenia stężenia kreatyniny we krwi bez zmiany stężenia cyklosporyny we krwi, nawet bez niedoboru sodu. Możliwe jest również ryzyko hiperurykemii i takich powikłań, jak dna moczanowa.³⁰

Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE), antagoniści angiotensyny II – ryzyko nagłego niedociśnienia i/lub ostrej niewydolności nerek podczas rozpoczynania lub zwiększania dawki inhibitora ACE lub antagonisty angiotensyny II w przypadku wcześniejszego niedoboru sodu.³¹

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron

Dane z badań klinicznych wykazały, że podwójna blokada układu RAA przez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się z częstszym występowaniem działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia i zmniejszona czynność nerek (w tym ostra niewydolność nerek) niż po zastosowaniu jednego leku wpływającego na czynność układu RAA.³²

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas stosowania produktu Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego i zwiększenia ryzyka niedociśnienia ortostatycznego. Alkohol może wzmacniać działanie obniżające ciśnienie tętnicze leków przeciwnadciśnieniowych, prowadząc do zawrotów głowy, omdleń czy nadmiernego spadku ciśnienia.³³

Alkohol może również nasilać działanie diuretyczne hydrochlorotiazydu, co może prowadzić do zwiększonego odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. W konsekwencji może to potęgować ryzyko reakcji niepożądanych związanych z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej, takich jak hipokaliemia.³⁴

Ponadto, ostre zatrucie alkoholem jest wymienione jako jedna z substancji mogących obniżać ciśnienie krwi, co w połączeniu z produktem Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego.³⁵

Z tego powodu zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii produktem Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed, a w przypadku spożywania alkoholu, należy pacjenta poinformować o zwiększonym ryzyku działań niepożądanych związanych z niedociśnieniem.

Tabela interakcji lekowych