Właściwości farmakokinetyczne
Oxazepam GSK 10 mg
Oxazepam GSK wykazuje wysoką biodostępność po podaniu doustnym, sięgającą około 97%, z maksymalnym stężeniem we krwi (Cmax) wynoszącym 256,36 ng/mL osiąganym po około 3 godzinach (Tmax). Pole pod krzywą stężenie-czas (AUC) po dawce 20 mg wynosi 3034 ng/mL·h. Lek charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza (~98%) oraz umiarkowaną objętością dystrybucji w zakresie 0,4-2,3 L/kg, co wskazuje na umiarkowaną penetrację do tkanek. Metabolizm oksazepamu zachodzi głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym, prowadząc do powstania metabolitów glukuronidowych, z niewielkim udziałem pochodnych chinazoliny i dihydroksypochodnych.
Właściwości farmakokinetyczne leku Oxazepam GSK
Parametry farmakokinetyczne dla Oxazepam GSK zostały określone w badaniu klinicznym z udziałem 13 pacjentów z objawami nerwicowymi po jednorazowym podaniu doustnym dawki 20 mg. Wyniki badań pozwoliły na szczegółową charakterystykę procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji tego leku.1
Wchłanianie
Oksazepam charakteryzuje się wysokim stopniem wchłaniania z przewodu pokarmowego, sięgającym około 97%. Po jednorazowym przyjęciu dawki 20 mg, maksymalne stężenie we krwi (Cmax) wynosi 256,36 ng/mL i jest osiągane po około 3 godzinach (Tmax). Pole pod krzywą stężenie-czas (AUC) po jednorazowym podaniu tej dawki zostało określone na 3034 ng/mL·h.2
Dystrybucja
Po wchłonięciu do krwiobiegu, oksazepam w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza – odsetek wiązania wynosi około 98%. Objętość dystrybucji leku mieści się w zakresie od 0,4 do 2,3 L/kg, co wskazuje na umiarkowaną penetrację do tkanek organizmu.3
Metabolizm
Głównym miejscem biotransformacji oksazepamu jest wątroba, gdzie zachodzi proces sprzęgania z kwasem glukuronowym. W wyniku tego procesu powstają metabolity glukuronidowe. Dodatkowo, w niewielkim stopniu dochodzi do powstawania pochodnych chinazoliny oraz dihydroksypochodnych. Metabolizm wątrobowy stanowi główną drogę inaktywacji i eliminacji leku z organizmu.4
Eliminacja
Biologiczny okres półtrwania oksazepamu wynosi około 14 godzin. Główną drogą eliminacji leku jest wydalanie z moczem, przez którą usuwane jest od 67% do 80% podanej dawki w postaci metabolitów. Około 3% dawki jest wydalane z kałem. Jedynie niewielka część leku jest wydalana w postaci niezmienionej. Należy zaznaczyć, że w przypadku występowania mocznicy u pacjenta, okres półtrwania oksazepamu może ulec wydłużeniu, co może wpływać na schemat dawkowania leku w tej grupie chorych.5
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość |
|---|---|
| Wchłanianie z przewodu pokarmowego | około 97% |
| Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) | około 3 godziny |
| Maksymalne stężenie we krwi (Cmax) po dawce 20 mg | 256,36 ng/mL |
| AUC po dawce 20 mg | 3034 ng/mL·h |
| Wiązanie z białkami osocza | około 98% |
| Objętość dystrybucji | 0,4-2,3 L/kg |
| Biologiczny okres półtrwania (t1/2) | około 14 godzin |
| Wydalanie z moczem | 67-80% dawki |
| Wydalanie z kałem | 3% dawki |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania