Interakcje leku
MENSIL MAX 50 mg
Syldenafil, metabolizowany głównie przez CYP3A4 i w mniejszym stopniu przez CYP2C9, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Inhibitory CYP3A4, takie jak rytonawir (500 mg 2x/dobę) i ketokonazol, znacząco zwiększają stężenia syldenafilu (rytonawir podnosi Cmax o 300% i AUC o 1000%), co wymaga ograniczenia dawki do 25 mg na 48 godzin lub całkowitego unikania kojarzenia. Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, obniżają stężenia syldenafilu, potencjalnie zmniejszając jego skuteczność. Syldenafil nasila działanie hipotensyjne azotanów i riocyguatu, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Ponadto, współpodawanie z lekami alfa-adrenolitycznymi (np. doksazosyną) może prowadzić do objawowego niedociśnienia, szczególnie w ciągu 4 godzin od podania syldenafilu, z obserwowanym obniżeniem ciśnienia tętniczego o około 7-9 mmHg w pozycji leżącej i 4-11 mmHg w pozycji stojącej.
- Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
- Wpływ innych produktów leczniczych na działanie syldenafilu
- Metabolizm syldenafilu – badania in vitro
- Badania in vivo – interakcje z inhibitorami cytochromu P450
- Wpływ syldenafilu na inne produkty lecznicze
- Badania in vitro – wpływ na cytochrom P450
- Badania in vivo – wpływ na inne produkty lecznicze
- Interakcje syldenafilu z alkoholem
- Tabela interakcji syldenafilu z innymi produktami leczniczymi
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Syldenafil, jako substancja czynna produktu leczniczego MENSIL MAX, wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami, co wymaga szczególnej uwagi przy jego stosowaniu. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę wpływu innych leków na działanie syldenafilu oraz wpływu syldenafilu na farmakokinetykę i farmakodynamikę innych produktów leczniczych.1
Wpływ innych produktów leczniczych na działanie syldenafilu
Metabolizm syldenafilu – badania in vitro
Syldenafil metabolizowany jest głównie przez układ enzymatyczny cytochromu P450, a dokładnie przez jego izoenzym 3A4 i w mniejszym stopniu przez izoenzym 2C9. Z tego powodu inhibitory tych izoenzymów mogą znacząco zmniejszać klirens syldenafilu, podczas gdy induktory mogą go zwiększać.2
Badania in vivo – interakcje z inhibitorami cytochromu P450
Analizy populacyjne danych farmakokinetycznych z badań klinicznych wykazały zmniejszenie klirensu syldenafilu podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami izoenzymu CYP3A4, takimi jak ketokonazol, erytromycyna czy cymetydyna. Pomimo braku zwiększonej częstości występowania działań niepożądanych u tych pacjentów, przy jednoczesnym stosowaniu syldenafilu z inhibitorami CYP3A4, zaleca się rozważenie zastosowania dawki początkowej 25 mg, gdy o terapii decyduje lekarz.3
Szczególnie istotne interakcje zaobserwowano z następującymi lekami:
- Rytonawir (inhibitor proteazy HIV) – jednoczesne zastosowanie rytonawiru (500 mg 2 razy na dobę) z syldenafilem (w pojedynczej dawce 100 mg) powodowało znaczące zwiększenie stężenia syldenafilu – Cmax o 300% (4-krotny wzrost) i AUC o 1000% (11-krotny wzrost). Po 24 godzinach stężenie syldenafilu wynosiło około 200 ng/ml, w porównaniu do stężenia około 5 ng/ml po podaniu samego syldenafilu. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania syldenafilu i rytonawiru, a maksymalna dawka syldenafilu nie powinna przekraczać 25 mg w ciągu 48 godzin.4
- Sakwinawir (inhibitor proteazy HIV) – jednoczesne stosowanie sakwinawiru (1200 mg 3 razy na dobę) z syldenafilem (pojedyncza dawka 100 mg) powodowało zwiększenie Cmax syldenafilu o 140% oraz wzrost AUC syldenafilu o 210%. Syldenafil nie wpływał na parametry farmakokinetyczne sakwinawiru.5
- Erytromycyna – podanie jednorazowej dawki 100 mg syldenafilu jednocześnie z erytromycyną (500 mg 2 razy na dobę przez 5 dni) powodowało zwiększenie AUC syldenafilu o 182%.6
- Azytromycyna – w badaniach zdrowych mężczyzn nie wykazano wpływu stosowania azytromycyny (500 mg na dobę przez 3 dni) na parametry farmakokinetyczne syldenafilu i jego głównego metabolitu.7
- Cymetydyna – zastosowanie cymetydyny w dawce 800 mg jednocześnie z syldenafilem (50 mg) powodowało zwiększenie stężenia syldenafilu w surowicy o 56%.8
- Sok grejpfrutowy – będący słabym inhibitorem CYP3A4 w ścianie jelit, może powodować niewielkie zwiększenie stężenia syldenafilu w surowicy.9
- Bozentanu (antagonista endoteliny, induktor CYP3A4) – równoczesne podawanie bozentanu (125 mg dwa razy na dobę) z syldenafilem w stanie stacjonarnym (80 mg trzy razy na dobę) powodowało zmniejszenie wartości AUC syldenafilu o 62,6% i Cmax syldenafilu o 55,4%.10
Należy spodziewać się, że zastosowanie silniejszych inhibitorów CYP3A4, takich jak ketokonazol czy itrakonazol, mogłoby wywierać jeszcze silniejszy wpływ na farmakokinetykę syldenafilu.11
Jednorazowe dawki leków zobojętniających kwas solny (wodorotlenek magnezu, wodorotlenek glinu) nie wpływały na dostępność biologiczną syldenafilu.12
Szczególnie istotne jest, że równoczesne podawanie silnych induktorów CYP3A4, takich jak ryfampicyna, powoduje znaczne zmniejszenie stężenia syldenafilu w osoczu.13
Warto również zwrócić uwagę na nikorandyl, który jest połączeniem aktywatora kanału potasowego i azotanu. Ze względu na zawartość azotanu może powodować poważne interakcje z syldenafilem.14
Wpływ syldenafilu na inne produkty lecznicze
Badania in vitro – wpływ na cytochrom P450
Syldenafil jest słabym inhibitorem izoenzymów cytochromu P450: 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 (IC50 > 150 μM). Biorąc pod uwagę, że najwyższe stężenia syldenafilu w surowicy po zastosowaniu zalecanych dawek wynoszą około 1 μM, jest mało prawdopodobne, aby produkt leczniczy MENSIL MAX wpływał znacząco na klirens substratów tych izoenzymów.16
Badania in vivo – wpływ na inne produkty lecznicze
W wyniku stwierdzonego wpływu syldenafilu na przemiany metaboliczne, w których biorą udział tlenek azotu i cykliczny guanozynomonofosforan (cGMP), syldenafil nasila hipotensyjne działanie azotanów. Dlatego jednoczesne stosowanie syldenafilu i leków uwalniających tlenek azotu lub azotanów w jakiejkolwiek postaci jest przeciwwskazane.17
Riocyguat: Badania przedkliniczne wykazały nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi w przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów PDE5 i riocyguatu. W badaniach klinicznych wykazano nasilanie działania hipotensyjnego inhibitorów PDE5 przez riocyguat, bez wykazania korzystnego działania klinicznego takiego skojarzenia. Jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5, w tym syldenafilu, jest przeciwwskazane.18
Jednoczesne podawanie syldenafilu pacjentom przyjmującym leki alfa-adrenolityczne może prowadzić do objawowego niedociśnienia u nielicznych, podatnych chorych. Najczęściej występuje to w ciągu 4 godzin od podania syldenafilu. W badaniach interakcji z doksazosyną (4 mg i 8 mg) u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH) obserwowano następujące zmiany ciśnienia krwi:19
- W pozycji leżącej: średnie dodatkowe obniżenie wartości ciśnienia krwi o 7/7 mmHg, 9/5 mmHg i 8/4 mmHg dla trzech różnych dawek syldenafilu
- W pozycji stojącej: średnie dodatkowe obniżenie wartości ciśnienia krwi o 6/6 mmHg, 11/4 mmHg i 4/5 mmHg
W trakcie jednoczesnego podawania syldenafilu i doksazosyny u nielicznych pacjentów występowały objawy niedociśnienia ortostatycznego, głównie zawroty głowy oraz zamroczenie, ale nie dochodziło do omdleń.20
Inne istotne obserwacje dotyczące interakcji syldenafilu z innymi lekami:
- Nie wykazano istotnych interakcji podczas stosowania syldenafilu (50 mg) jednocześnie z metabolizowanymi przez CYP2C9 tolbutamidem (250 mg) lub warfaryną (40 mg).21
- Syldenafil (50 mg) nie nasilał wydłużenia czasu krwawienia po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego (150 mg).22
- Syldenafil (50 mg) nie nasilał obniżającego ciśnienie krwi działania alkoholu u zdrowych ochotników, u których przeciętne największe stężenie alkoholu we krwi wynosiło 80 mg/dl.23
- Nie stwierdzono różnic w występowaniu objawów niepożądanych u pacjentów przyjmujących syldenafil (w porównaniu do placebo) jednocześnie z różnymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.24
- W badaniu interakcji u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, podczas jednoczesnego stosowania syldenafilu (100 mg) i amlodypiny stwierdzono dodatkowe obniżenie skurczowego ciśnienia tętniczego krwi, mierzonego w pozycji leżącej, o 8 mmHg oraz dodatkowe obniżenie ciśnienia rozkurczowego o 7 mmHg.25
- U zdrowych ochotników płci męskiej syldenafil w stanie stacjonarnym (80 mg trzy razy na dobę) powodował zwiększenie wartości AUC bozentanu o 49,8% oraz Cmax bozentanu o 42% (125 mg dwa razy na dobę).26
- Przyjęcie pojedynczej dawki syldenafilu w stanie stabilnego wysycenia sakubitrylem z walsartanem u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym było związane z istotnie większym obniżeniem ciśnienia krwi niż w przypadku podawania sakubitrylu z walsartanem w monoterapii.27
Interakcje syldenafilu z alkoholem
Interakcja syldenafilu z alkoholem jest istotnym aspektem, który należy uwzględnić przy stosowaniu produktu leczniczego MENSIL MAX. Badania kliniczne wykazały, że syldenafil w dawce 50 mg nie nasilał obniżającego ciśnienie krwi działania alkoholu u zdrowych ochotników, u których przeciętne największe stężenie alkoholu we krwi wynosiło 80 mg/dl.28
Należy jednak pamiętać, że alkohol sam w sobie może powodować obniżenie ciśnienia tętniczego, a syldenafil również ma właściwości wazodylatacyjne. Mimo że w badaniach nie wykazano znaczących interakcji, pacjenci powinni być świadomi, że:
- Alkohol może wzmagać działanie hipotensyjne u niektórych osób, szczególnie przy większych stężeniach alkoholu we krwi niż badane (>80 mg/dl)
- Alkohol może nasilać zawroty głowy, które mogą również wystąpić jako działanie niepożądane syldenafilu
- Spożywanie alkoholu może negatywnie wpływać na funkcje seksualne, co może zmniejszać skuteczność terapii
Z tych powodów, mimo braku przeciwwskazań do jednoczesnego stosowania umiarkowanych ilości alkoholu z syldenafilem, zaleca się ostrożność, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub przyjmujących inne leki obniżające ciśnienie tętnicze.
Tabela interakcji syldenafilu z innymi produktami leczniczymi
| Produkt leczniczy/substancja | Typ interakcji | Efekt interakcji | Poziom istotności | Zalecenia |
|---|---|---|---|---|
| Azotany i donory tlenku azotu | Farmakodynamiczna | Nasilenie działania hipotensyjnego azotanów, ryzyko znacznego spadku ciśnienia tętniczego | Wysoki | Przeciwwskazane |
| Riocyguat | Farmakodynamiczna | Nasilenie działania hipotensyjnego, bez korzystnego efektu klinicznego | Wysoki | Przeciwwskazane |
| Rytonawir | Farmakokinetyczna (inhibitor CYP3A4) | Wzrost AUC syldenafilu o 1000% i Cmax o 300% | Wysoki | Nie zaleca się jednoczesnego stosowania. Jeśli konieczne, maksymalna dawka syldenafilu 25 mg w ciągu 48 godzin |
| Ketokonazol, Itrakonazol | Farmakokinetyczna (silne inhibitory CYP3A4) | Znaczny wzrost stężenia syldenafilu w surowicy | Wysoki | Rozważyć dawkę początkową 25 mg |
| Sakwinawir | Farmakokinetyczna (inhibitor CYP3A4) | Wzrost AUC syldenafilu o 210% i Cmax o 140% | Umiarkowany | Rozważyć dawkę początkową 25 mg |
| Erytromycyna | Farmakokinetyczna (umiarkowany inhibitor CYP3A4) | Wzrost AUC syldenafilu o 182% | Umiarkowany | Rozważyć dawkę początkową 25 mg |
| Cymetydyna | Farmakokinetyczna (słaby inhibitor CYP3A4) | Wzrost stężenia syldenafilu o 56% | Niski | Zwykle nie wymaga dostosowania dawki |
| Leki alfa-adrenolityczne (np. doksazosyna) | Farmakodynamiczna | Dodatkowe obniżenie ciśnienia krwi, ryzyko objawowego niedociśnienia | Umiarkowany | Zachować ostrożność, szczególnie w ciągu 4 godzin od podania syldenafilu |
| Amlodypina | Farmakodynamiczna | Dodatkowe obniżenie ciśnienia skurczowego o 8 mmHg i rozkurczowego o 7 mmHg | Niski | Zwykle nie wymaga dostosowania dawki |
| Ryfampicyna i inne induktory CYP3A4 | Farmakokinetyczna (induktory CYP3A4) | Znaczne zmniejszenie stężenia syldenafilu w osoczu | Umiarkowany | Możliwe zmniejszenie skuteczności syldenafilu |
| Bozentanu | Farmakokinetyczna (wzajemna) | Zmniejszenie AUC syldenafilu o 62,6% i Cmax o 55,4%; Syldenafil zwiększa AUC bozentanu o 49,8% i Cmax o 42% | Umiarkowany | Możliwe zmniejszenie skuteczności syldenafilu |
| Sakubitryl/Walsartan | Farmakodynamiczna | Istotnie większe obniżenie ciśnienia krwi | Umiarkowany | Zachować ostrożność |
| Sok grejpfrutowy | Farmakokinetyczna (słaby inhibitor CYP3A4) | Niewielkie zwiększenie stężenia syldenafilu | Niski | Zwykle nie wymaga dostosowania dawki |
| Alkohol | Farmakodynamiczna | Nie stwierdzono istotnego nasilenia działania hipotensyjnego przy stężeniu alkoholu 80 mg/dl | Niski | Zachować umiar w spożyciu alkoholu |
| Warfaryna, Tolbutamid | Farmakokinetyczna | Nie wykazano istotnych interakcji | Niski | Nie wymaga dostosowania dawki |
| Kwas acetylosalicylowy | Farmakodynamiczna | Brak nasilenia wydłużenia czasu krwawienia | Niski | Nie wymaga dostosowania dawki |
| Nikorandyl | Farmakodynamiczna | Ryzyko poważnych interakcji ze względu na zawartość azotanu | Wysoki | Przeciwwskazane |
| Azytromycyna | Farmakokinetyczna | Nie wykazano wpływu na parametry farmakokinetyczne syldenafilu | Niski | Nie wymaga dostosowania dawki |
Powyższa tabela zawiera najważniejsze interakcje syldenafilu z innymi produktami leczniczymi, ułożone według poziomu istotności klinicznej. Poziom istotności określono na podstawie nasilenia efektu interakcji oraz potencjalnego ryzyka dla pacjenta.29
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania