Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Medithyrox

Przed rozpoczęciem terapii preparatem Medithyrox (lewotyroksyna sodowa) lub przed wykonaniem testu supresji, konieczne jest wykluczenie lub rozpoczęcie leczenia następujących chorób: niewydolność wieńcowa, dławica piersiowa, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki oraz niedoczynność kory nadnerczy. Podobnie, należy wykluczyć lub rozpocząć leczenie autonomicznej czynności tarczycy przed włączeniem substytucji hormonalnej.¹

Pacjenci z ryzykiem zaburzeń psychotycznych

U pacjentów z podwyższonym ryzykiem wystąpienia zaburzeń psychotycznych, zalecane jest rozpoczęcie terapii od małej dawki lewotyroksyny z powolnym jej zwiększaniem w początkowym okresie leczenia. Niezbędne jest dokładne monitorowanie stanu klinicznego pacjenta. W przypadku pojawienia się objawów zaburzeń psychotycznych należy rozważyć modyfikację schematu dawkowania.²

Pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością wieńcową, niewydolnością serca lub zaburzeniami rytmu serca przebiegającymi z tachykardią. W tych przypadkach należy bezwzględnie unikać nawet niewielkiej nadczynności tarczycy wywołanej lekiem. Istotne jest częste monitorowanie stężenia hormonów tarczycy w surowicy.³

Wtórna niedoczynność tarczycy

W przypadku rozpoznania wtórnej niedoczynności tarczycy konieczne jest ustalenie jej przyczyny przed wdrożeniem leczenia substytucyjnego. Jeśli zachodzi taka potrzeba, należy również rozpocząć odpowiednie leczenie wyrównujące współistniejącą niedoczynność nadnerczy.⁴

Podejrzenie autonomicznej czynności tarczycy

Przy podejrzeniu autonomicznej czynności tarczycy przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest przeprowadzenie testu z TRH lub wykonanie scyntygrafii supresyjnej.⁵

Kobiety po menopauzie z niedoczynnością tarczycy

U kobiet po menopauzie z rozpoznaną niedoczynnością tarczycy i zwiększonym ryzykiem rozwoju osteoporozy, należy dążyć do utrzymania fizjologicznych stężeń lewotyroksyny w surowicy, unikając ich zbyt wysokich wartości. W związku z tym konieczne jest dokładne i regularne monitorowanie parametrów czynności tarczycy.⁶

Stosowanie lewotyroksyny w stanach nadczynności tarczycy

Preparatu Medithyrox nie należy podawać pacjentom z nadczynnością tarczycy (hipertyreoză), z wyjątkiem przypadków, gdy lek jest stosowany jako suplementacja w skojarzeniu z lekami przeciwtarczycowymi w trakcie leczenia nadczynności tarczycy.⁷

Zmiana preparatu lewotyroksyny

Po ustaleniu optymalnej dawki preparatu Medithyrox, w przypadku zmiany na inny preparat lewotyroksyny, zaleca się każdorazową modyfikację dawkowania w oparciu o odpowiedź kliniczną pacjenta oraz wyniki badań laboratoryjnych. Należy mieć na uwadze, że biodostępność lewotyroksyny może różnić się pomiędzy preparatami różnych producentów.⁸

Schemat monitorowania pacjentów przyjmujących Medithyrox

Monitorowanie pacjentów przyjmujących Medithyrox powinno obejmować regularne oznaczenie stężenia TSH i wolnych hormonów tarczycy (fT4, ewentualnie fT3). Częstotliwość badań zależy od stanu klinicznego pacjenta, współistniejących chorób i ryzyka działań niepożądanych:

• Pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego – oznaczenia co 4-6 tygodni w okresie ustalania dawki, następnie co 3-6 miesięcy
• Pacjenci w podeszłym wieku – monitorowanie co 4-8 tygodni podczas dostosowywania dawki, następnie co 6 miesięcy
• Pacjenci ze stabilną niedoczynnością tarczycy – kontrola co 6-12 miesięcy
• Kobiety po menopauzie z ryzykiem osteoporozy – monitorowanie co 3-6 miesięcy

Przy każdej zmianie dawkowania lub preparatu lewotyroksyny należy wykonać kontrolne oznaczenie parametrów tarczycowych po 4-6 tygodniach od modyfikacji leczenia.⁹