Właściwości farmakokinetyczne
Levirox 75 mcg

Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna leku Levirox, charakteryzuje się wysoką biodostępnością sięgającą do 80% po podaniu doustnym, z wchłanianiem głównie w górnym odcinku jelita cienkiego. Maksymalne stężenie w osoczu (Tmax) osiąga po 5-6 godzinach. Lek wykazuje silne, niekowalencyjne wiązanie z białkami osocza na poziomie 99,97%, co wpływa na jego farmakokinetykę, w tym na objętość dystrybucji wynoszącą 10-12 litrów. Lewotyroksyna nie jest usuwana przez hemodializę ani hemoperfuzję ze względu na silne wiązanie z białkami. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, nerkach, mózgu i mięśniach, a metabolity są wydalane z moczem i kałem, przy całkowitym klirensie metabolicznym około 1,2 litra osocza na dobę.

Właściwości farmakokinetyczne lewotyroksyny

Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna leku Levirox, wykazuje złożony profil farmakokinetyczny, który determinuje jej działanie terapeutyczne w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów farmakokinetycznych tego hormonu tarczycy.1

Wchłanianie

Po podaniu doustnym, lewotyroksyna wchłania się niemal wyłącznie w górnym odcinku jelita cienkiego. Efektywność absorpcji zależy od zastosowanej postaci galenowej leku i może osiągać do 80% podanej dawki. Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) wynosi około 5-6 godzin.2

Dystrybucja

Lewotyroksyna charakteryzuje się wyjątkowo wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, sięgającym 99,97%. Wiązanie to odbywa się ze specyficznymi białkami transportowymi i nie ma charakteru kowalencyjnego. Ta szczególna cecha powoduje, że frakcja hormonu związana z białkami osocza podlega stałej i bardzo szybkiej wymianie z frakcją wolnego hormonu.3

Objętość dystrybucji lewotyroksyny wynosi około 10-12 litrów. Warto podkreślić, że jedna trzecia całkowitej pozatarczycowej puli lewotyroksyny znajduje się w wątrobie, gdzie podlega szybkiej wymianie z lewotyroksyną krążącą w surowicy.4

Konsekwencją silnego wiązania z białkami osocza jest fakt, że lewotyroksyna nie ulega ani hemodializie, ani nie można jej usunąć z organizmu za pomocą hemoperfuzji.5

Metabolizm

Hormony tarczycy, w tym lewotyroksyna, są metabolizowane głównie w czterech narządach: wątrobie, nerkach, mózgu oraz mięśniach. Proces ten prowadzi do powstania metabolitów, które następnie są wydalane z organizmu.6

Eliminacja

Metabolity lewotyroksyny są wydalane z organizmu dwiema drogami: z moczem oraz z kałem. Całkowity klirens metaboliczny lewotyroksyny osiąga wartość około 1,2 litra osocza na dobę.7

Czas półtrwania

Średni okres półtrwania lewotyroksyny w organizmie wynosi 7 dni. Jest to jednak wartość, która może ulegać istotnym zmianom w zależności od stanu czynnościowego tarczycy pacjenta:8

  • W nadczynności tarczycy – okres półtrwania jest skrócony do 3-4 dni
  • W niedoczynności tarczycy – okres półtrwania ulega wydłużeniu do około 9-10 dni

Początek działania terapeutycznego

Po doustnym podaniu lewotyroksyny, początek działania terapeutycznego obserwuje się po 3-5 dniach od rozpoczęcia leczenia.9 Ten stosunkowo długi czas do wystąpienia pierwszych efektów klinicznych wynika z mechanizmu działania hormonów tarczycy, które wpływają na ekspresję genów i syntezę białek w komórkach docelowych.

Parametr farmakokinetyczny Wartość Uwagi
Wchłanianie Do 80% W górnym odcinku jelita cienkiego
Tmax 5-6 godzin
Wiązanie z białkami 99,97% Wiązanie niekowalencyjne
Objętość dystrybucji 10-12 L
Okres półtrwania – średni 7 dni
Okres półtrwania w nadczynności tarczycy 3-4 dni Skrócony
Okres półtrwania w niedoczynności tarczycy 9-10 dni Wydłużony
Klirens metaboliczny 1,2 L osocza/dobę
Początek działania 3-5 dni Po podaniu doustnym
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl