Dawkowanie i sposób podawania
Karbagen 150 mg
Terapia okskarbazepiną (Karbagen) wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania, zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej. Lek dostępny jest w dawkach 150 mg, 300 mg i 600 mg, podawany doustnie w dwóch dawkach podzielonych. Początkowa dawka u dorosłych wynosi 600 mg/dobę (8-10 mg/kg mc./dobę), z możliwością stopniowego zwiększania o maksymalnie 600 mg co tydzień do dawki maksymalnej 2400 mg/dobę. W terapii skojarzonej konieczne może być zmniejszenie dawek innych leków przeciwpadaczkowych z powodu ryzyka działań niepożądanych ze strony OUN. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min) dawkę początkową należy zmniejszyć do 300 mg/dobę, a dalsze zwiększanie dawkowania powinno odbywać się wolniej i pod ścisłą kontrolą. U dzieci powyżej 6 lat dawka początkowa wynosi 8-10 mg/kg mc./dobę, a dawka podtrzymująca 30-46 mg/kg mc./dobę, z maksymalnym zwiększaniem o 10 mg/kg mc./dobę co tydzień. Nie zaleca się stosowania okskarbazepiny u dzieci poniżej 6 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Karbagen – zasady ogólne
- Dawkowanie u pacjentów dorosłych
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i powyżej)
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Sposób podawania leku Karbagen
- Tabela dawkowania leku Karbagen
Dawkowanie i sposób podawania leku Karbagen – zasady ogólne
Terapia lekiem Karbagen (okskarbazepiną) wymaga indywidualnego podejścia do dawkowania, zarówno w przypadku monoterapii, jak i leczenia skojarzonego. Lek dostępny jest w trzech dawkach: 150 mg, 300 mg i 600 mg w postaci tabletek powlekanych, co umożliwia elastyczne dostosowanie dawkowania do potrzeb pacjenta 1.
Rozpoczęcie leczenia zawsze odbywa się od dawki skutecznej klinicznie, podawanej w dwóch dawkach podzielonych. Należy stopniowo zwiększać dawkę w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta. W przypadku zastępowania innych leków przeciwpadaczkowych okskarbazepiną, dawkę dotychczas stosowanych preparatów należy stopniowo redukować po rozpoczęciu leczenia Karbagenem 2.
W terapii skojarzonej, ze względu na zwiększone całkowite obciążenie pacjenta lekami przeciwpadaczkowymi, może być konieczne zmniejszenie dawki jednocześnie stosowanego(ych) leku(ów) przeciwpadaczkowego(ych) i/lub wolniejsze zwiększanie dawki okskarbazepiny 3.
Monitorowanie stężeń terapeutycznych
Efekt terapeutyczny okskarbazepiny wywierany jest głównie poprzez jej aktywny metabolit – pochodną 10-monohydroksylową (MHD). Rutynowe monitorowanie stężenia okskarbazepiny lub MHD nie jest konieczne, jednak może być użyteczne w sytuacjach, gdy spodziewana jest zmiana klirensu MHD. W takich przypadkach dawkę okskarbazepiny można dostosować na podstawie stężeń w osoczu mierzonych 2-4 godziny po podaniu dawki, tak aby utrzymać maksymalne stężenie MHD w osoczu poniżej 35 mg/L 4.
Dawkowanie u pacjentów dorosłych
Monoterapia
Leczenie okskarbazepiną u dorosłych pacjentów należy rozpoczynać od dawki początkowej 600 mg na dobę (8 do 10 mg/kg mc. na dobę), podawanej w dwóch dawkach podzielonych 5.
W przypadku dawki podtrzymującej, jeśli istnieją wskazania kliniczne, dawkę można zwiększać maksymalnie o 600 mg na dobę w około jednotygodniowych odstępach czasu, zaczynając od dawki początkowej, aż do uzyskania pożądanej odpowiedzi klinicznej. Działanie terapeutyczne obserwuje się przy dawkach od 600 mg do 2400 mg na dobę 6.
Badania kliniczne wykazały, że u pacjentów nieleczonych wcześniej lekami przeciwpadaczkowymi skuteczna jest dawka 1200 mg na dobę. U pacjentów opornych na leczenie, przestawianych z innych leków przeciwpadaczkowych na monoterapię okskarbazepiną, wykazano skuteczność dawki 2400 mg na dobę 7.
Maksymalna zalecana dawka wynosi 2400 mg na dobę. W kontrolowanych warunkach szpitalnych zwiększenie dawki do 2400 mg na dobę osiągano w ciągu 48 godzin 8.
Leczenie skojarzone
W przypadku terapii skojarzonej dawka początkowa okskarbazepiny wynosi 600 mg na dobę (8 do 10 mg/kg mc. na dobę), podawana w dwóch dawkach podzielonych 9.
Dla dawki podtrzymującej, przy wskazaniach klinicznych, dawkę można zwiększać maksymalnie o 600 mg na dobę w około jednotygodniowych odstępach, zaczynając od dawki początkowej, aż do uzyskania pożądanej odpowiedzi klinicznej. Odpowiedź terapeutyczną obserwuje się po podaniu dawek od 600 mg do 2400 mg na dobę 10.
Maksymalna zalecana dawka w leczeniu skojarzonym wynosi również 2400 mg na dobę. Należy jednak zaznaczyć, że większość pacjentów tolerowała dawkę 2400 mg na dobę dopiero po zmniejszeniu dawkowania innych, jednocześnie stosowanych leków przeciwpadaczkowych, głównie z powodu objawów niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Dawki dobowe powyżej 2400 mg nie były systematycznie oceniane w badaniach klinicznych 11.
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat i powyżej)
Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku, ponieważ dawki terapeutyczne są ustalane indywidualnie. Należy jednak dostosować dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 mL/min). U pacjentów zagrożonych hiponatremią zaleca się ścisłe monitorowanie poziomu sodu 12.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby dostosowanie dawkowania nie jest konieczne. Ze względu na brak badań dotyczących stosowania okskarbazepiny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, należy zachować szczególną ostrożność podając lek tej grupie pacjentów 13.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 mL/min) leczenie okskarbazepiną należy rozpocząć od połowy zwykłej dawki początkowej (300 mg/dobę) i zwiększać dawkę w odstępach co najmniej tygodniowych, do osiągnięcia pożądanej odpowiedzi klinicznej. Zwiększanie dawki u tych pacjentów wymaga staranniejszej obserwacji 14.
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Należy podkreślić, że okskarbazepina jest zalecana do stosowania u dzieci w wieku 6 lat i starszych. Nie jest zalecana u dzieci poniżej 6 lat, gdyż skuteczność i bezpieczeństwo leczenia nie zostały odpowiednio potwierdzone w tej grupie wiekowej 15.
Dawkowanie w monoterapii i terapii skojarzonej
Dawka początkowa u dzieci i młodzieży wynosi 8-10 mg/kg mc. na dobę, podawana w dwóch dawkach podzielonych 16.
W przypadku dawki podtrzymującej, badania dotyczące leczenia uzupełniającego wykazały, że dawka 30-46 mg/kg mc. na dobę, osiągnięta w ciągu dwóch tygodni, była skuteczna i dobrze tolerowana u dzieci. Działanie terapeutyczne obserwowano po średniej dawce podtrzymującej wynoszącej około 30 mg/kg mc. na dobę 17.
Maksymalna zalecana dawka: Jeśli istnieją wskazania kliniczne, dawkę można zwiększać maksymalnie o 10 mg/kg mc. na dobę w około jednotygodniowych odstępach czasu, zaczynając od dawki początkowej, do maksymalnej dawki 46 mg/kg mc. na dobę, aby uzyskać pożądaną odpowiedź kliniczną 18.
Sposób podawania leku Karbagen
Karbagen podaje się doustnie. Lek można przyjmować zarówno w czasie posiłku, jak i niezależnie od posiłku 19.
Tabletki mają linię podziału i mogą być przełamane na połowy, co ułatwia pacjentowi połknięcie tabletki. Jednakże nie jest możliwe podzielenie tabletki na równe dawki. Dla dzieci, które nie potrafią połykać tabletek oraz dla pacjentów, u których wymagana dawka leku nie może być podana przy użyciu tabletek, dostępne są inne postacie farmaceutyczne leku zawierające okskarbazepinę 20.
Tabela dawkowania leku Karbagen
| Grupa pacjentów | Dawka początkowa | Dawka podtrzymująca | Maksymalna dawka dobowa | Dodatkowe zalecenia |
|---|---|---|---|---|
| Dorośli – monoterapia | 600 mg/dobę (8-10 mg/kg mc./dobę) w 2 dawkach podzielonych | 600-2400 mg/dobę w 2 dawkach podzielonych | 2400 mg/dobę | Zwiększanie o max. 600 mg/dobę co tydzień |
| Dorośli – terapia skojarzona | 600 mg/dobę (8-10 mg/kg mc./dobę) w 2 dawkach podzielonych | 600-2400 mg/dobę w 2 dawkach podzielonych | 2400 mg/dobę | Może być konieczne zmniejszenie dawek innych leków przeciwpadaczkowych |
| Pacjenci w podeszłym wieku | Dawkowanie indywidualne jak u dorosłych | Dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min) | ||
| Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min) |
300 mg/dobę (połowa standardowej dawki początkowej) | Dawkowanie indywidualne, wolniejsze zwiększanie dawki | Zwiększanie dawki w odstępach co najmniej tygodniowych, ścisła obserwacja | |
| Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby – łagodne do umiarkowanych |
Standardowe dawkowanie jak u dorosłych | Nie wymaga dostosowania dawki | ||
| Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby | Brak ustalonych zaleceń | Zachować szczególną ostrożność | ||
| Dzieci i młodzież (≥ 6 lat) |
8-10 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach podzielonych | 30-46 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach podzielonych | 46 mg/kg mc./dobę | Zwiększanie o max. 10 mg/kg mc./dobę co tydzień |
| Dzieci (< 6 lat) |
Nie zaleca się stosowania | Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności | ||
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania