Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Finospir 100 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania spironolaktonu dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych z jego stosowaniem. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z badań, które koncentrują się na wpływie leku na rozrodczość, mutagenność oraz potencjał kancerogenny.¹

Wpływ na rozrodczość i rozwój płodu

Istotną obserwacją w badaniach przedklinicznych jest zdolność spironolaktonu oraz jego metabolitów do przenikania przez barierę łożyskową. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że podawanie samicom szczurów dawki 40 mg spironolaktonu w okresie ciąży prowadziło do feminizacji (nabywania cech żeńskich) u potomstwa płci męskiej.²

W kompleksowym badaniu reprodukcyjnym obejmującym trzy mioty, podczas którego samice szczurów otrzymywały spironolakton w dawkach 15 i 50 mg/kg/dobę, nie zaobserwowano negatywnego wpływu na zdolność do kopulacji ani płodność. Jednakże przy wyższej dawce (50 mg/kg/dobę) odnotowano niewielki wzrost częstości urodzeń martwych.³

Wpływ na cykl menstruacyjny i funkcje reprodukcyjne

Badania z wykorzystaniem dootrzewnowego podania spironolaktonu samicom szczurów w dawce 100 mg/kg/dobę przez 7 dni wykazały, że lek wydłuża czas trwania cyklu menstruacyjnego poprzez przedłużenie okresu międzyrujowego podczas leczenia. Co więcej, obserwowano utrzymywanie się ciągłego okresu międzyrujowego w trakcie dwutygodniowej obserwacji po zakończeniu leczenia.⁴

Zaobserwowane zaburzenia cyklu menstruacyjnego były związane z opóźnionym rozwojem pęcherzyka jajnikowego oraz obniżeniem stężeń krążących estrogenów, co w konsekwencji prowadziło do zaburzeń kopulacji, płodności i plenności.⁵

Dodatkowe badania przeprowadzone na samicach myszy, którym podawano spironolakton dootrzewnowo w dawce 100 mg/kg/dobę podczas dwutygodniowego okresu kohabitacji z nieleczonymi samcami, wykazały zmniejszenie liczby kopulujących myszy, u których doszło do poczęcia. Efekt ten był spowodowany zahamowaniem owulacji. Ponadto, u samic, które pomimo leczenia zaszły w ciążę, odnotowano zmniejszoną liczbę zaimplantowanych embrionów wskutek zahamowania implantacji. Przy zwiększonej dawce do 200 mg/kg/dobę obserwowano również wydłużenie okresu latencji kopulacji.⁶

Genotoksyczność i mutagenność

Wyniki testów oceniających potencjał genotoksyczny i mutagenny spironolaktonu nie były jednoznaczne. W niektórych testach mutagenności in vitro na komórkach ssaków, przy aktywacji metabolicznej, obserwowano negatywne działanie spironolaktonu. Natomiast w innych podobnych testach otrzymano niejasne, choć w pewnym stopniu pozytywne wyniki dotyczące mutagenności.⁷

Badania przeprowadzone z użyciem kanreonianu potasu (metabolitu spironolaktonu) również dostarczyły niejednoznacznych wyników. Przy aktywacji metabolicznej obserwowano pozytywne działanie kanreonianu potasu w niektórych testach mutagenności in vitro na komórkach ssaków, podczas gdy w innych podobnych testach uzyskano wyniki niejasne lub negatywne.⁸

Potencjał kancerogenny

Długoterminowe badania na szczurach wykazały, że podawanie spironolaktonu w dużych dawkach przez dłuższy czas może prowadzić do powstawania nowotworów u tych zwierząt. Należy jednak podkreślić, że znaczenie tych wyników w odniesieniu do zastosowania klinicznego u ludzi pozostaje niejasne i wymaga dalszych badań.⁹

Zestawienie dawek w badaniach przedklinicznych