Właściwości farmakodynamiczne
Fenardin 267 mg

Fenardin, zawierający fenofibrat 267 mg, jest lekiem z grupy fibratów (kod ATC: C10 AB 05), który działa poprzez aktywację receptorów PPAR-alfa, co prowadzi do zwiększenia lipolizy i eliminacji cząstek bogatych w trójglicerydy. Mechanizm ten obejmuje aktywację lipazy lipoproteinowej oraz zmniejszenie produkcji apoproteiny C-III, a także indukcję syntezy apoprotein A-I i A-II, co skutkuje korzystną modyfikacją profilu lipidowego: redukcją cholesterolu całkowitego o 20-25%, trójglicerydów o 40-55%, LDL o 20-35% u pacjentów z hipercholesterolemią oraz wzrostem HDL o 10-30%. Fenofibrat przyspiesza katabolizm VLDL i LDL, co jest istotne w leczeniu aterogennej dyslipidemii i zmniejsza ryzyko sercowo-naczyniowe, choć nie wykazano wpływu na całkowitą śmiertelność w profilaktyce pierwotnej i wtórnej. Dodatkowo, lek redukuje pozanaczyniowe złogi cholesterolu, takie jak żółtaki ścięgniste i guzowate.

Właściwości farmakodynamiczne leku Fenardin

Fenardin (fenofibrat 267 mg, kapsułki twarde) należy do grupy farmakoterapeutycznej: Leki zmniejszające stężenie lipidów w surowicy/ Leki zmniejszające stężenie cholesterolu i trójglicerydów/ Fibraty, kod ATC: C10 AB 05. Fenofibrat jako pochodna kwasu fibrynowego wywiera złożony wpływ na metabolizm lipidów poprzez specyficzny mechanizm działania, polegający na aktywacji receptora peroksysomalnego czynnika proliferacyjnego typu alfa (PPAR).1

Mechanizm działania na poziomie molekularnym

Działanie fenofibratu opiera się na złożonym mechanizmie obejmującym kilka kluczowych procesów metabolicznych. Lek zwiększa lipolizę oraz eliminację z osocza cząstek bogatych w trójglicerydy. Dzieje się to poprzez dwa główne mechanizmy: aktywację lipazy lipoproteinowej oraz jednoczesne zmniejszenie produkcji apoproteiny C-III. Co więcej, aktywacja receptorów PPAR przez fenofibrat indukuje wzrost syntezy apoprotein A-I i A-II, które są kluczowymi składnikami lipoprotein o wysokiej gęstości (HDL).2

To wielokierunkowe działanie fenofibratu na metabolizm lipoprotein prowadzi do istotnych zmian w profilu lipidowym osocza. Obserwuje się zmniejszenie stężenia frakcji o bardzo niskiej gęstości (VLDL) i niskiej gęstości (LDL), które zawierają apoproteinę B. Równocześnie dochodzi do zwiększenia stężenia frakcji o wysokiej gęstości (HDL), zawierającej apoproteinę AI i AII. Taki profil zmian jest korzystny w kontekście redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego.3

Fenofibrat wpływa również na syntezę i katabolizm frakcji VLDL, co w konsekwencji przyspiesza usuwanie frakcji LDL z krwiobiegu. Jest to szczególnie istotne u pacjentów z aterogenną dyslipidemią, gdzie podwyższone stężenie LDL stanowi istotny czynnik ryzyka rozwoju choroby niedokrwiennej serca.4

Efekty kliniczne w zakresie parametrów lipidowych

Badania kliniczne z zastosowaniem fenofibratu wykazały znaczące zmiany w profilu lipidowym. Odnotowano zmniejszenie stężenia cholesterolu całkowitego w zakresie od 20% do 25%, redukcję poziomu trójglicerydów od 40% do 55% oraz zwiększenie stężenia frakcji HDL cholesterolu w zakresie od 10% do 30%. Tak znaczące zmiany parametrów lipidowych mają istotne znaczenie w prewencji chorób sercowo-naczyniowych.5

U pacjentów z hipercholesterolemią fenofibrat powoduje obniżenie stężenia cholesterolu LDL w granicach od 20% do 35%. Całkowity efekt terapeutyczny wynika z korzystnej modyfikacji wskaźników ryzyka miażdżycy, takich jak stosunek cholesterolu całkowitego do cholesterolu HDL, cholesterolu LDL do cholesterolu HDL lub stosunku Apo B do Apo AI.6

Wpływ na ryzyko sercowo-naczyniowe

Badania kliniczne wykazały, że fibraty mogą łagodzić przebieg i częstość występowania epizodów choroby niedokrwiennej serca. Należy jednak zaznaczyć, że nie udowodniono, aby leki z tej grupy obniżały niezależną od przyczyny śmiertelność podczas stosowania zarówno w pierwotnej, jak i wtórnej profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych.7

Działanie na pozanaczyniowe złogi cholesterolu

Terapia fenofibratem może prowadzić do znaczącej redukcji lub nawet całkowitej eliminacji pozanaczyniowych złogów cholesterolu, takich jak żółtaki ścięgniste i guzowate. Jest to dodatkowa korzyść terapeutyczna, która ma znaczenie zarówno kliniczne, jak i estetyczne dla pacjentów.8

Wpływ na markery zapalne i metaboliczne

Fenofibrat wykazuje dodatkowe korzyści terapeutyczne poza samym wpływem na profil lipidowy. U pacjentów ze zwiększonym stężeniem fibrynogenu lub podwyższonym poziomem lipoproteiny (a) [Lp(a)], stosowanie fenofibratu prowadzi do istotnego zmniejszenia wartości tych parametrów. Ponadto, podczas leczenia fenofibratem obniżeniu ulegają również inne wskaźniki zapalne, takie jak białko C-reaktywne, co może mieć znaczenie w redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego.9

Działanie urykozuryczne

Fenofibrat wykazuje działanie urykozuryczne, które prowadzi do zmniejszenia stężenia kwasu moczowego w osoczu o około 25%. Efekt ten może być szczególnie korzystny u pacjentów z dyslipidemią, u których współwystępuje hiperurykemia. Obniżenie stężenia kwasu moczowego może zmniejszać ryzyko rozwoju dny moczanowej oraz powikłań sercowo-naczyniowych związanych z podwyższonym poziomem kwasu moczowego.10

Działanie antyagregacyjne

Fenofibrat wykazuje właściwości antyagregacyjne, co zostało udowodnione zarówno w badaniach na modelach zwierzęcych, jak i w badaniach klinicznych z udziałem ludzi. Działanie to polega na zmniejszeniu agregacji płytek krwi indukowanej przez różne czynniki, takie jak ADP (adenozynodifosforan), kwas arachidonowy i adrenalina. Ta właściwość fenofibratu może przyczyniać się do zmniejszenia ryzyka powikłań zakrzepowych u pacjentów z dyslipidemią.11

Parametr Zakres zmian podczas terapii fenofibratem
Cholesterol całkowity Obniżenie o 20-25%
Trójglicerydy Obniżenie o 40-55%
Cholesterol HDL Zwiększenie o 10-30%
Cholesterol LDL (u pacjentów z hipercholesterolemią) Obniżenie o 20-35%
Kwas moczowy Obniżenie o około 25%
Markery zapalne (fibrynogen, Lp(a), białko C-reaktywne) Istotne obniżenie
Agregacja płytek indukowana ADP, kwasem arachidonowym i adrenaliną Zmniejszenie
  1. 23.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl