Dawkowanie i sposób podawania
Eferox 112 mcg

Eferox, zawierający lewotyroksynę sodową bezwodną, jest stosowany jako terapia substytucyjna w leczeniu niedoczynności tarczycy. Preparat dostępny jest w dawkach od 25 do 200 μg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować u osób w podeszłym wieku, z chorobą wieńcową oraz z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy, rozpoczynając leczenie od dawki 12,5 μg/dobę i stopniowo ją zwiększając co 2 tygodnie o 12,5 μg. U dzieci z nabytą niedoczynnością dawka początkowa wynosi 12,5-50 μg/dobę, a dawka podtrzymująca to 100-150 μg/m² powierzchni ciała/dobę. Noworodki i niemowlęta z wrodzoną niedoczynnością wymagają szybkiej substytucji hormonalnej dawką 10-15 μg/kg masy ciała/dobę przez pierwsze 3 miesiące życia.

Dawkowanie i sposób podawania leku Eferox

Eferox, zawierający jako substancję czynną lewotyroksynę sodową bezwodną (Levothyroxinum natricum), stosowany jest w leczeniu hormonalnym tarczycy jako terapia substytucyjna. Dostępny jest w różnych mocach od 25 do 200 mikrogramów, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.1

Zalecenia ogólne dotyczące dawkowania

Należy podkreślić, że przedstawione zalecenia dotyczące dawkowania stanowią jedynie wytyczne. Indywidualną dawkę dobową należy zawsze ustalać w oparciu o wyniki badań laboratoryjnych oraz ocenę kliniczną pacjenta. U osób z zachowaną resztkową funkcją tarczycy mniejsza dawka substytucyjna może być wystarczająca do uzyskania optymalnej kontroli choroby.2

Dawkowanie w grupach specjalnych

Szczególnej uwagi wymagają następujące grupy pacjentów:

W wymienionych grupach leczenie należy rozpoczynać od małej dawki początkowej, najczęściej 12,5 mikrogramów na dobę. Następnie dawkę zwiększa się stopniowo w dłuższych odstępach czasu (zaleca się zwiększanie dawki o 12,5 mikrogramów co dwa tygodnie), jednocześnie często monitorując stężenie hormonów tarczycy. Praktyka kliniczna potwierdza, że osoby o małej masie ciała oraz pacjenci z dużym wolem guzkowym zwykle wymagają mniejszych dawek leku.3

Przy ocenie skuteczności leczenia i dostosowywaniu dawki, należy zwrócić uwagę, że u niektórych pacjentów występuje podwyższone stężenie T4 i fT4. W takiej sytuacji lepszym parametrem monitorowania terapii jest stężenie TSH w surowicy.4

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy zalecana dawka początkowa wynosi od 12,5 do 50 mikrogramów na dobę. Dawkę należy zwiększać stopniowo w odstępach 2-4 tygodniowych, kierując się obrazem klinicznym oraz wynikami badań laboratoryjnych (stężenie hormonów tarczycy i TSH), aż do osiągnięcia pełnej dawki substytucyjnej. Dawka podtrzymująca dla tej grupy pacjentów wynosi zwykle od 100 do 150 mikrogramów na m² powierzchni ciała na dobę.5

Dawkowanie u noworodków i niemowląt

W przypadku wrodzonej niedoczynności tarczycy u noworodków i niemowląt, szybka substytucja hormonalna jest kluczowa dla prawidłowego rozwoju. Zalecana dawka początkowa wynosi od 10 do 15 mikrogramów na kilogram masy ciała na dobę przez pierwsze 3 miesiące życia. Po tym okresie dawkę należy indywidualnie dostosować w oparciu o ocenę kliniczną oraz wyniki badań stężenia hormonów tarczycy i TSH.6

Sposób podawania

Eferox jest dostępny w postaci białych, okrągłych, niepowlekanych tabletek z rowkiem dzielącym po jednej stronie, co umożliwia ich podział na równe dawki. Na drugiej stronie znajduje się oznaczenie cyfrowe odpowiadające mocy (25, 50, 75, 88, 100, 112, 125, 137, 150, 175 lub 200). Tabletki mają średnicę około 7 mm i wysokość około 3 mm.7

Tabela dawkowania leku Eferox

Grupa pacjentów Dawka początkowa Schemat zwiększania dawki Dawka podtrzymująca Monitorowanie
Pacjenci w podeszłym wieku, z chorobą wieńcową, z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy 12,5 μg/dobę Stopniowo o 12,5 μg co 2 tygodnie Indywidualnie, często mniejsza niż standardowa Częste badania stężenia hormonów tarczycy i TSH
Osoby o małej masie ciała lub z dużym wolem guzkowym 12,5 μg/dobę Stopniowo, indywidualnie Mniejsza niż standardowa Stężenie TSH jako główny parametr kontrolny
Dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy 12,5-50 μg/dobę Stopniowo co 2-4 tygodnie 100-150 μg/m² powierzchni ciała/dobę Ocena kliniczna, stężenie hormonów tarczycy i TSH
Noworodki i niemowlęta z wrodzoną niedoczynnością tarczycy 10-15 μg/kg masy ciała/dobę Indywidualnie po 3 miesiącach Indywidualnie Ocena kliniczna, stężenie hormonów tarczycy i TSH

Przedstawiona tabela stanowi zestawienie zaleceń dotyczących dawkowania leku Eferox w różnych grupach pacjentów. Należy podkreślić, że dawkowanie musi być zawsze ustalane indywidualnie i modyfikowane w zależności od odpowiedzi klinicznej oraz wyników badań laboratoryjnych.8

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl