Dawkowanie i sposób podawania
Cordarone 50 mg/ml
Cordarone (amiodaron chlorowodorek 50 mg/ml) w postaci roztworu do wstrzykiwań jest wskazany do stosowania wyłącznie w warunkach intensywnej opieki medycznej z dostępem do monitorowania kardiologicznego, defibrylacji i stymulacji serca. Podawanie dożylne wymaga stosowania 5% roztworu glukozy jako rozcieńczalnika, gdyż lek jest niezgodny z roztworem chlorku sodu. Minimalna stabilna dawka w roztworze to 300 mg amiodaronu w 500 ml glukozy. W nagłych przypadkach, gdy inne leki zawiodły, stosuje się dawkę około 5 mg/kg mc. podawaną przez minimum 3 minuty. Dawkowanie nasycające wynosi 5 mg/kg mc. w 250 ml 5% glukozy podawane w ciągu 20 minut do 2 godzin, z możliwością powtórzenia 2-3 razy na dobę. Dawka podtrzymująca to 10-20 mg/kg mc./dobę (zwykle 600-800 mg/24h, max 1200 mg/24h) podawana przez kilka dni. W resuscytacji krążeniowo-oddechowej przy migotaniu komór opornym na defibrylację stosuje się bolus 300 mg (lub 5 mg/kg) z możliwością podania dawki dodatkowej 150 mg (lub 2,5 mg/kg) rozcieńczonych w 20 ml 5% glukozy.
Dawkowanie i sposób podawania leku Cordarone
Cordarone w postaci roztworu do wstrzykiwań (50 mg/ml amiodaronu chlorowodorku) należy stosować wyłącznie w warunkach intensywnej opieki medycznej, gdzie dostępne jest monitorowanie kardiologiczne, defibrylacja oraz stymulacja serca. Lek przeznaczony jest do podawania drogą dożylną, przy czym w przypadku infuzji ciągłej lub powtarzanej zaleca się wykorzystanie centralnego dostępu żylnego w celu uniknięcia reakcji niepożądanych w miejscu podania.1
Ważne informacje dotyczące rozcieńczania
Cordarone roztwór do wstrzykiwań wykazuje niezgodność z fizjologicznym roztworem chlorku sodu i może być stosowany wyłącznie z 5% roztworem glukozy. Należy podkreślić, że roztwór amiodaronu o stężeniu mniejszym niż 300 mg (2 ampułki) w 500 ml 5% roztworu glukozy nie jest stabilny i nie powinien być stosowany.2
Schematy dawkowania dożylnego
Ze względu na ryzyko wystąpienia ciężkiego niedociśnienia tętniczego i zapaści krążeniowej, amiodaron we wstrzyknięciu dożylnym należy podawać wyłącznie w sytuacjach nagłych, gdy inne leki okazały się nieskuteczne. Standardowa dawka wynosi około 5 mg/kg masy ciała. Czas wstrzyknięcia powinien trwać minimum 3 minuty, z wyjątkiem przypadków resuscytacji krążeniowo-oddechowej z migotaniem komór opornym na defibrylację.3
| Typ podania | Dawkowanie | Sposób przygotowania i podania | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Dawka nasycająca (infuzja dożylna) |
5 mg/kg mc. | Rozcieńczone w 250 ml 5% roztworu glukozy | Czas infuzji: 20 min – 2 godz. Można powtórzyć 2-3 razy na dobę |
| Dawka podtrzymująca (infuzja dożylna) |
10-20 mg/kg mc./dobę (zwykle 600-800 mg/24h, max 1200 mg/24h) |
Rozcieńczone w 250 ml 5% roztworu glukozy | Podawać przez kilka dni Stosować minimalną skuteczną dawkę |
| Dawkowanie w nagłych sytuacjach |
150-300 mg | Rozcieńczone w 10-20 ml 5% roztworu glukozy | Powolne wstrzyknięcie (min. 3 min) Kolejna dawka nie wcześniej niż po 15 min |
| Resuscytacja krążeniowo-oddechowa (migotanie komór oporne na defibrylację) |
Pierwsza dawka: 300 mg (lub 5 mg/kg) Dawka dodatkowa: 150 mg (lub 2,5 mg/kg) |
Rozcieńczone w 20 ml 5% roztworu glukozy | Podanie w formie bolusa dożylnego Dawkę dodatkową podać przy utrzymującym się migotaniu komór |
Przejście na terapię doustną
Po uzyskaniu pożądanego efektu terapeutycznego należy rozpocząć równoczesne podawanie amiodaronu drogą doustną w standardowej dawce nasycającej wynoszącej 3 razy 200 mg na dobę. Dawkę podawaną dożylnie należy stopniowo redukować.4
Szczególne populacje pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
Brak szczegółowych danych dotyczących modyfikacji dawkowania u osób w podeszłym wieku. Jednakże u tych pacjentów należy zachować szczególną ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkiej bradykardii lub zaburzeń przewodzenia.5
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność amiodaronu u dzieci i młodzieży nie zostały jednoznacznie ustalone. Ze względu na zawartość alkoholu benzylowego w preparacie, należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania dożylnego amiodaronu noworodkom, niemowlętom i dzieciom w wieku do 3 lat.6
Istotne uwagi dotyczące podawania
- Monitorowanie – podczas podawania amiodaronu drogą dożylną wymagane jest ciągłe monitorowanie elektrokardiograficzne7
- Niezgodności z innymi lekami – nie należy mieszać innych leków z amiodaronem w tej samej strzykawce ani wstrzykiwać innych leków w ten sam dostęp żylny8
- Efekt terapeutyczny – zazwyczaj pojawia się w ciągu kilku pierwszych minut, po czym stopniowo słabnie, dlatego dla jego przedłużenia należy kontynuować podawanie leku w infuzji9
Leczenie dożylne amiodaronem powinno być prowadzone wyłącznie przez doświadczonych klinicystów, przy zachowaniu wszystkich środków ostrożności oraz ścisłym monitorowaniu parametrów hemodynamicznych i elektrokardiograficznych pacjenta.10
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania