Specjalne ostrzeżenia
Agomelatyna Egis

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania agomelatyny

Produkt leczniczy Agomelatyna Egis (25 mg, tabletki powlekane) wymaga stosowania określonych środków ostrożności oraz monitorowania pacjenta podczas terapii. Poniżej przedstawiono najważniejsze informacje dotyczące bezpiecznego stosowania leku, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej.¹

Monitorowanie czynności wątroby

Po wprowadzeniu agomelatyny do obrotu odnotowano przypadki uszkodzenia wątroby, w tym niewydolność wątroby (w niektórych przypadkach zakończoną zgonem lub wymagającą przeszczepienia wątroby), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych przekraczające 10-krotnie górną granicę normy, zapalenie wątroby oraz żółtaczkę. Większość tych przypadków wystąpiła w pierwszych miesiącach leczenia. Należy podkreślić, że uszkodzenie wątroby dotyczy głównie hepatocytów, a aktywność aminotransferaz zwykle wraca do normy po odstawieniu leku.²

Zalecenia przed rozpoczęciem leczenia

Przed wdrożeniem terapii agomelatyną konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności i dokładne monitorowanie wszystkich pacjentów, zwłaszcza tych z czynnikami ryzyka uszkodzenia wątroby lub przyjmujących jednocześnie leki mogące uszkadzać wątrobę.³

U pacjentów z następującymi czynnikami ryzyka uszkodzenia wątroby:

• otyłość lub nadwaga
• niealkoholowa choroba stłuszczeniowa wątroby
• cukrzyca
• zaburzenia związane ze spożywaniem alkoholu i/lub znaczne spożycie alkoholu
• jednoczesne stosowanie leków mogących uszkadzać wątrobę

terapię agomelatyną można zalecać wyłącznie po starannym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka.⁴

U wszystkich pacjentów należy przeprowadzić badania czynności wątroby. Leczenia nie należy rozpoczynać u pacjentów, u których aktywność AlAT i/lub AspAT przekracza 3-krotnie górną granicę normy. Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których wyjściowa aktywność aminotransferaz jest podwyższona, ale nie przekracza 3-krotnie górnej granicy normy.^{3-krotnej wartości górnej granicy prawidłowego zakresu (patrz punkt 4.3). Należy zachować ostrożność, podając agomelatynę pacjentom, u których przed leczeniem aktywność aminotransferaz była zwiększona (>wartości górnej granicy prawidłowego zakresu i ≤3-krotnej wartości górnej granicy prawidłowego zakresu).”>5}

Harmonogram badań czynności wątroby

Zaleca się następujący schemat monitorowania aktywności enzymów wątrobowych u pacjentów leczonych agomelatyną:⁶

• przed rozpoczęciem leczenia
• następnie:
  • po około 3 tygodniach
  • po około 6 tygodniach (koniec fazy ostrej)
  • po około 12 i 24 tygodniach (koniec fazy podtrzymującej)
  • później, gdy jest to klinicznie uzasadnione

W przypadku zwiększenia dawki należy powtórzyć badania czynności wątroby z taką samą częstotliwością jak przy rozpoczynaniu leczenia. Jeśli u pacjenta wystąpi zwiększenie aktywności aminotransferaz, badania czynności wątroby należy powtórzyć w ciągu 48 godzin.⁷

Postępowanie w trakcie leczenia

Leczenie agomelatyną należy natychmiast przerwać w przypadku:⁸

• wystąpienia objawów przedmiotowych lub podmiotowych uszkodzenia wątroby, takich jak:
  • ciemne zabarwienie moczu
  • jasny kał
  • zażółcenie skóry lub oczu
  • ból w prawej górnej części brzucha
  • utrzymujące się i niewyjaśnione zmęczenie
• wzrostu aktywności aminotransferaz w surowicy przekraczającego 3-krotnie górną granicę normy

Po przerwaniu terapii należy regularnie powtarzać badania czynności wątroby do momentu normalizacji aktywności aminotransferaz.⁹

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Agomelatyna nie jest zalecana w leczeniu depresji u pacjentów poniżej 18. roku życia, ponieważ nie ustalono jej bezpieczeństwa ani skuteczności w tej grupie wiekowej. W badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży leczonych innymi lekami przeciwdepresyjnymi obserwowano częstsze występowanie zachowań związanych z samobójstwem (próby samobójcze, myśli samobójcze) oraz wrogości (głównie agresji, sprzeciwu i gniewu) niż u pacjentów otrzymujących placebo.¹⁰

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Nie udokumentowano działania agomelatyny u pacjentów w wieku ≥75 lat, dlatego lek nie powinien być stosowany w tej grupie wiekowej. Ponadto agomelatyna nie powinna być stosowana w leczeniu dużych epizodów depresyjnych u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, ponieważ nie ustalono jej bezpieczeństwa i skuteczności w tej populacji.¹¹

Choroba afektywna dwubiegunowa, mania, hipomania

Agomelatynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową, manią lub hipomanią w wywiadzie. W przypadku wystąpienia objawów manii leczenie należy przerwać.¹²

Ryzyko samobójstwa

Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samookaleczeń i samobójstw. Ryzyko to utrzymuje się do czasu osiągnięcia znaczącej remisji. Ponieważ poprawa może nie nastąpić w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia lub nawet dłużej, pacjentów należy dokładnie obserwować do czasu wystąpienia poprawy.¹³

Z doświadczeń klinicznych wynika, że ryzyko samobójstwa może wzrosnąć we wczesnym etapie powrotu do zdrowia. Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub wykazujący przed rozpoczęciem leczenia znaczny stopień skłonności samobójczych należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia myśli lub prób samobójczych i powinni być uważnie obserwowani podczas leczenia.¹⁴

Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych dotyczących leków przeciwdepresyjnych stosowanych u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi wykazała zwiększone (w porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat.¹⁵

W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i po zmianach dawki, należy ściśle obserwować pacjentów, szczególnie tych z grupy wysokiego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy poinformować o konieczności obserwowania jakiegokolwiek klinicznego pogorszenia stanu, zachowań lub myśli samobójczych i nietypowych zmian w zachowaniu oraz konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku wystąpienia takich objawów.¹⁶

Interakcje z inhibitorami CYP1A2

Należy zachować ostrożność stosując agomelatynę z umiarkowanymi inhibitorami CYP1A2 (np. propranololem, enoksacyną), ponieważ może to prowadzić do zwiększonej ekspozycji na agomelatynę.¹⁷

Nietolerancja laktozy

Tabletki powlekane Agomelatyna Egis zawierają laktozę. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego produktu leczniczego.¹⁸

Zawartość sodu

Agomelatyna Egis zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w tabletce, co oznacza, że produkt jest zasadniczo „wolny od sodu”.¹⁹