Niekontrolowane wypróżnianie
Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Niekontrolowane wypróżnianie (nietrzymanie stolca) to powszechne schorzenie, dotykające około 13 milionów kobiet w USA oraz 1 na 12 dorosłych, szczególnie często występujące u osób starszych i mieszkańców domów opieki (do 57%). Etiologia obejmuje uszkodzenia nerwów, mięśni lub struktur anatomicznych odpowiedzialnych za defekację, a także choroby wpływające na funkcję jelit. Diagnostyka pielęgniarska powinna obejmować szczegółowy wywiad dotyczący schematów wypróżnień, ocenę stanu skóry, badanie per rectum oraz ocenę wpływu objawów na codzienne funkcjonowanie pacjenta. Kluczowe jest rozpoznanie potencjalnie odwracalnych przyczyn, takich jak infekcje czy skutki uboczne leków. Interwencje pielęgniarskie koncentrują się na ustanowieniu regularnych schematów wypróżnień, zapobieganiu uszkodzeniom skóry (np. odleżynom), wsparciu emocjonalnym oraz edukacji pacjenta w zakresie diety (zalecane nawodnienie ≥3000 ml/dobę i dieta bogata w błonnik) oraz ćwiczeń mięśni dna miednicy (ćwiczenia Kegla). Leki przeciwbiegunkowe (np. loperamid) lub środki przeczyszczające mogą być stosowane w zależności od etiologii. W przypadkach opornych dostępne są metody specjalistyczne, takie jak terapia biofeedback, stymulacja nerwu krzyżowego, czy zabiegi chirurgiczne (np. sfinkteroplastyka, kolostomia).
- Niekontrolowane wypróżnianie – wprowadzenie
- Rola pielęgniarki w opiece nad pacjentem z niekontrolowanym wypróżnianiem
- Ocena pielęgniarska pacjenta z niekontrolowanym wypróżnianiem
- Interwencje pielęgniarskie w niekontrolowanym wypróżnianiu
- Promocja prawidłowego funkcjonowania jelit
- Modyfikacja diety i nawodnienie
- Ochrona skóry i zapobieganie powikłaniom
- Wsparcie emocjonalne i edukacja pacjenta
- Farmakoterapia i metody niechirurgiczne
- Leki stosowane w leczeniu niekontrolowanego wypróżniania
- Biofeedback i stymulacja nerwów
- Urządzenia wspomagające kontrolę wypróżnień
- Metody chirurgiczne w leczeniu niekontrolowanego wypróżniania
- Opieka pielęgniarska w środowisku domowej opieki długoterminowej
- Specyficzne wyzwania w domach opieki
- Interwencje dla osób starszych w domach opieki
- Rekomendacje dla domów opieki
- Wsparcie psychospołeczne i zarządzanie jakością życia
- Edukacja zdrowotna i komunikacja z pacjentem
- Strategie komunikacji
- Edukacja pacjenta i opiekuna
- Sygnały ostrzegawcze i wskazówki dotyczące obserwacji
- Specjalistyczne programy i opieka interdyscyplinarna
- Podsumowanie roli pielęgniarskiej w opiece nad pacjentem z niekontrolowanym wypróżnianiem
Niekontrolowane wypróżnianie – wprowadzenie
Niekontrolowane wypróżnianie, zwane również nietrzymaniem stolca, to niezdolność do kontrolowania ruchów jelit, powodująca nieoczekiwane wycieki stolca z odbytu. Stan ten może wystąpić w wyniku uszkodzenia nerwów, mięśni lub innych struktur związanych z prawidłowym wydalaniem lub w wyniku chorób, które zmieniają normalną funkcję defekacji1. Nietrzymanie stolca może obejmować niemożność dotarcia do toalety na czas lub niekontrolowane wyciekanie kału podczas oddawania gazów. W ciężkich przypadkach może prowadzić do całkowitej utraty kontroli nad wypróżnianiem11.
Nietrzymanie stolca jest powszechnym schorzeniem, które dotyka około 13 milionów kobiet w Stanach Zjednoczonych i ogólnie około 1 na 12 dorosłych11. Jest częstsze u osób starszych, szczególnie u pensjonariuszy domów opieki, gdzie występuje u nawet 57% mieszkańców2. Mimo powszechności tego schorzenia, nietrzymanie stolca często pozostaje niediagnozowane i nieleczone ze względu na wstyd i zakłopotanie pacjentów1.
Rola pielęgniarki w opiece nad pacjentem z niekontrolowanym wypróżnianiem
Pielęgniarki odgrywają kluczową rolę w opiece nad pacjentami z niekontrolowanym wypróżnianiem. Dla personelu pielęgniarskiego istotne jest zrozumienie przyczyn tego stanu, ponieważ leczenie zależy od czynnika wywołującego1. Utrata kontroli nad wypróżnianiem to sytuacja niekomfortowa, której należy poświęcić odpowiednią uwagę, aby zapobiec izolacji społecznej pacjenta1.
Plany opieki pielęgniarskiej odgrywają istotną rolę w zarządzaniu pacjentami z niekontrolowanym wypróżnianiem. Obejmują one systematyczne i współpracujące podejście, mające na celu promowanie komfortu pacjenta, zapobieganie powikłaniom i przywracanie poczucia własnej wartości2. Ostatecznym celem jest pomoc pacjentom w odzyskaniu kontroli nad funkcją jelit i poprawa jakości ich życia2.
Priorytety pielęgniarskie
Priorytety pielęgniarskie dla pacjentów z niekontrolowanym wypróżnianiem obejmują2:
- Strategie zarządzania mające na celu ustanowienie regularnych schematów wypróżnień i promowanie zdrowych nawyków jelitowych2
- Zapobieganie uszkodzeniom skóry z powodu przedłużonej ekspozycji na kał, co może prowadzić do odleżyn lub infekcji skórnych23
- Dbanie o dobrostan emocjonalny pacjenta, zapewnienie poradnictwa i wspieranie systemów wsparcia w celu zminimalizowania uczucia izolacji i zakłopotania pacjenta z niekontrolowanym wypróżnianiem2
Cele i oczekiwane wyniki
Cele i oczekiwane wyniki dla pacjentów z niekontrolowanym wypróżnianiem mogą obejmować32:
- Pacjent utrzymuje kontrolę nad stolcem lub zgłasza zmniejszenie epizodów niekontrolowanego wypróżniania3
- Pacjent uczestniczy w codziennym programie jelitowym, aż do wypracowania schematu wypróżnień32
- Pacjent wydala miękki, uformowany stolec32
- Pacjent werbalizuje uczucia samokontroli w odniesieniu do ruchów jelit32
- Pacjent werbalizuje sposoby utrzymania regularnych wypróżnień, wymieniając, jakie pokarmy jeść i ile płynów przyjmować32
Ocena pielęgniarska pacjenta z niekontrolowanym wypróżnianiem
Kompleksowa ocena pielęgniarska jest kluczowym elementem opieki nad pacjentem z niekontrolowanym wypróżnianiem. Pielęgniarka powinna zebrać szczegółowy wywiad medyczny i przeprowadzić badanie fizykalne w celu określenia przyczyny i stopnia nasilenia problemu23.
Wywiad pielęgniarski
Wywiad pielęgniarski powinien obejmować22:
- Ustalenie schematów wypróżnień i historii objawów jelitowych
- Ocenę poziomu lęku pacjenta1
- Identyfikację potencjalnie odwracalnych czynników (np. infekcje, zaburzenia wchłaniania, skutki uboczne leków)2
- Pytania o niedawne hospitalizacje i stosowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania2
- Ocenę stopnia, w jakim niekontrolowane wypróżnianie wpływa na codzienne aktywności pacjenta1
- Ocenę stosowania pieluch, podpasek, majtek dla osób z nietrzymaniem, urządzeń do zbiórki kału i podkładów1
Badanie fizykalne
Badanie fizykalne powinno koncentrować się na23:
- Ocenie stanu świadomości i mobilności pacjenta
- Ocenie stanu nawodnienia
- Palpacji i osłuchiwaniu jamy brzusznej
- Badaniu per rectum w przypadku podejrzenia impakcji kałowej lub zaburzeń napięcia odbytu
- Ocenie integralności skóry okolicy krocza1
- Wykonaniu manualnej kontroli w kierunku impakcji kałowej1
Szczegółowe badanie fizykalne pomaga określić stopień nasilenia wycieku kału i jego prawdopodobną etiologię3.
Interwencje pielęgniarskie w niekontrolowanym wypróżnianiu
Terapeutyczne interwencje pielęgniarskie i działania dla pacjentów z niekontrolowanym wypróżnianiem obejmują kompleksowe podejście, które uwzględnia przyczyny podstawowe i pomaga pacjentowi odzyskać kontrolę nad ruchami jelit3.
Promocja prawidłowego funkcjonowania jelit
Interwencje mające na celu przywrócenie prawidłowego funkcjonowania jelit obejmują32:
- Zachęcanie i pomoc pacjentowi w opracowaniu codziennego programu jelitowego w oparciu o jego potrzeby i preferencje2
- Ocenę ruchów jelit i częstotliwości wypróżnień2
- Zapewnienie wychowania zdrowotnego na temat sposobów utrzymania regularnych wypróżnień, w tym diety i nawodnienia2
- Planowanie czasu na wypróżnienia każdego dnia, co może pomóc w ustanowieniu rutyny2
- Zapewnienie pacjentowi czasu i unikanie napinania podczas wypróżniania2
- Ćwiczenia mięśni dna miednicy (Kegla), które wzmacniają i zwiększają napięcie mięśni miednicy23
Modyfikacja diety i nawodnienie
Zmiana tego, co pacjent je, może pomóc zapobiec lub złagodzić niekontrolowane wypróżnianie2:
- Zapewnienie odpowiedniego nawodnienia – co najmniej 3000 ml płynów dziennie, o ile nie ma przeciwwskazań1
- Zapewnienie diety bogatej w błonnik pod kierunkiem dietetyka, o ile nie ma przeciwwskazań1
- W przypadku biegunki, unikanie pokarmów i napojów, które ją nasilają2
- W przypadku zaparć, zalecanie większej ilości błonnika i płynów2
- Konsultacja z lekarzem lub dietetykiem na temat odpowiedniej ilości błonnika i płynów2
Ochrona skóry i zapobieganie powikłaniom
Przedłużona ekspozycja na kał może prowadzić do uszkodzenia skóry i rozwoju odleżyn. Zapobieganie i zarządzanie problemami skórnymi poprzez utrzymanie właściwej higieny, stosowanie barier ochronnych i wdrażanie regularnych ocen skóry są priorytetami pielęgniarskimi3:
- Oczyszczanie okolicy krocza i odbytu po każdym epizodzie niekontrolowanego wypróżniania4
- Nakładanie oleju mineralnego lub maści na bazie wazeliny na skórę okolicy odbytu w przypadku częstych epizodów niekontrolowanego wypróżniania4
- Pomoc pacjentowi w wyborze i zastosowaniu odpowiedniego urządzenia zabezpieczającego w przypadku sporadycznych epizodów niekontrolowanego wypróżniania4
- Regularne monitorowanie okolicy krzyżowej i krocza pod kątem odleżyn u pacjentów z częstymi epizodami niekontrolowanego wypróżniania i ograniczoną mobilnością4
Wsparcie emocjonalne i edukacja pacjenta
Pacjenci z niekontrolowanym wypróżnianiem doświadczają znaczących problemów związanych z jakością życia, związanych z wstydem i zakłopotaniem z powodu objawów fizycznych, a także obniżoną samooceną i zniekształconym obrazem ciała4:
- Ocena uczuć pacjenta dotyczących samokontroli ruchów jelit2
- Zachęcanie do otwartej komunikacji, tworząc bezpieczne i nieoceniające środowisko, w którym pacjent czuje się komfortowo, wyrażając swoje uczucia i obawy związane z jego stanem4
- Edukacja pacjenta i opiekuna w zakresie niekontrolowanego wypróżniania, co jest niezbędne do promowania samodzielnego zarządzania, przestrzegania leczenia i psychospołecznego dobrostanu4
Farmakoterapia i metody niechirurgiczne
W zależności od przyczyny, leki dostępne bez recepty mogą pomóc zmniejszyć lub złagodzić niekontrolowane wypróżnianie2.
Leki stosowane w leczeniu niekontrolowanego wypróżniania
Leki mogą być zalecane w zależności od konkretnych potrzeb pacjenta5:
- W przypadku biegunki, lekarz może zalecić leki przeciwbiegunkowe, takie jak loperamid (Imodium) i subsalicylan bizmutu (Pepto-Bismol, Kaopectate)2
- W przypadku zaparć, lekarz może zalecić środki przeczyszczające, środki zmiękczające stolec lub suplementy błonnika, takie jak psyllium (Metamucil) lub metyloceluloza (Citrucel)2
- Dla osób z biegunką, leki przeciwbiegunkowe mogą pomóc usztywniać stolec i zmniejszać parcie5
- W przypadkach zaparć, mogą być stosowane środki przeczyszczające lub zmiękczające stolec, ale ważne jest znalezienie właściwej równowagi, ponieważ nadużywanie może pogorszyć problem5
Biofeedback i stymulacja nerwów
Specjalistyczne metody leczenia niekontrolowanego wypróżniania obejmują3:
- Terapia biofeedback wykorzystuje urządzenia, które pomagają nauczyć się wykonywania ćwiczeń wzmacniających mięśnie dna miednicy. Ta terapia może również pomóc nauczyć się wyczuwać, kiedy stolec wypełnia odbytnicę w przypadku nietrzymania pasywnego lub kontrolować silne uczucie parcia w przypadku nietrzymania z parcia3
- Stymulacja nerwu krzyżowego – rodzaj stymulacji elektrycznej stosowany, gdy nerwy nie działają prawidłowo. W tej metodzie lekarz umieszcza cienkie przewody pod skórą w pobliżu nerwów krzyżowych, tuż nad kością ogonową. Zasilane baterią urządzenie wysyła łagodne impulsy elektryczne przez przewody do nerwów krzyżowych4
Urządzenia wspomagające kontrolę wypróżnień
W przypadku kobiet z niekontrolowanym wypróżnianiem, lekarz może przepisać urządzenie, które nadmuchuje balon wewnątrz pochwy. Balon wywiera nacisk na ścianę odbytnicy przez ścianę pochwy. Nacisk na ścianę odbytnicy zapobiega przechodzeniu stolca4.
Dla pacjentów z częstą utratą stolca szczególnie przydatne mogą być4:
- Korki analne, które oferują tymczasowe uszczelnienie odbytu2
- Worki na kał dla pacjentów z częstą utratą stolca, szczególnie gdy niekontrolowane wypróżnianie powoduje zmiany w integralności skóry okolicy odbytu4
- Rurka doodbytnicza dla pacjentów z ciężkim niekontrolowanym wypróżnianiem4
Metody chirurgiczne w leczeniu niekontrolowanego wypróżniania
Operacja może być opcją dla niekontrolowanego wypróżniania, które nie ulega poprawie przy zastosowaniu innych metod leczenia, lub dla niekontrolowanego wypróżniania spowodowanego urazami mięśni dna miednicy lub zwieraczy odbytu5.
Zabiegi chirurgiczne
Dostępne są różne zabiegi chirurgiczne dla pacjentów z niekontrolowanym wypróżnianiem2:
- Sfinkteroplastyka – najczęstsza operacja przy niekontrolowanym wypróżnianiu, która naprawia uszkodzony lub osłabiony zwieracz odbytu, który powstał podczas porodu23
- Leczenie wypadania odbytnicy, uchyłka odbytnicy lub hemoroidów – chirurgiczna korekcja tych problemów prawdopodobnie zmniejszy lub wyeliminuje niekontrolowane wypróżnianie2
- Kolostomia (wyłonienie jelita) – ta operacja przekierowuje stolec przez otwór w jamie brzusznej2
- Przeszczep mięśnia smukłego – zabieg polega na pobraniu mięśnia smukłego z wewnętrznej strony uda i owinięciu go wokół zwieracza i otworu odbytu w celu przywrócenia normalnej anatomii i zapewnienia masy w tym obszarze3
Środki nieabsorbowalne zwiększające objętość
Środki nieabsorbowalne zwiększające objętość to substancje wstrzykiwane do ściany odbytu w celu zwiększenia objętości tkanki wokół odbytu. Większe tkanki sprawiają, że otwór odbytu jest węższy, dzięki czemu zwieracze mogą lepiej się zamykać5.
Opieka pielęgniarska w środowisku domowej opieki długoterminowej
Nietrzymanie stolca stanowi poważne wyzwanie dla osób starszych przebywających w domach opieki. Jest jednym z najczęstszych powodów umieszczania osób starszych w domach opieki1.
Specyficzne wyzwania w domach opieki
Mieszkańcy domów opieki z niekontrolowanym wypróżnianiem mają szczególne potrzeby34:
- Większość osób starszych, które mieszkają w domach opieki, jest słaba, w ostatnich latach życia, żyje z wieloma problemami zdrowotnymi i często przyjmuje wiele leków (polipragmazja)3
- Około 60% do 80% mieszkańców domów opieki ma demencję3
- Nietrzymanie stolca może prowadzić do uczucia wstydu i zakłopotania oraz do spirali psychologicznego cierpienia, zależności i złego stanu zdrowia1
Interwencje dla osób starszych w domach opieki
Różne interwencje są dostępne do leczenia i zapobiegania niekontrolowanemu wypróżnianiu w domach opieki5:
- Programy toaletowania i zarządzania wypróżnianiem – ustanowienie dostępu do toalety i rutyny regularnego i kompletnego opróżniania odbytnicy w przewidywalnych porach jest powszechną interwencją, szczególnie u osób starszych5
- Edukacja dla personelu opiekuńczego na temat przyczyn niekontrolowanego wypróżniania oraz jak oceniać i zapewniać opiekę mieszkańcom z niekontrolowanym wypróżnianiem5
- Porada dietetyczna lub zmiany – zwykle wiąże się to z dostosowaniem spożycia wody i błonnika, unikając jednocześnie pokarmów, które wywołują objawy5
- Irygacja przezanalna – w przypadku zaparć i trudności z wypróżnianiem można zastosować irygację przezanalną wodą lub roztworem soli fizjologicznej5
- Interwencje dla osób żyjących z demencją, mające na celu poprawę orientacji i rozpoznawania związanego z zarządzaniem jelitami i kontynencją6
- Interwencje, takie jak ćwiczenia, mające na celu poprawę mobilności lub funkcjonalnych zdolności korzystania z toalety6
- Podkłady i korki analne – podkłady są używane do praktycznego zarządzania i zminimalizują plamienie bielizny6
Rekomendacje dla domów opieki
Niedawny przegląd przedstawił sugestie dotyczące złożonego zakresu zagadnień, które należy uwzględnić w zarządzaniu niekontrolowanym wypróżnianiem w domach opieki78:
- Włączenie opieki nad osobami z demencją do opieki nad nietrzymaniem, układ środowiska domu opieki, aby umożliwić mieszkańcom rozpoznawanie toalet8
- Dostosowanie opieki nad nietrzymaniem do indywidualnego schematu ruchów jelit i preferencji pacjenta8
- Przegląd zaleca stosowanie interwencji wieloskładnikowych, które mogą obejmować szkolenie personelu i zmiany w diecie8
Wsparcie psychospołeczne i zarządzanie jakością życia
Nietrzymanie stolca może mieć głęboki wpływ na psychologiczny i społeczny dobrostan pacjenta. Interwencje pielęgniarskie powinny uwzględniać te aspekty opieki2.
Wpływ na jakość życia
Nietrzymanie stolca wpływa praktycznie na wszystkie aspekty życia ludzi, znacznie zmniejszając zdrowie fizyczne i psychiczne oraz wpływając na życie osobiste, społeczne i zawodowe3:
- Skutki emocjonalne mogą obejmować stres, strach, niepokój, wyczerpanie, strach przed publicznym upokorzeniem, poczucie bycia brudnym, słaby obraz ciała, zmniejszone pragnienie seksu, gniew, upokorzenie, depresję, izolację, tajemniczość, frustrację i zakłopotanie3
- Niekontrolowane wypróżnianie ma trzy główne konsekwencje: lokalne reakcje skóry okolicy krocza i dróg moczowych, w tym maceracja (zmiękczanie i bielenie skóry z powodu ciągłej wilgoci), infekcje dróg moczowych lub odleżyny; wydatki finansowe dla osób (z powodu kosztu leków i produktów na nietrzymanie oraz utraty produktywności); oraz związane z tym obniżenie jakości życia2
Strategie radzenia sobie i wsparcie
Aby pomóc pacjentom radzić sobie z niekontrolowanym wypróżnianiem, pielęgniarki mogą zastosować następujące strategie6:
- Korzystanie z toalety przed wyjściem z domu
- Noszenie torby z akcesoriami do czyszczenia i zmianą ubrań podczas wyjścia z domu
- Znajdowanie publicznych toalet zanim będą potrzebne
- Noszenie chłonnych wkładek w bieliźnie
- Noszenie jednorazowej bielizny
- Stosowanie dezodorantów kałowych (dostępne bez recepty tabletki, które zmniejszają zapach stolca i gazów)
- Przyjmowanie leków dostępnych bez recepty, aby zapobiec biegunce przed jedzeniem w restauracjach lub na spotkaniach towarzyskich
Jako część radzenia sobie z niekontrolowanym wypróżnianiem, należy pamiętać, że niekontrolowane wypróżnianie nie jest czymś, czego należy się wstydzić – to po prostu problem medyczny, który często może być leczony – dostępny jest szeroki zakres skutecznych metod leczenia, nie zawsze jest normalną częścią starzenia się i zwykle nie ustąpi samo – większość ludzi potrzebuje leczenia6.
Edukacja zdrowotna i komunikacja z pacjentem
Komunikacja i budowanie relacji opartej na zaufaniu z pacjentem są kluczowe w opiece nad osobami z niekontrolowanym wypróżnianiem4.
Strategie komunikacji
Klinicyści często nie poruszają tematu nietrzymania, ponieważ błędnie uważają, że nic nie można z tym zrobić. Również pacjenci mogą nie zgłaszać objawów. Klinicyści powinni rutynowo badać pacjentów z poważnymi chorobami, czy doświadczają niekontrolowanego wypróżniania, szczególnie jeśli są w podeszłym wieku lub mają czynniki ryzyka2.
Przykładowe pytania, które można zadać: „Czy kiedykolwiek zdarza się, że wyciekają stolce?”2.
Edukacja pacjenta i opiekuna
Edukacja pacjenta i opiekuna w zakresie niekontrolowanego wypróżniania jest niezbędna do promowania samodzielnego zarządzania, przestrzegania leczenia i dobrostanu psychospołecznego. Wzmacnia to osoby, aby aktywnie uczestniczyły w swojej opiece, podejmowały świadome decyzje i wdrażały strategie poprawy kontroli jelit4.
Kluczowe punkty edukacji obejmują2:
- Prowadzenie dziennika żywieniowego, który pomoże zidentyfikować pokarmy nasilające nietrzymanie
- Dokładne przyjmowanie leków zgodnie z zaleceniami
- Wykonywanie ćwiczeń mięśni dna miednicy (Kegla), które wzmacniają mięśnie miednicy
- Dbanie o zdrowie psychiczne i uzyskanie wsparcia w razie potrzeby – nietrzymanie stolca może wpływać na wiele aspektów życia, w tym na zdrowie psychiczne
Sygnały ostrzegawcze i wskazówki dotyczące obserwacji
Pacjenci powinni zostać poinstruowani, aby niezwłocznie kontaktować się z lekarzem lub szukać natychmiastowej pomocy medycznej, jeśli2:
- Mają nowy lub nasilający się ból
- Występuje nowe lub nasilające się krwawienie z odbytnicy
- Obserwują nasilenie wycieku stolca (nietrzymania)
Pacjenci powinni również uważnie obserwować zmiany w swoim zdrowiu i skontaktować się z lekarzem, jeśli2:
- Nie mogą oddać stolca lub gazów
- Nie obserwują poprawy zgodnie z oczekiwaniami
Specjalistyczne programy i opieka interdyscyplinarna
Specjalistyczne programy mogą oferować kompleksową opiekę dla pacjentów z niekontrolowanym wypróżnianiem1.
Programy specjalistyczne
Program Zaburzeń Ewakuacji Jelit kliniki Mayo jest unikalnym programem ambulatoryjnym, który nie jest oferowany nigdzie indziej w Stanach Zjednoczonych. Specjalnie przeszkolone pielęgniarki pracują wielokrotnie w ciągu dnia przez okres dwóch tygodni z osobami, które mają niekontrolowane wypróżnianie lub inne zaburzenia analne lub odbytnicze1.
Wiele osób, które wchodzą do programu, miało nieskuteczne leczenie w innych placówkach, ale odnajduje sukces tutaj. Program łączy biofeedback i modyfikację zachowania. Zapewnia również osobom umiejętności i edukację niezbędne do ukończenia skutecznego programu następczego w domu1.
Zespół interdyscyplinarny
W opiece nad pacjentami z niekontrolowanym wypróżnianiem często zaangażowanych jest wielu specjalistów2:
- Lekarze podstawowej opieki zdrowotnej, którzy mogą skierować do specjalisty
- Gastroenterolodzy i specjaliści od funkcji jelit
- Specjaliści uroginekologii, którzy są wyjątkowo przygotowani do zaspokajania potrzeb kobiet i znacznego zmniejszenia lub nawet wyleczenia ich objawów
Ważne jest, aby rozmawiać z lekarzem. Pacjenci powinni wiedzieć, że jako lekarze rozumiemy, że to trudny i krępujący temat do omówienia, ale jesteśmy przeszkoleni, aby pomóc. Nie należy cierpieć w milczeniu2.
Podsumowanie roli pielęgniarskiej w opiece nad pacjentem z niekontrolowanym wypróżnianiem
Pielęgniarki odgrywają kluczową rolę w opiece nad pacjentami z niekontrolowanym wypróżnianiem, od wczesnej identyfikacji i oceny, poprzez wdrażanie interwencji, aż po edukację i wsparcie psychospołeczne2.
Kluczowe aspekty opieki pielęgniarskiej
Opieka pielęgniarska w przypadku niekontrolowanego wypróżniania obejmuje21:
- Identyfikację przypadków i kontynuację poprzez konserwatywne zarządzanie, które znacznie poprawiło się w ciągu ostatnich 15 lat
- Bezpośrednie pytanie każdego pacjenta z grupy ryzyka o obecność niekontrolowanego wypróżniania w odpowiednio prywatnym otoczeniu
- Zebranie wywiadu pielęgniarskiego, aby określić wzorce wydalania stolca w celu scharakteryzowania mimowolnej utraty stolca i prawdopodobnej etiologii nietrzymania
- Przeprowadzenie ukierunkowanego badania fizykalnego, w tym inspekcji skóry krocza, oceny siły mięśni miednicy, badania cyfrowego odbytnicy pod kątem obecności impakcji i siły zwieracza odbytu oraz oceny stanu funkcjonalnego
Jakość opieki i jej wpływ
Dobra jakość opieki obejmuje personel opiekuńczy, który ze współczuciem uznaje problem niekontrolowanego wypróżniania. Personel medyczny powinien być przeszkolony w identyfikacji i zarządzaniu niekontrolowanym wypróżnianiem u pacjentów domów opieki2.
Stygmat związany z niekontrolowanym wypróżnianiem musi zostać zastąpiony dobrze zbadanymi opcjami leczenia dostarczanymi ze współczuciem, empatią i szacunkiem2.
Niekontrolowane wypróżnianie jest powszechnym stanem, który dotyka wielu pacjentów, ale poprzez staranne badanie, odpowiednie zrozumienie i właściwe interwencje, pielęgniarki mogą pomóc uniknąć tych możliwych do uniknięcia powikłań i poprawić jakość życia pacjentów4.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.