Choroba policystyczna nerek o dziedziczeniu autosomalnym recesywnym
Rokowania, prognozy i postęp choroby
Autosomalnie recesywna wielotorbielowatość nerek (ARPKD) to ciężkie schorzenie fibrocystyczne o podłożu wątrobowo-nerkowym, występujące z częstością około 1:20 000 u dzieci, bez różnic płciowych. Przeżywalność noworodków z ARPKD wzrosła do niemal 80%, a około 90% dzieci, które przeżyją pierwszy miesiąc życia, dożywa co najmniej 5 lat, z ponad 90% przeżywalnością do 20 roku życia. Szacowane ryzyko rozwoju niewydolności nerek do 20 roku życia wynosi 50,1% (95% CI 42,2%–57,0%). Diagnostyka może być postawiona prenatalnie (20% przypadków) lub w różnych okresach dzieciństwa, a wczesne wykrycie małowodzia wiąże się z gorszym rokowaniem. Modele prognostyczne oparte na czynnikach takich jak wiek ciążowy przy wykryciu małowodzia, wiek urodzenia, genotyp funkcjonalny, stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl) oraz obecność nadciśnienia tętniczego w wieku 2 miesięcy pozwalają na ocenę ryzyka wczesnej niewydolności nerek i identyfikację pacjentów wymagających intensywniejszej terapii.
Prognoza autosomalnie recesywnej wielotorbielowatości nerek (ARPKD) – Choroba policystyczna nerek o dziedziczeniu autosomalnym recesywnym
Autosomalnie recesywna wielotorbielowatość nerek (ARPKD) jest ciężkim wątrobowo-nerkowym zaburzeniem fibrocystycznym, które dotyka około 1 na 20 000 dzieci, w równym stopniu chłopców i dziewczynki. Rokowanie dla pacjentów z ARPKD znacznie się poprawiło w ostatnich dekadach, dzięki czemu choroba ta nie jest już uznawana za jednoznacznie śmiertelną.12
Przeżywalność i czynniki rokujące
Perspektywy dla dzieci z ARPKD mogą znacznie się różnić w zależności od ciężkości schorzenia. Obecnie niemal 80% dzieci z ARPKD przeżywa okres noworodkowy, co stanowi istotną poprawę w porównaniu z danymi historycznymi. Około 1/3 noworodków umiera z powodu ciężkiej niewydolności oddechowej w pierwszych 4 tygodniach życia.13
Spośród dzieci, które przeżyją pierwszy miesiąc życia, około 90% dożywa co najmniej 5 lat. Co więcej, dane sugerują, że ponad 90% dzieci, które przeżyją okres noworodkowy, dożywa 20 roku życia, a połowa z nich w tym czasie nie wymaga jeszcze dializy ani przeszczepu nerki. To znacząca poprawa w porównaniu z sytuacją sprzed 20 lat, kiedy tylko połowa dzieci z ARPKD dożywała 10 roku życia.13
Szacowane prawdopodobieństwo niewydolności nerek do 20 roku życia wynosi 50,1% (95% przedział ufności 42,2%–57,0%), przy czym w określonych podgrupach niewydolność nerek pojawia się wcześniej. W badaniu obserwacyjnym na dużej grupie do 658 pacjentów z klinicznym rozpoznaniem ARPKD zidentyfikowano czynniki ryzyka związane z szybką progresją choroby nerek.4
Wczesne wykrywanie i prognozowanie progresji choroby
Pierwotna diagnoza kliniczna ARPKD może być postawiona na różnych etapach rozwoju:5
- Prenatalnie – około 20% przypadków
- W okresie niemowlęcym (0-1 rok) – około 52,5% przypadków
- We wczesnym dzieciństwie (1-8 lat) – około 22,5% przypadków
- W późniejszym wieku (9-13 lat) – około 5% przypadków
Wczesne wykrycie problemów nerkowych podczas rutynowych badań w ciąży zazwyczaj wiąże się z gorszym rokowaniem niż w przypadku dziecka zdiagnozowanego na późniejszym etapie. Choć trudno jest przewidzieć dokładnie, jak długo będzie żyło dziecko z ARPKD (ze względu na ograniczone dane dotyczące długoterminowej przeżywalności), postępy w leczeniu i lepsze zrozumienie choroby przyczyniają się do tego, że coraz więcej dzieci z ARPKD żyje dobrze w wieku dorosłym.3
Model predykcyjny dla wczesnej oceny ryzyka
Opracowano modele predykcyjne dotyczące względnego ryzyka wczesnej niewydolności nerek, które można zastosować w wieku dwóch miesięcy w codziennej praktyce klinicznej. Ostatecznie wybrany zestaw predyktorów dla skali opartej na modelu Coxa obejmuje pięć czynników:4
- Wiek ciążowy przy wykryciu małowodzia lub bezwodzia
- Wiek ciążowy przy urodzeniu
- Genotyp funkcjonalny
- Stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl)
- Udokumentowane nadciśnienie tętnicze w wieku dwóch miesięcy
Uzyskana prosta skala prognostyczna wykazała dobrą skuteczność predykcyjną, szczególnie w pierwszych trzech latach życia. Może ona wiarygodnie identyfikować pacjentów, którzy nie są zagrożeni wczesną niewydolnością nerek, a także może pomóc w identyfikacji pacjentów zagrożonych szybszą progresją choroby, którzy mogliby skorzystać z nowych interwencji terapeutycznych.4
Rola badań genetycznych w rokowaniu
Badania przesiewowe genetyki molekularnej genu PKHD1 w klinicznie podejrzewanych przypadkach ARPKD dają wysoki wskaźnik diagnostyczny. Znaczenie wczesnej diagnozy i leczenia ARPKD poprzez badania genetyczne jest powszechnie uznawane.5
Wariant patogenny p.(Thr36Met) genu PKHD1 został opisany w wielu populacjach i grupach etnicznych. Allel p.(Thr36Met) wydaje się być powszechny w genomach europejskich, z oczekiwaną częstością nosicielstwa 1:412. Szeroka zmienność w ciężkości ARPKD wśród pacjentów może być częściowo wyjaśniona różnicami w mutacjach PKHD1, wpływami genów modyfikujących i czynnikami środowiskowymi.5
Badania wykazały, że wcześniejsza identyfikacja mutacji PKHD1 za pomocą sekwencjonowania następnej generacji (NGS) i późniejsze badanie jedynie 4 eksonów genu PKHD1 było wystarczające do zidentyfikowania oczekiwanych alleli przyczynowych w 94% badanych rodzin, co sugeruje efekt założyciela w tym genie.5
Schyłkowa niewydolność nerek i przeszczep
Około 27,5% pacjentów z ARPKD rozwija schyłkową niewydolność nerek (ESKD) w medianie wieku 13 lat.5 W przypadku pacjentów wymagających leczenia nerkozastępczego, izolowany przeszczep nerki (KT) może odgrywać rolę u dzieci bez ciężkiej choroby wątroby, takiej jak nadciśnienie wrotne lub nawracające zapalenie dróg żółciowych.6
Konieczne są jednak długoterminowe badania, aby obserwować pojawianie się ciężkich objawów wątrobowych po przeszczepie nerki w tej grupie dzieci. Potrzebne są również większe badania porównawcze w celu zbadania skuteczności izolowanego przeszczepu nerki w porównaniu z jednoczesnym przeszczepem wątroby i nerki (CLKT) u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek związaną z ARPKD i mniej nasiloną chorobą wątroby.6
Aktualne badania i perspektywy leczenia
Pomimo istotnej pracy wielu grup badawczych, nadal istnieje luka w wiedzy na temat długoterminowego przebiegu ARPKD i pediatrycznej postaci ADPKD (autosomalnie dominującej wielotorbielowatości nerek) oraz markerów prognostycznych. W ostatnich latach powstały regionalne, krajowe i międzynarodowe zbiory danych, które mają wspólnie analizować przebieg kliniczny pacjentów z chorobami policystycznymi nerek.2
Na podstawie zgromadzonych danych klinicznych określono pierwszy profil wysokiego ryzyka ciężkiej choroby nerek w ARPKD, co posłużyło jako podstawa do ustanowienia dwóch pierwszych klinicznych badań fazy 3, których celem jest ocena bezpieczeństwa tolvaptanu i jego wpływu na potrzebę leczenia nerkozastępczego u pacjentów z ARPKD.7
Dla postępu w badaniach nad pediatrycznym ADPKD potrzebne będzie powiązanie biobanków z głęboko fenotypowanymi pacjentami. Chociaż powszechnie uznaje się, że ścisła terapia przeciwnadciśnieniowa jest wymagana i pomocna już u dzieci z ADPKD, istnieje brak wiedzy na temat ogólnego rozwoju klinicznego ADPKD w dzieciństwie i okresie dojrzewania.7
Infrastruktury wygenerowane w ciągu ostatnich kilku lat pozwolą uzyskać głębszy wgląd w przebieg kliniczny zarówno ARPKD, jak i ADPKD, i wydaje się bardzo prawdopodobne, że stratyfikacja ryzyka klinicznego będzie wkrótce możliwa w oparciu o dane uzyskane w badaniach obserwacyjnych.7
Wyzwania w badaniach klinicznych
Rzadkość występowania ARPKD i zmienność przebiegu choroby stanowiły główne przeszkody w ustanowieniu badań klinicznych dotyczących leczenia choroby nerek w ARPKD. Podstawa zmienności klinicznej w obu formach PKD nie jest dobrze zrozumiana, a dostępne są również ograniczone markery predykcyjne progresji choroby dla codziennego życia klinicznego lub zastępcze punkty końcowe dla badań klinicznych w ARPKD lub wczesnym ADPKD.42
Istnieją ograniczone opublikowane dane dotyczące ciężkiej i szybko postępującej ADPKD o wczesnym początku. Sugeruje się, że młodzi pacjenci z ADPKD mogliby bardzo skorzystać z wczesnych interwencji, które opóźniłyby rozwój zmian strukturalnych w nerkach, z późniejszymi pozytywnymi efektami długoterminowymi. Głębsze zrozumienie naturalnej historii choroby oraz szybkie, dokładne i prognostyczne środki diagnostyczne są zatem pilnie potrzebne, aby kierować doradztwem, określać czas rozpoznania i monitorowania oraz dążyć do spersonalizowanego podejścia terapeutycznego.8
W ten sposób zidentyfikowano kliniczne i genetyczne markery w ARegPKD (rejestrze ARPKD) do kategoryzacji progresji choroby nerek w ARPKD. Dane mogą wyjaśniać pewną zmienność między fenotypami nerek i wątroby, którą opisano dla ARPKD.8
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.