kardiomiocyt
Kardiomiocyty to wyspecjalizowane komórki mięśniowe budujące mięsień sercowy (miokardium). Stanowią one około 75% objętości serca i są odpowiedzialne za jego kurczliwość, co umożliwia pompowanie krwi do organizmu.
Charakterystyczną cechą kardiomiocytów jest obecność licznych mitochondriów (zajmujących do 35% objętości komórki), które zapewniają energię niezbędną do nieustannej pracy serca. Komórki te posiadają też unikalne struktury – dyski wtrącone z połączeniami szczelinowymi (gap junctions), które umożliwiają szybkie przewodzenie impulsów elektrycznych między sąsiadującymi komórkami, zapewniając synchroniczną pracę serca.
Kardiomiocyty cechują się ograniczoną zdolnością do regeneracji, co ma istotne znaczenie kliniczne przy zawale mięśnia sercowego i innych uszkodzeniach serca. W przeciwieństwie do większości tkanek, dorosłe kardiomiocyty dzielą się niezwykle rzadko (odnawia się około 1% rocznie), co wyjaśnia dlaczego uszkodzenia mięśnia sercowego często prowadzą do trwałego upośledzenia jego funkcji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risperidone Grindeks 1 mg
Badania przedkliniczne rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na układ rozrodczy i gruczoły piersiowe u niedojrzałych płciowo szczurów i psów, związane ze wzrostem stężenia prolaktyny w surowicy krwi wskutek blokady receptorów dopaminergicznych D2. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak obserwowano negatywne efekty na zachowania rodzicielskie, masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa u szczurów. Ekspozycja płodowa wiązała się z deficytami funkcji poznawczych i rozwojowymi u potomstwa, a u młodych psów zaobserwowano opóźnienie dojrzewania płciowego oraz wpływ na kości długie przy dawkach 15-krotnie przekraczających maksymalną ekspozycję kliniczną (1,5 mg/dobę). Rysperydon nie wykazywał działania genotoksycznego, jednak w badaniach rakotwórczych u gryzoni zaobserwowano powiększenie gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co wiązano z hiperprolaktynemią wywołaną długotrwałym antagonizmem receptorów D2. Znaczenie tych zmian dla ryzyka u ludzi pozostaje niejasne.
antagonista dopaminy, badanie in vitro, badanie toksykologiczne, dojrzewanie płciowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja poznawcza, genotoksyczność, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, guz piersi, hiperprolaktynemia, kardiomiocyt, kość długa, model zwierzęcy, odstęp QT, pole pod krzywą, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, toksyczność przewlekła, torsade de pointes, układ rozrodczy - Leksykon substancji czynnych
Konwalia – Właściwości farmakodynamiczne
Konwalia majowa (Convallaria majalis L.) jest źródłem glikozydów kardenolidowych, które wykazują działanie farmakodynamiczne istotne w terapii kardiologicznej. Preparaty zawierające nalewkę z ziela konwalii, takie jak Cardiol C (250 mg/ml), Krople Nasercowe (50% składu) czy Neocardina (0,28 g/ml), wykazują dodatnie działanie inotropowe poprzez hamowanie pompy Na⁺/K⁺, co zwiększa stężenie Ca²⁺ w kardiomiocytach i wzmacnia siłę skurczu mięśnia sercowego. Równocześnie obserwuje się działanie chronotropowe ujemne, polegające na zmniejszeniu częstości skurczów serca, co jest korzystne w niewydolności serca. Dodatkowo, konwalia wpływa na obniżenie napięcia mięśni gładkich naczyń krwionośnych, poprawiając krążenie obwodowe, oraz wykazuje działanie diuretyczne, co może wspomagać redukcję obrzęków.
diureza, dolegliwość kardiologiczna, działanie chronotropowe ujemne, działanie inotropowe dodatnie, działanie kardiologiczne, glikozyd kardenolidowy, jon wapnia, kardiomiocyt, krążenie obwodowe, mięsień sercowy, naczynie krwionośne, nalewka z ziela konwalii, napięcie mięśni gładkich, nerw błędny, niewydolność serca, pompa sodowo-potasowa, preparat nasercowy, przepływ krwi, przepływ nerkowy, skurcz mięśnia sercowego, układ naczyniowy, układ przewodzący serca, układ sercowo-naczyniowy