działanie niepożądane nintedanibu
Nintedanib jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym głównie w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF), śródmiąższowej choroby płuc związanej z twardziną układową (SSc-ILD) oraz w terapii niektórych typów niedrobnokomórkowego raka płuca. Mimo skuteczności terapeutycznej, lek może wywoływać szereg działań niepożądanych, które wymagają monitorowania klinicznego.
Najczęstszym działaniem niepożądanym nintedanibu są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, z biegunką występującą u 60-70% pacjentów. Inne częste objawy z tego zakresu to nudności, wymioty oraz bóle brzucha. Biegunka zazwyczaj ma charakter łagodny do umiarkowanego i może być kontrolowana przez odpowiednie nawodnienie, leki przeciwbiegunkowe oraz czasowe zmniejszenie dawki.
Istotnym działaniem niepożądanym nintedanibu jest hepatotoksyczność, manifestująca się podwyższeniem enzymów wątrobowych (ALT, AST) u około 13% pacjentów. Zaleca się regularny monitoring funkcji wątroby przed rozpoczęciem leczenia oraz co miesiąc przez pierwsze trzy miesiące terapii, a następnie w regularnych odstępach czasu.
Nintedanib może również zwiększać ryzyko krwawień, ze względu na hamowanie receptora naczyniowo-śródbłonkowego czynnika wzrostu (VEGFR). U pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe lub z istniejącymi zaburzeniami krzepnięcia należy zachować szczególną ostrożność i rozważyć ryzyko krwotocznych powikłań.
Inne raportowane działania niepożądane obejmują nadciśnienie tętnicze, zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, perforacje przewodu pokarmowego (rzadko), zaburzenia gojenia się ran oraz proteinurię. U pacjentów stosujących nintedanib obserwowano również zmniejszenie masy ciała, co wymaga monitorowania stanu odżywienia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nintedanib STADA 150 mg
Nintedanib jest dostępny w postaci kapsułek o dawkach 100 mg i 150 mg, z zalecanym standardowym schematem dawkowania 150 mg dwa razy na dobę, przyjmowanymi co około 12 godzin podczas posiłku. Dawkę 100 mg dwa razy na dobę stosuje się u pacjentów nietolerujących dawki standardowej, przy maksymalnej dawce dobowej 300 mg. W przypadku pominięcia dawki, kolejna powinna być przyjęta zgodnie z harmonogramem, bez podwajania dawki. U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) nie jest wymagane dostosowanie dawki, choć u osób ≥75 lat może być konieczne zmniejszenie dawki. Pacjenci z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek nie wymagają modyfikacji dawki, natomiast brak danych dotyczących stosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). U pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby (Child-Pugh A) zaleca się dawkę 100 mg dwa razy na dobę, natomiast u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem (Child-Pugh B i C) stosowanie nintedanibu jest przeciwwskazane. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży.
aminotransferazy, ciężka biegunka, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, działanie niepożądane nintedanibu, enzymy wątrobowe, GGN, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności wątroby, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, miękka kapsułka, nintedanib, podanie doustne, podwyższone aminotransferazy, produkt leczniczy, skala Child-Pugh, substancja czynna, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, wywiad medyczny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby