Belladonna

Belladonna, znana również jako pokrzyk wilcza jagoda (Atropa belladonna), to roślina z rodziny psiankowatych, która ma długą historię zastosowania w medycynie, mimo swojej wysokiej toksyczności. Zawiera alkaloidy tropanowe, głównie atropinę, skopolaminę i hioscyjaminę, które działają jako antagonisty receptorów muskarynowych układu parasympatycznego.

W praktyce klinicznej atropina, główny alkaloid belladonny, jest wykorzystywana jako środek przeciwcholinergiczny. Znajduje zastosowanie w okulistyce do rozszerzania źrenic (mydriasis), w anestezjologii do zmniejszenia wydzielania ślinianek i gruczołów oskrzelowych przed zabiegami, a także w kardiologii do przyspieszenia akcji serca w przypadku bradykardii.

Terapeutyczne wykorzystanie belladonny obejmuje również leczenie kolki jelitowej, zespołu jelita drażliwego, choroby lokomocyjnej oraz jako składnik preparatów przeciwbólowych w niektórych schorzeniach przewodu pokarmowego. W postaci plastrów transdermalnych skopolamina jest stosowana w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej.

Należy podkreślić, że belladonna i jej alkaloidy mają wąski indeks terapeutyczny. Przedawkowanie może prowadzić do typowego zespołu antycholinergicznego: suchości w ustach, zaburzeń widzenia, tachykardii, hipertermii, zatrzymania moczu, pobudzenia psychoruchowego, a w ciężkich przypadkach do drgawek, śpiączki i niewydolności oddechowej. Stosowanie preparatów zawierających belladonnę wymaga ścisłego nadzoru medycznego.