przewlekłe zapalenie zatoka przynosowa
Wskazanie

Przewlekłe zapalenie zatok przynosowych (PZZP) to przewlekły stan zapalny błony śluzowej zatok przynosowych utrzymujący się co najmniej 12 tygodni. Charakteryzuje się obecnością co najmniej dwóch objawów, wśród których występuje niedrożność/blokada nosa lub wyciek z nosa (przedni/tylny), a dodatkowo może występować ból/uczucie rozpierania twarzy oraz upośledzenie lub utrata węchu. Diagnoza opiera się na wywiadzie, badaniu przedmiotowym oraz często badaniach obrazowych (tomografia komputerowa).

W leczeniu PZZP stosuje się glikokortykosteroidy donosowe jako leczenie pierwszego rzutu, które wykazują działanie przeciwzapalne i zmniejszają obrzęk błony śluzowej. Najpopularniejsze preparaty dostępne w Polsce to: Nasometin, Flixonase, Avamys, Tafen Nasal, Nasonex, Momester. W przypadkach zaostrzeń z infekcją bakteryjną stosuje się antybiotykoterapię (m.in. Augmentin, Duomox, Taromentin, Zinnat, Klacid). Płukanie jam nosowych izotonicznym lub hipertonicznym roztworem soli fizjologicznej stanowi ważny element terapii (np. Aqua Maris, Marimer, Otrivin Sea).

W cięższych przypadkach, zwłaszcza z polipami nosa, stosuje się krótkie cykle glikokortykosteroidów doustnych (Encorton, Metypred). Przy niewystarczającej odpowiedzi na leczenie farmakologiczne, szczególnie w PZZP z polipami, można zastosować leki biologiczne (przeciwciała monoklonalne) jak Dupixent (dupilumab) czy Xolair (omalizumab), które istotnie poprawiają jakość życia pacjentów z ciężkim, opornym PZZP.

Największe trudności w leczeniu PZZP wynikają z wieloczynnikowej etiologii schorzenia oraz tendencji do nawrotów. Współistniejące alergie, astma oskrzelowa czy nietolerancja niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) mogą znacząco komplikować przebieg leczenia. Oporność na standardowe leczenie zachowawcze często wymaga interwencji chirurgicznej (endoskopowa operacja zatok), jednak nawet po zabiegu u wielu pacjentów dochodzi do nawrotu choroby. Dodatkowo, długotrwałe stosowanie miejscowych steroidów może wiązać się z działaniami niepożądanymi, takimi jak krwawienia z nosa czy perforacja przegrody nosa, co wymaga monitorowania leczenia i odpowiedniego dostosowania dawek.