ostry rzut wrzodziejącego zapalenia jelita grubego
Wskazanie

Ostry rzut wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (WZJG) to nagłe zaostrzenie stanu zapalnego błony śluzowej jelita grubego u pacjentów z przewlekłą chorobą zapalną jelit. Charakteryzuje się nasileniem objawów takich jak biegunka z krwią, bóle brzucha, pilne parcie na stolec, a także objawy ogólnoustrojowe jak gorączka czy utrata masy ciała. Podczas ostrego rzutu obserwuje się znaczne pogorszenie jakości życia pacjenta oraz ryzyko powikłań, w tym toksycznego rozszerzenia okrężnicy.

W leczeniu ostrego rzutu WZJG stosuje się terapię stopniowaną, zależną od nasilenia objawów. W przypadkach o łagodnym i umiarkowanym nasileniu stosuje się preparaty kwasu 5-aminosalicylowego (5-ASA) jak Pentasa, Asamax, Salofalk czy Mesalazyna. W przypadkach o cięższym przebiegu włącza się kortykosteroidy, takie jak Encorton (prednizon) lub Metypred (metyloprednizolon), a w formie dożylnej Solu-Medrol. Przy oporności na leczenie konwencjonalne wykorzystuje się leki immunosupresyjne jak Imuran (azatiopryna) lub Purinethol (merkaptopuryna).

W przypadkach ciężkich lub opornych na standardowe leczenie zastosowanie znajdują leki biologiczne, takie jak Remicade, Remsima, Inflectra (infliksymab), Humira (adalimumab), Simponi (golimumab) czy Entyvio (wedolizumab). Najnowszą opcją terapeutyczną są inhibitory JAK, jak Xeljanz (tofacytynib). W skrajnie ciężkich przypadkach, przy braku odpowiedzi na leczenie farmakologiczne, konieczna może być interwencja chirurgiczna.

Największe trudności w leczeniu ostrego rzutu WZJG obejmują oporność na leczenie standardowe, powikłania w postaci toksycznego rozszerzenia okrężnicy czy perforacji jelita. Wyzwaniem jest również właściwe zbilansowanie terapii – na tyle skutecznej, by szybko opanować stan zapalny, ale jednocześnie minimalizującej działania niepożądane leków, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu kortykosteroidów. Kluczowe jest również zapobieganie nawrotom po osiągnięciu remisji poprzez odpowiednie leczenie podtrzymujące oraz regularne monitorowanie stanu pacjenta.