ostre bóle mięśniowo-stawowe
Wskazanie

Ostre bóle mięśniowo-stawowe to dolegliwości, które mogą pojawiać się nagle i mieć różnorodne podłoże. Najczęściej są wynikiem urazów, przeciążeń, stanów zapalnych stawów lub mięśni, chorób reumatycznych lub infekcji. Charakteryzują się intensywnym bólem, obrzękiem, ograniczeniem ruchomości stawów oraz niekiedy zaczerwienieniem i uciepleniem skóry nad zmienioną chorobowo okolicą.

W leczeniu ostrych bólów mięśniowo-stawowych stosuje się przede wszystkim niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), które działają przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwgorączkowo. Na polskim rynku dostępne są preparaty zawierające diklofenak (Diclac, Dicloberl, Voltaren), ibuprofen (Ibuprom, Nurofen, Ibufen), ketoprofen (Ketonal, Febrofen), naproksen (Anapran, Aleve) czy meloksykam (Movalis, Meloxicam). W przypadku silniejszych dolegliwości stosuje się preparaty łączone zawierające paracetamol z kodeiną (Neopap Plus) lub tramadolem (Poltram Combo).

Dodatkowo wspomagająco stosuje się leki rozluźniające mięśnie (miorelaksanty) takie jak Mydocalm (tolperyzon), Myolastan (tetrazepam) czy Sirdalud (tyzanidyna). W terapii miejscowej pomocne są maści, żele i plastry zawierające substancje przeciwbólowe i przeciwzapalne, np. Voltaren Emulgel, Dicloreum, Fastum, Ketonal żel czy Olfen.

Największymi trudnościami w leczeniu ostrych bólów mięśniowo-stawowych są: ustalenie dokładnej przyczyny dolegliwości, które wymaga niekiedy przeprowadzenia szeregu badań diagnostycznych; opóźnienie rozpoczęcia odpowiedniego leczenia, co może prowadzić do przewlekłego procesu zapalnego; występowanie działań niepożądanych NLPZ, szczególnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, nerek czy układu sercowo-naczyniowego; oraz ryzyko uzależnienia przy długotrwałym stosowaniu silniejszych leków przeciwbólowych, zwłaszcza opioidowych.

W przypadku utrzymywania się dolegliwości pomimo standardowego leczenia, konieczne jest pogłębienie diagnostyki i rozważenie alternatywnych metod leczenia, w tym fizjoterapii, zabiegów z zakresu medycyny fizykalnej, akupunktury czy technik manualnych. Przy nawracających dolegliwościach istotne jest również wdrożenie działań profilaktycznych i modyfikacja czynników ryzyka.