ostra psychoza w schizofrenii
Wskazanie

Ostra psychoza w schizofrenii to stan nagłego nasilenia objawów psychotycznych, charakteryzujący się występowaniem urojeń, halucynacji, dezorganizacją myślenia oraz zaburzeniami zachowania. Stan ten wymaga natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na znaczne zaburzenie funkcjonowania pacjenta oraz potencjalne zagrożenie dla niego samego lub otoczenia.

W leczeniu ostrej psychozy w schizofrenii stosuje się głównie leki przeciwpsychotyczne (neuroleptyki). Wśród preparatów dostępnych w Polsce znajdują się leki przeciwpsychotyczne II generacji (atypowe), takie jak: Rispolept (risperidon), Zolafren, Olzapin (olanzapina), Solian (amisulpryd), Ketrel, Ketipinor (kwetiapina), Abilify (aripiprazol), Latuda (lurasidon) oraz leki I generacji (klasyczne) jak Clopixol (zuklopentiksol), Haloperidol (haloperidol) czy Tisercin (lewomepromazyna). W ostrych stanach często stosuje się preparaty w formie iniekcji domięśniowych o przedłużonym działaniu.

Największe trudności w leczeniu ostrej psychozy w schizofrenii to brak współpracy ze strony pacjenta, który często nie ma krytycyzmu wobec choroby i odmawia przyjmowania leków. Innym wyzwaniem jest występowanie działań niepożądanych neuroleptyków, takich jak objawy pozapiramidowe, sedacja, przyrost masy ciała czy zaburzenia metaboliczne. Problem stanowi również opóźniony początek działania leków przeciwpsychotycznych, który może wynosić od kilku dni do 2-3 tygodni, co wymaga często hospitalizacji pacjenta do czasu stabilizacji stanu psychicznego.

W leczeniu ostrej psychozy istotne jest również wdrożenie oddziaływań psychospołecznych, psychoedukacji rodziny oraz zapewnienie pacjentowi bezpiecznego środowiska. Po ustąpieniu ostrych objawów kluczowe jest kontynuowanie farmakoterapii podtrzymującej, aby zapobiec nawrotom psychozy, które znacząco pogarszają rokowanie w schizofrenii.