choroba infekcyjna skóry
Wskazanie

Choroby infekcyjne skóry to szeroka grupa schorzeń wywoływanych przez bakterie, wirusy, grzyby lub pasożyty. Najczęściej spotykane bakteryjne infekcje skóry to liszajec zakaźny, czyraki, ropnie, zapalenie mieszków włosowych oraz róża. Infekcje wirusowe obejmują opryszczkę, brodawki i mięczaka zakaźnego. Wśród infekcji grzybiczych dominują grzybice skóry gładkiej, paznokci i stóp, a także łupież pstry i kandydozy.

W leczeniu bakteryjnych infekcji skóry stosuje się antybiotyki miejscowe, takie jak Neomycyna (Detreomycyna), Mupirocyna (Bactroban), Fusacyd (kwas fusydowy), oraz preparaty złożone jak Tarcilin, Altabactin czy Tribiotic. W cięższych przypadkach konieczne jest leczenie ogólne antybiotykami, np. Amoksiklav, Augmentin, Zinnat, Ofloxacin, Cipronex, Klacid. Infekcje grzybicze leczy się preparatami zawierającymi klotrimazol (Clotrimazolum GSK, Canesten), terbinafine (Lamisil, Terbiderm), itrakonazol (Orungal, Trioxal) lub flukonazol (Flukonazol, Diflucan).

Leczenie infekcji wirusowych wymaga często specjalistycznych preparatów antywirusowych, jak acyklowir (Zovirax, Hascovir) w przypadku opryszczki, czy imikwimod (Aldara) przy brodawkach. Wiele infekcji pasożytniczych, jak świerzb, wymaga stosowania permetryny (Infectoscab) lub benzoesan benzylu (Novoscabin).

Największe trudności w leczeniu infekcji skóry stanowią narastająca oporność drobnoustrojów na leki, nawroty zakażeń (szczególnie grzybiczych i wirusowych), oraz problemy z przestrzeganiem zaleceń przez pacjentów. Długotrwałe leczenie grzybic paznokci czy nawracających infekcji wirusowych wymaga cierpliwości i konsekwencji. Dodatkowym wyzwaniem jest właściwa diagnostyka, gdyż objawy różnych infekcji skóry mogą być podobne, a niewłaściwe rozpoznanie prowadzi do nieskutecznej terapii. U pacjentów z obniżoną odpornością infekcje skóry mogą mieć cięższy przebieg i wymagać bardziej intensywnego leczenia.