ból po keratektomii fotorefrakcyjnej
Wskazanie

Ból po keratektomii fotorefrakcyjnej (PRK) jest częstym efektem ubocznym tego zabiegu laserowej korekcji wzroku. Pojawia się on w wyniku usunięcia nabłonka rogówki podczas procedury, co odsłania zakończenia nerwowe i powoduje znaczny dyskomfort. Nasilenie bólu jest zwykle największe w pierwszych 24-72 godzinach po zabiegu, a następnie stopniowo się zmniejsza w miarę regeneracji nabłonka rogówki, co zazwyczaj trwa od 3 do 5 dni.

W leczeniu bólu po PRK stosuje się wielokierunkowe podejście farmakologiczne. Podstawę stanowią niesteroidowe leki przeciwzapalne w postaci kropli, takie jak Dicloabak, Diclodenk czy Nevanac, które hamują proces zapalny i zmniejszają nasilenie bólu. Równolegle stosuje się krople nawilżające (np. Starazolin Hydrobalance, Hialeye, Hyabak) oraz antybiotyki zapobiegające infekcjom (Floxal, Oftaquix, Vigamox). W przypadku silnego bólu lekarze przepisują doustne leki przeciwbólowe, najczęściej paracetamol (Apap, Panadol) lub tramadol z paracetamolem (Poltram Combo).

Największą trudnością w leczeniu bólu po PRK jest konieczność znalezienia równowagi między skutecznym uśmierzaniem bólu a umożliwieniem prawidłowego gojenia się rogówki. Nadmierne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych może spowalniać regenerację nabłonka rogówki, podczas gdy niewystarczające łagodzenie bólu prowadzi do dyskomfortu pacjenta i potencjalnych problemów z przestrzeganiem zaleceń pooperacyjnych. Dodatkowo, soczewki kontaktowe ochronne stosowane po zabiegu mogą powodować dyskomfort, a ich przedwczesne usunięcie zwiększa ryzyko powikłań.

Ważnym elementem postępowania jest edukacja pacjenta dotycząca przejściowego charakteru bólu oraz ścisłe monitorowanie w pierwszym tygodniu po zabiegu. Pacjenci powinni być poinformowani, że większość dolegliwości bólowych ustępuje po regeneracji nabłonka rogówki, a pełna stabilizacja widzenia następuje w ciągu kilku tygodni do miesięcy po zabiegu.