Właściwości farmakokinetyczne
Piracetam

Piracetam wykazuje liniowe właściwości farmakokinetyczne, z minimalną zmiennością międzyosobniczą, co jest związane z jego wysoką przenikalnością, rozpuszczalnością oraz brakiem metabolizmu. Po podaniu doustnym biodostępność wynosi blisko 100%, a maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po 1 godzinie na czczo (84 μg/ml dla dawki 3,2 g) i po 1,5 godzinie po posiłku, przy czym posiłek obniża Cmax o 17%. Stan stacjonarny stężenia piracetamu osiągany jest po 3 dniach podawania. Objętość dystrybucji wynosi około 0,6 l/kg, a lek nie wiąże się istotnie z białkami osocza. Okres półtrwania w osoczu to około 5 godzin, natomiast w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosi około 8,5 godziny, co potwierdza zdolność przenikania przez barierę krew-mózg. Piracetam jest wydalany głównie przez nerki (80-100% dawki) w formie niezmienionej, a jego klirens całkowity wynosi 80-90 ml/min. W przypadku niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z bezmoczem, okres półtrwania wydłuża się do 59 godzin, co wymaga dostosowania dawki do klirensu kreatyniny.

Właściwości farmakokinetyczne piracetamu

Piracetam charakteryzuje się właściwościami farmakokinetycznymi o charakterze liniowym, które nie zmieniają się w czasie. Przeprowadzone badania dotyczące szerokiego zakresu dawek wykazały małą zmienność międzyosobniczą, co potwierdza wysoką przenikalność, wysoką rozpuszczalność oraz minimalny metabolizm substancji.1 2

Stan stacjonarny stężenia piracetamu w organizmie osiągany jest po 3 dniach od rozpoczęcia podawania.3 4

Wchłanianie

Po podaniu doustnym piracetam wchłania się szybko i w znacznym stopniu. Przyjęty na czczo osiąga maksymalne stężenie w osoczu po godzinie od podania.5 6

Bezwzględna biodostępność doustnych postaci piracetamu jest bliska 100%. Posiłki nie mają wpływu na zakres wchłaniania, jednak zmniejszają wartość Cmax o 17% i powodują wydłużenie tmax z 1 godziny do 1,5 godziny.7 8

Maksymalne stężenie w osoczu wynosi zazwyczaj 84 μg/ml po podaniu pojedynczej dawki doustnej 3,2 g i 115 μg/ml po wielokrotnym podaniu leku w dawce 3,2 g trzy razy na dobę.9 10

Dystrybucja

Piracetam charakteryzuje się tym, że nie wiąże się z białkami osocza.11 12 Objętość dystrybucji substancji wynosi około 0,6 l/kg.13 14

Istotną cechą piracetamu jest zdolność do przenikania przez barierę krew-mózg. Po podaniu dożylnym można go wykryć w płynie mózgowo-rdzeniowym.15 16

Wartość t1/2 dla płynu mózgowo-rdzeniowego wynosi około 5 godzin, a okres półtrwania w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosi około 8,5 godziny.17 18

U zwierząt największe stężenia piracetamu w mózgu stwierdzano w korze mózgu (w płacie czołowym, ciemieniowym i potylicznym), w korze móżdżku i zwojach podstawy mózgu.19 20

Piracetam przenika do wszystkich tkanek z wyjątkiem tkanki tłuszczowej, przenika przez barierę łożyskową i przez błony komórkowe izolowanych erytrocytów.21 22

Metabolizm

Nie ma danych wskazujących, że piracetam podlega metabolizmowi w organizmie.23 24

Dowodami potwierdzającymi brak metabolizmu piracetamu są:

  • znacznie wydłużony okres półtrwania w osoczu u pacjentów z bezmoczem25
  • wykrywanie większości przyjętej dawki piracetamu w moczu26

27

Eliminacja

Okres półtrwania piracetamu w osoczu u osób dorosłych wynosi około 5 godzin zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym.28 29 Podobne wartości obserwowano u dorosłych ochotników i osób chorych.30

Całkowity klirens ustrojowy piracetamu wynosi 80-90 ml/min.31 32

Piracetam wydalany jest głównie przez nerki, z moczem (80-100% dawki).33 34 Wydalanie odbywa się w procesie przesączania kłębuszkowego.35 36

Liniowość parametrów farmakokinetycznych

Stwierdzono liniowość właściwości farmakokinetycznych piracetamu w zakresie dawek od 0,8 do 12 g.37 38

Parametry farmakokinetyczne, takie jak okres półtrwania i klirens, nie zmieniają się w zależności od wielkości dawki i czasu trwania leczenia.39 40

Farmakokinetyka w różnych grupach pacjentów

Podział ze względu na płeć

W badaniu biorównoważności różnych postaci leku w dawce 2,4 g stwierdzono, że wartości Cmax i AUC są o około 30% większe u kobiet (N=6) niż u mężczyzn (N=6).41 42

Jednocześnie stwierdzono porównywalność wartości klirensu po uwzględnieniu różnic masy ciała.43 44

Różnice rasowe

Nie przeprowadzano specjalistycznych badań dotyczących farmakokinetyki piracetamu u osób różnych ras. Porównania danych osób rasy białej i żółtej uczestniczących w różnych badaniach świadczą o zbliżonych wartościach parametrów farmakokinetycznych.45 46

Ze względu na to, że piracetam jest wydalany przede wszystkim przez nerki, a nie zaobserwowano istotnych różnic między rasami dotyczących klirensu kreatyniny, nie należy oczekiwać zróżnicowania farmakokinetyki leku u osób o różnym pochodzeniu etnicznym.47 48

Osoby w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku okres półtrwania piracetamu jest wydłużony, co ma związek ze zmniejszeniem czynności nerek w tej grupie pacjentów.49 50

Dzieci

Nie przeprowadzono badań dotyczących farmakokinetyki piracetamu u dzieci.51 52

Zaburzenia czynności nerek

Klirens piracetamu jest skorelowany z klirensem kreatyniny.53 54 Z tego powodu zaleca się modyfikację dawki dobowej piracetamu u osób z zaburzeniami czynności nerek odpowiednio do klirensu kreatyniny.55 56

U osób z bezmoczem w schyłkowym okresie niewydolności nerek okres półtrwania piracetamu jest znacząco wydłużony do 59 godzin.57 58

Podczas typowej 4-godzinnej dializy usuwane jest 50-60% piracetamu.59 60

Zaburzenia czynności wątroby

Nie przeprowadzono dotychczas badań wpływu zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę piracetamu.61 62

Biorąc pod uwagę, że 80-100% dawki piracetamu wydala się z moczem, nie należy oczekiwać, by wyłącznie z powodu zaburzenia czynności wątroby dochodziło do istotnych zmian wydalania piracetamu.63 64

Parametr farmakokinetyczny Wartość/Charakterystyka
Biodostępność doustna Bliska 100%
Czas osiągnięcia Cmax (tmax) na czczo 1 godzina
Czas osiągnięcia Cmax (tmax) po posiłku 1,5 godziny
Cmax po pojedynczej dawce 3,2 g 84 μg/ml
Cmax po wielokrotnym podaniu 3,2 g 3× dziennie 115 μg/ml
Wiązanie z białkami osocza Minimalne
Objętość dystrybucji 0,6 l/kg
Okres półtrwania w osoczu 5 godzin
Okres półtrwania w płynie mózgowo-rdzeniowym 8,5 godziny
Metabolizm Praktycznie nie podlega metabolizmowi
Klirens całkowity 80-90 ml/min
Wydalanie z moczem 80-100% dawki
Czas osiągnięcia stanu stacjonarnego 3 dni
Liniowość farmakokinetyki W zakresie dawek 0,8-12 g
Okres półtrwania u pacjentów z bezmoczem 59 godzin
Usunięcie podczas 4-godzinnej dializy 50-60% substancji
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl