Właściwości farmakokinetyczne
Fenoterol
Fenoterol, selektywny agonista receptorów β2-adrenergicznych, wykazuje efekt terapeutyczny głównie dzięki miejscowemu działaniu rozszerzającemu oskrzela w drogach oddechowych. Po podaniu wziewnym, które jest preferowaną drogą aplikacji (np. w preparatach Berodual, Berodual N, Berotec N 100), depozycja leku w płucach wynosi 10-39%, a całkowita biodostępność u osób zdrowych to około 18,7%, natomiast u pacjentów z astmą 7-11%. Wchłanianie fenoterolu z płuc przebiega dwufazowo: szybka faza obejmuje 30% dawki z okresem półtrwania 11 minut, a wolna faza 70% dawki z okresem półtrwania 120 minut. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po wziewnej dawce 200 µg wynosi średnio 66,9 pg/ml, osiągane po 15 minutach (tmax). Fenoterol charakteryzuje się rozległą dystrybucją (Vdss około 189 l, czyli 2,7 l/kg) i umiarkowanym wiązaniem z białkami osocza (40-55%). Nie przenika przez barierę krew-mózg, jednak przenika przez łożysko i do mleka matki w postaci niezmetabolizowanej.
Właściwości farmakokinetyczne fenoterolu – wprowadzenie
Fenoterol jest selektywnym agonistą receptorów β2-adrenergicznych, którego efekt terapeutyczny wynika głównie z miejscowego działania w drogach oddechowych. Należy podkreślić, że farmakodynamika działania rozszerzającego oskrzela nie jest bezpośrednio zależna od farmakokinetyki substancji czynnej, co jest istotną cechą tej grupy leków stosowanych drogą wziewną.123
Analiza właściwości farmakokinetycznych fenoterolu oparta jest na badaniach po różnych drogach podania: wziewnej, doustnej i dożylnej. W przypadku preparatów zawierających fenoterol (jak Berodual, Berodual N i Berotec N 100), najważniejszą drogą podania jest droga wziewna, która zapewnia bezpośrednie działanie leku w miejscu docelowym.4
Wziewne podanie fenoterolu – biodostępność i depozycja płucna
Po podaniu wziewnym fenoterolu, w zależności od składu produktu, techniki inhalacji i zastosowanego urządzenia, zazwyczaj 10-39% dawki deponuje się w płucach. Pozostała część dawki osadza się na ustniku, w jamie ustnej i górnej części dróg oddechowych (części ustnej gardła).567
Warto zauważyć, że przy zastosowaniu wodnego roztworu fenoterolu z inhalatorem Respimat obserwowano ponad 2-krotnie większą depozycję w płucach w porównaniu do aerozolu wziewnego z dozownikiem.8
Całkowita biodostępność fenoterolu po podaniu wziewnym wynosi około 18,7% u osób zdrowych i 7-11% u pacjentów z astmą, co stanowi istotną różnicę w porównaniu z niską biodostępnością po podaniu doustnym (około 1,5%).910
Wchłanianie fenoterolu
Wchłanianie fenoterolu z płuc po podaniu wziewnym przebiega dwufazowo:111213
- Faza szybka: 30% dawki jest wchłaniane z okresem półtrwania wynoszącym 11 minut
- Faza wolna: 70% dawki jest wchłaniane z okresem półtrwania wynoszącym 120 minut
14
Po inhalacji z użyciem aerozolu Berotec N 100, maksymalne stężenie fenoterolu w osoczu (średnia geometryczna) po wziewnym podaniu pojedynczej dawki 200 µg fenoterolu w postaci aerozolu inhalacyjnego (HFA-pMDI) wynosiło 66,9 pg/ml, przy czym czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (tmax) wynosił 15 minut.15
Część dawki osadzonej w części ustnej gardła jest powoli połykana i przechodzi przez przewód pokarmowy. Po podaniu doustnym wchłaniane jest około 60% dawki fenoterolu, jednak ze względu na intensywny metabolizm pierwszego przejścia, biodostępność po podaniu doustnym wynosi zaledwie około 1,5%. Z tego powodu wpływ części substancji czynnej, która została połknięta w następstwie inhalacji, na stężenie leku w osoczu jest niewielki.1617
Dystrybucja fenoterolu
Fenoterol podlega rozległej dystrybucji w tkankach. Charakteryzuje się trójkompartmentowym modelem dystrybucji, co oznacza, że lek rozprzestrzenia się w trzech głównych przestrzeniach organizmu. Pozorna objętość dystrybucji fenoterolu w stanie stacjonarnym (Vdss) wynosi około 189 l (≈ 2,7 l/kg).181920
Fenoterol w umiarkowanym stopniu wiąże się z białkami osocza – około 40-55% dawki leku.2122
Rozmieszczenie w osoczu podanego dożylnie fenoterolu odbywa się zgodnie z farmakokinetycznym modelem trzech kompartmentów z następującymi okresami półtrwania:23
- tα = 0,42 minuty
- tβ = 14,3 minuty
- tγ = 3,2 godziny
24
Istotną informacją z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania fenoterolu jest fakt, że substancja ta nie przenika przez barierę krew-mózg, co potwierdzają badania niekliniczne.2526
Natomiast fenoterolu bromowodorek w postaci niezmetabolizowanej przenika przez łożysko i do mleka.27
Metabolizm fenoterolu
Fenoterol jest intensywnie metabolizowany w organizmie, głównie poprzez procesy sprzęgania. U ludzi główne szlaki metaboliczne obejmują sprzęganie z siarczanami i kwasem glukuronowym.282930
Po podaniu doustnym fenoterol jest metabolizowany głównie przez sprzęganie z kwasem siarkowym. Co istotne, proces metabolicznej inaktywacji związku macierzystego rozpoczyna się już w ścianie jelita.313233
Eliminacja fenoterolu
Fenoterol jest eliminowany z organizmu na kilka sposobów, przy czym procesy metaboliczne i wydalanie z żółcią stanowią główną drogę eliminacji. Po podaniu dożylnym, całkowity klirens fenoterolu wynosi 1,1-1,8 l/min, z czego klirens nerkowy stanowi tylko około 15% (0,27 l/min).343536
Biorąc pod uwagę frakcję leku związaną z białkami osocza, wielkość klirensu nerkowego sugeruje, że oprócz przesączania kłębuszkowego występuje również wydzielanie kanalikowe fenoterolu.37
Po podaniu dożylnym, krzywa stężenia fenoterolu w osoczu w czasie może być opisana modelem trójkompartmentowym, z okresem półtrwania fazy końcowej wynoszącym około 3 godziny.3839
Wydalanie fenoterolu w zależności od drogi podania
Wydalanie fenoterolu różni się w zależności od drogi podania, co przedstawiają poniższe dane:
Wydalanie po inhalacji
Po inhalacji z użyciem produktu Berodual N i Berotec N 100 (aerozol do inhalacji), około 1-2% dawki jest wydalane w postaci wolnego fenoterolu w 24-godzinnej zbiórce moczu.404142
Wydalanie po podaniu doustnym i dożylnym
Przy zastosowaniu metody znakowania radioaktywnego, całkowita radioaktywność wydalona po podaniu doustnym w okresie 48 godzin wynosi:434445
- Z moczem: około 39% dawki
- Z kałem: około 40,2% dawki
46
Po podaniu dożylnym, całkowita radioaktywność wydalona w okresie 48 godzin wynosi:47
- Z moczem: około 65% dawki
- Z kałem: około 14,8% dawki
48
W formie niezmienionej (substancja macierzysta) wydalane jest:49
- 0,38% dawki po podaniu doustnym
- 15% dawki po podaniu dożylnym
50
Parametry farmakokinetyczne fenoterolu – podsumowanie
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość | Uwagi |
|---|---|---|
| Biodostępność po podaniu doustnym | około 1,5% | Niska, ze względu na intensywny metabolizm pierwszego przejścia |
| Biodostępność po podaniu wziewnym | 18,7% (osoby zdrowe) 7-11% (pacjenci z astmą) |
Depozycja płucna: 10-39% w zależności od urządzenia i techniki inhalacji |
| Wchłanianie z płuc | Dwufazowe:
|
Tmax po podaniu wziewnym = 15 min |
| Wiązanie z białkami osocza | 40-55% | Umiarkowane wiązanie |
| Objętość dystrybucji (Vdss) | około 189 l (≈ 2,7 l/kg) | Rozległa dystrybucja w tkankach |
| Okres półtrwania w fazie eliminacji | około 3 godziny | Model trójkompartmentowy po podaniu dożylnym |
| Klirens całkowity | 1,1-1,8 l/min | Po podaniu dożylnym |
| Klirens nerkowy | 0,27 l/min (około 15% klirensu całkowitego) | Obejmuje przesączanie kłębuszkowe i wydzielanie kanalikowe |
| Eliminacja po podaniu doustnym (48h) | Mocz: 39% Kał: 40,2% |
Tylko 0,38% w postaci niezmienionej |
| Eliminacja po podaniu dożylnym (48h) | Mocz: 65% Kał: 14,8% |
15% w postaci niezmienionej |
| Eliminacja po podaniu wziewnym (24h) | 1-2% w postaci niezmienionej w moczu | Z inhalatora z dozownikiem |
Warto zauważyć, że nie ma wystarczających danych na temat wpływu fenoterolu bromowodorku na metabolizm u pacjentów z cukrzycą, co stanowi pewne ograniczenie w interpretacji parametrów farmakokinetycznych u tej grupy pacjentów.51
Specyfika drogi wziewnej fenoterolu
Szczególną cechą fenoterolu bromowodorku jako leku podawanego wziewnie jest fakt, że jego działanie terapeutyczne nie jest bezpośrednio skorelowane ze stężeniem substancji w osoczu. Wynika to z tego, że efekt rozszerzający oskrzela zależy przede wszystkim od miejscowego działania leku w drogach oddechowych.5253
Ekspozycja ogólnoustrojowa po podaniu wziewnym jest funkcją zarówno biodostępności doustnej (część dawki połknięta), jak i płucnej (część dawki zdeponowana w płucach i wchłonięta do krążenia). Ze względu na niską biodostępność doustną fenoterolu (około 1,5%), część leku połknięta po inhalacji ma niewielki wpływ na ogólnoustrojowe stężenie substancji.5455
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania