Właściwości farmakokinetyczne
Fenoterol

Fenoterol, selektywny agonista receptorów β2-adrenergicznych, wykazuje efekt terapeutyczny głównie dzięki miejscowemu działaniu rozszerzającemu oskrzela w drogach oddechowych. Po podaniu wziewnym, które jest preferowaną drogą aplikacji (np. w preparatach Berodual, Berodual N, Berotec N 100), depozycja leku w płucach wynosi 10-39%, a całkowita biodostępność u osób zdrowych to około 18,7%, natomiast u pacjentów z astmą 7-11%. Wchłanianie fenoterolu z płuc przebiega dwufazowo: szybka faza obejmuje 30% dawki z okresem półtrwania 11 minut, a wolna faza 70% dawki z okresem półtrwania 120 minut. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po wziewnej dawce 200 µg wynosi średnio 66,9 pg/ml, osiągane po 15 minutach (tmax). Fenoterol charakteryzuje się rozległą dystrybucją (Vdss około 189 l, czyli 2,7 l/kg) i umiarkowanym wiązaniem z białkami osocza (40-55%). Nie przenika przez barierę krew-mózg, jednak przenika przez łożysko i do mleka matki w postaci niezmetabolizowanej.

Właściwości farmakokinetyczne fenoterolu – wprowadzenie

Fenoterol jest selektywnym agonistą receptorów β2-adrenergicznych, którego efekt terapeutyczny wynika głównie z miejscowego działania w drogach oddechowych. Należy podkreślić, że farmakodynamika działania rozszerzającego oskrzela nie jest bezpośrednio zależna od farmakokinetyki substancji czynnej, co jest istotną cechą tej grupy leków stosowanych drogą wziewną.123

Analiza właściwości farmakokinetycznych fenoterolu oparta jest na badaniach po różnych drogach podania: wziewnej, doustnej i dożylnej. W przypadku preparatów zawierających fenoterol (jak Berodual, Berodual N i Berotec N 100), najważniejszą drogą podania jest droga wziewna, która zapewnia bezpośrednie działanie leku w miejscu docelowym.4

Wziewne podanie fenoterolu – biodostępność i depozycja płucna

Po podaniu wziewnym fenoterolu, w zależności od składu produktu, techniki inhalacji i zastosowanego urządzenia, zazwyczaj 10-39% dawki deponuje się w płucach. Pozostała część dawki osadza się na ustniku, w jamie ustnej i górnej części dróg oddechowych (części ustnej gardła).567

Warto zauważyć, że przy zastosowaniu wodnego roztworu fenoterolu z inhalatorem Respimat obserwowano ponad 2-krotnie większą depozycję w płucach w porównaniu do aerozolu wziewnego z dozownikiem.8

Całkowita biodostępność fenoterolu po podaniu wziewnym wynosi około 18,7% u osób zdrowych i 7-11% u pacjentów z astmą, co stanowi istotną różnicę w porównaniu z niską biodostępnością po podaniu doustnym (około 1,5%).910

Wchłanianie fenoterolu

Wchłanianie fenoterolu z płuc po podaniu wziewnym przebiega dwufazowo:111213

  • Faza szybka: 30% dawki jest wchłaniane z okresem półtrwania wynoszącym 11 minut
  • Faza wolna: 70% dawki jest wchłaniane z okresem półtrwania wynoszącym 120 minut

14

Po inhalacji z użyciem aerozolu Berotec N 100, maksymalne stężenie fenoterolu w osoczu (średnia geometryczna) po wziewnym podaniu pojedynczej dawki 200 µg fenoterolu w postaci aerozolu inhalacyjnego (HFA-pMDI) wynosiło 66,9 pg/ml, przy czym czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (tmax) wynosił 15 minut.15

Część dawki osadzonej w części ustnej gardła jest powoli połykana i przechodzi przez przewód pokarmowy. Po podaniu doustnym wchłaniane jest około 60% dawki fenoterolu, jednak ze względu na intensywny metabolizm pierwszego przejścia, biodostępność po podaniu doustnym wynosi zaledwie około 1,5%. Z tego powodu wpływ części substancji czynnej, która została połknięta w następstwie inhalacji, na stężenie leku w osoczu jest niewielki.1617

Dystrybucja fenoterolu

Fenoterol podlega rozległej dystrybucji w tkankach. Charakteryzuje się trójkompartmentowym modelem dystrybucji, co oznacza, że lek rozprzestrzenia się w trzech głównych przestrzeniach organizmu. Pozorna objętość dystrybucji fenoterolu w stanie stacjonarnym (Vdss) wynosi około 189 l (≈ 2,7 l/kg).181920

Fenoterol w umiarkowanym stopniu wiąże się z białkami osocza – około 40-55% dawki leku.2122

Rozmieszczenie w osoczu podanego dożylnie fenoterolu odbywa się zgodnie z farmakokinetycznym modelem trzech kompartmentów z następującymi okresami półtrwania:23

  • tα = 0,42 minuty
  • tβ = 14,3 minuty
  • tγ = 3,2 godziny

24

Istotną informacją z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania fenoterolu jest fakt, że substancja ta nie przenika przez barierę krew-mózg, co potwierdzają badania niekliniczne.2526

Natomiast fenoterolu bromowodorek w postaci niezmetabolizowanej przenika przez łożysko i do mleka.27

Metabolizm fenoterolu

Fenoterol jest intensywnie metabolizowany w organizmie, głównie poprzez procesy sprzęgania. U ludzi główne szlaki metaboliczne obejmują sprzęganie z siarczanami i kwasem glukuronowym.282930

Po podaniu doustnym fenoterol jest metabolizowany głównie przez sprzęganie z kwasem siarkowym. Co istotne, proces metabolicznej inaktywacji związku macierzystego rozpoczyna się już w ścianie jelita.313233

Eliminacja fenoterolu

Fenoterol jest eliminowany z organizmu na kilka sposobów, przy czym procesy metaboliczne i wydalanie z żółcią stanowią główną drogę eliminacji. Po podaniu dożylnym, całkowity klirens fenoterolu wynosi 1,1-1,8 l/min, z czego klirens nerkowy stanowi tylko około 15% (0,27 l/min).343536

Biorąc pod uwagę frakcję leku związaną z białkami osocza, wielkość klirensu nerkowego sugeruje, że oprócz przesączania kłębuszkowego występuje również wydzielanie kanalikowe fenoterolu.37

Po podaniu dożylnym, krzywa stężenia fenoterolu w osoczu w czasie może być opisana modelem trójkompartmentowym, z okresem półtrwania fazy końcowej wynoszącym około 3 godziny.3839

Wydalanie fenoterolu w zależności od drogi podania

Wydalanie fenoterolu różni się w zależności od drogi podania, co przedstawiają poniższe dane:

Wydalanie po inhalacji

Po inhalacji z użyciem produktu Berodual N i Berotec N 100 (aerozol do inhalacji), około 1-2% dawki jest wydalane w postaci wolnego fenoterolu w 24-godzinnej zbiórce moczu.404142

Wydalanie po podaniu doustnym i dożylnym

Przy zastosowaniu metody znakowania radioaktywnego, całkowita radioaktywność wydalona po podaniu doustnym w okresie 48 godzin wynosi:434445

  • Z moczem: około 39% dawki
  • Z kałem: około 40,2% dawki

46

Po podaniu dożylnym, całkowita radioaktywność wydalona w okresie 48 godzin wynosi:47

  • Z moczem: około 65% dawki
  • Z kałem: około 14,8% dawki

48

W formie niezmienionej (substancja macierzysta) wydalane jest:49

  • 0,38% dawki po podaniu doustnym
  • 15% dawki po podaniu dożylnym

50

Parametry farmakokinetyczne fenoterolu – podsumowanie

Parametr farmakokinetyczny Wartość Uwagi
Biodostępność po podaniu doustnym około 1,5% Niska, ze względu na intensywny metabolizm pierwszego przejścia
Biodostępność po podaniu wziewnym 18,7% (osoby zdrowe)
7-11% (pacjenci z astmą)
Depozycja płucna: 10-39% w zależności od urządzenia i techniki inhalacji
Wchłanianie z płuc Dwufazowe:

  • Faza szybka: 30% (t½ = 11 min)
  • Faza wolna: 70% (t½ = 120 min)
Tmax po podaniu wziewnym = 15 min
Wiązanie z białkami osocza 40-55% Umiarkowane wiązanie
Objętość dystrybucji (Vdss) około 189 l (≈ 2,7 l/kg) Rozległa dystrybucja w tkankach
Okres półtrwania w fazie eliminacji około 3 godziny Model trójkompartmentowy po podaniu dożylnym
Klirens całkowity 1,1-1,8 l/min Po podaniu dożylnym
Klirens nerkowy 0,27 l/min (około 15% klirensu całkowitego) Obejmuje przesączanie kłębuszkowe i wydzielanie kanalikowe
Eliminacja po podaniu doustnym (48h) Mocz: 39%
Kał: 40,2%
Tylko 0,38% w postaci niezmienionej
Eliminacja po podaniu dożylnym (48h) Mocz: 65%
Kał: 14,8%
15% w postaci niezmienionej
Eliminacja po podaniu wziewnym (24h) 1-2% w postaci niezmienionej w moczu Z inhalatora z dozownikiem

Warto zauważyć, że nie ma wystarczających danych na temat wpływu fenoterolu bromowodorku na metabolizm u pacjentów z cukrzycą, co stanowi pewne ograniczenie w interpretacji parametrów farmakokinetycznych u tej grupy pacjentów.51

Specyfika drogi wziewnej fenoterolu

Szczególną cechą fenoterolu bromowodorku jako leku podawanego wziewnie jest fakt, że jego działanie terapeutyczne nie jest bezpośrednio skorelowane ze stężeniem substancji w osoczu. Wynika to z tego, że efekt rozszerzający oskrzela zależy przede wszystkim od miejscowego działania leku w drogach oddechowych.5253

Ekspozycja ogólnoustrojowa po podaniu wziewnym jest funkcją zarówno biodostępności doustnej (część dawki połknięta), jak i płucnej (część dawki zdeponowana w płucach i wchłonięta do krążenia). Ze względu na niską biodostępność doustną fenoterolu (około 1,5%), część leku połknięta po inhalacji ma niewielki wpływ na ogólnoustrojowe stężenie substancji.5455

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl