Dawkowanie i sposób podawania
Alanina

L-alanina jest kluczowym aminokwasem w żywieniu pozajelitowym, obecnym w preparatach aminokwasowych o stężeniach od 2,59 g/l do 22,35 g/l. Dawkowanie aminokwasów u dorosłych wynosi zazwyczaj 1,0-2,0 g/kg masy ciała/dobę, z maksymalną szybkością infuzji 0,1 g/kg m.c./godz., co dla pacjenta 70 kg odpowiada 70-140 g aminokwasów dziennie. W stanach krytycznych dawka może wzrosnąć do 3,0 g/kg m.c./dobę. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie jest modyfikowane: 0,6-0,8 g/kg m.c./dobę bez dializ oraz 0,8-1,2 g/kg m.c./dobę podczas dializ. Dzieci i młodzież wymagają indywidualnego dostosowania dawki, zależnie od wieku i stanu klinicznego, z maksymalną szybkością infuzji 0,1 g/kg m.c./godz. Zaleca się podawanie preparatów w sposób ciągły, z czasem infuzji od 12 do 24 godzin, stopniowo zwiększając i zmniejszając szybkość infuzji na początku i końcu podawania.

Alanina: Dawkowanie i sposób podawania

L-alanina jest aminokwasem niezbędnym w żywieniu pozajelitowym, stanowiącym istotny element preparatów aminokwasowych. Dawkowanie preparatów zawierających alaninę powinno być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta, uwzględniając jego stan kliniczny, zapotrzebowanie na składniki odżywcze oraz zdolności metaboliczne organizmu. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania produktów zawierających alaninę.1

Dawkowanie ogólne u dorosłych pacjentów

Dawkowanie alaniny jako składnika preparatów do żywienia pozajelitowego zależy od całkowitego zapotrzebowania na aminokwasy. Większość preparatów aminokwasowych zawiera alaninę w różnych stężeniach, w zakresie od 2,59 g do 22,35 g na litr roztworu.23

Dla dorosłych pacjentów, zalecane dawkowanie wynosi:4

Parametr Dawkowanie Uwagi
Dawka aminokwasów 1,0-2,0 g/kg m.c./dobę W przypadku zwiększonego zapotrzebowania (np. oparzenia) dawka może być zwiększona
Szybkość infuzji aminokwasów 0,1 g/kg m.c./godz. Nie należy przekraczać maksymalnej szybkości infuzji
Zapotrzebowanie na azot 0,16-0,35 g/kg m.c./dobę Zależy od stanu odżywienia pacjenta i poziomu katabolizmu

Dla pacjenta o masie ciała 70 kg odpowiada to 70-140 g aminokwasów dziennie, przy czym zawartość alaniny zależy od konkretnego preparatu.5

Szczegółowe dawkowanie w różnych grupach pacjentów

Pacjenci z niewydolnością nerek:6

7

Pacjenci w stanie krytycznym: W przypadku pacjentów w stanie krytycznym zalecana podaż aminokwasów może być większa i wynosić do 3,0 g aminokwasów/kg m.c./dobę.8

Pacjenci z chorobliwą otyłością: Dawkę należy obliczyć na podstawie idealnej masy ciała (IBW). Dla przykładu, maksymalna dawka dobowa może wynosić około 2,5 g aminokwasów/kg IBW.9

Pacjenci w trakcie ciągłej terapii nerkozastępczej (CRRT): Maksymalna dawka dobowa może wynosić 2,5 g aminokwasów/kg m.c./dobę.10

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Zapotrzebowanie na aminokwasy u dzieci i młodzieży różni się w zależności od wieku i stanu klinicznego:11

Grupa wiekowa Dawka aminokwasów Maksymalna szybkość infuzji
2-4 lata 1,5 g/kg m.c./dobę 0,1 g/kg m.c./godz.
5-13 lat 1,0 g/kg m.c./dobę 0,1 g/kg m.c./godz.
14-17 lat 1,0-2,0 g/kg m.c./dobę 0,1 g/kg m.c./godz.

12

Dla dzieci w stanie krytycznym zalecana podaż aminokwasów może być zwiększona do 2,5 g/kg m.c./dobę.13

Specjalne wskazania dotyczące stosowania preparatów z alaniną

W przypadku niektórych preparatów zawierających alaninę stosowane są następujące zalecenia:14

  • Zaleca się podawanie preparatów w sposób ciągły
  • Szybkość infuzji należy zwiększać stopniowo podczas pierwszej godziny infuzji
  • Zalecany czas trwania wlewu w przypadku żywienia pozajelitowego wynosi od 12 do 24 godzin

15

Szczegółowa tabela dawkowania preparatów z alaniną

Preparat Zawartość alaniny Dawkowanie u dorosłych Maksymalna szybkość infuzji Droga podania
Aminoplasmal 15% 22,35 g/l 1,0-2,0 g aminokwasów/kg m.c./dobę 0,1 g aminokwasów/kg m.c./godz. Tylko do żyły centralnej
Aminomel Nephro 2,59 g/l 1,0 g aminokwasów/kg m.c./dobę 0,1 g aminokwasów/kg m.c./godz. Do żył centralnych
Aminomix 1 Novum 7,0 g/l 1,0-2,0 g aminokwasów/kg m.c./dobę 0,1 g aminokwasów/kg m.c./godz. Do żył centralnych
Lipoflex peri 3,88 g/l (1000 ml) 1,28 g aminokwasów/kg m.c./dobę 0,08 g aminokwasów/kg m.c./godz. Do żył obwodowych lub centralnych
Nutriflex Lipid plus 5,82 g/l (1250 ml) 1,54 g aminokwasów/kg m.c./dobę 0,08 g aminokwasów/kg m.c./godz. Tylko do żył centralnych

16171819

Sposób podawania preparatów z alaniną

Sposób podawania preparatów aminokwasowych zawierających alaninę zależy od osmolarności roztworu, zawartości składników odżywczych i stanu pacjenta:20

Droga podania

  • Preparaty o wysokiej osmolarności (powyżej 800 mOsm/l) – wyłącznie do podawania przez żyłę centralną21
  • Preparaty o niższej osmolarności – mogą być podawane przez żyłę obwodową22
  • Niektóre preparaty można rozcieńczyć wodą do wstrzykiwań, aby zmniejszyć osmolarność i umożliwić podanie do żyły obwodowej23

Przygotowanie do infuzji

  • Roztwór należy przed infuzją podgrzać do temperatury pokojowej24
  • W przypadku worków wielokomorowych, przed podaniem należy zmieszać zawartość komór25
  • Wyłącznie do jednorazowego użytku26

Czas trwania infuzji

  • Zalecany czas trwania infuzji wynosi zazwyczaj od 12 do 24 godzin27
  • Należy stopniowo zwiększać szybkość infuzji w ciągu pierwszej godziny, a następnie dostosować ją do dawki, objętości i czasu trwania infuzji28
  • Kończąc podawanie, należy stopniowo zmniejszać szybkość przepływu w trakcie ostatniej godziny29

Monitorowanie terapii

Podczas stosowania preparatów aminokwasowych zawierających alaninę należy regularnie monitorować:30

  • Stężenie glukozy we krwi – aby zapobiec hiperglikemii
  • Bilans płynów i elektrolitów
  • Parametry funkcji nerek i wątroby
  • Stan kliniczny pacjenta

Dawkowanie w specjalnych grupach pacjentów

Uwagi dotyczące dawkowania w szczególnych populacjach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby: U tych pacjentów dawkę należy dostosować indywidualnie. Preparaty o wysokim stężeniu aminokwasów są przeciwwskazane w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby lub nerek przy braku terapii nerkozastępczej.3132

Pacjenci z zaburzeniami metabolizmu glukozy: W przypadku zaburzeń tlenowego metabolizmu glukozy, dawkowanie glukozy należy dostosować tak, aby utrzymać prawidłowe stężenie glukozy we krwi. Należy uważnie monitorować stężenie glukozy, aby zapobiec hiperglikemii.33

Dawkowanie podczas dializy otrzewnowej

W przypadku stosowania podczas dializy otrzewnowej, preparat Nutrineal PD4 zawierający alaninę (951 mg/l) stosuje się w następujący sposób:34

  • Dla pacjenta o masie ciała 70 kg zaleca się jedną wymianę na dobę z zastosowaniem jednego worka 2,0 l lub 2,5 l
  • U pacjentów o mniejszej masie ciała może zaistnieć potrzeba zmniejszenia objętości napełnienia
  • Dawka nie powinna przekraczać dwóch wymian na dobę
  • Worek produktu o pojemności 2,0 l zawiera 22 g aminokwasów, co u dorosłego pacjenta o masie ciała 70 kg odpowiada 0,30 g/kg m.c./dobę (około 25% dobowego zapotrzebowania na białko)

Zalecenia dotyczące długości leczenia

Długość leczenia preparatami aminokwasowymi zawierającymi alaninę zależy od wskazań i stanu klinicznego pacjenta:35

  • W niektórych preparatach (np. Lipoflex peri) czas trwania leczenia dla wskazań nie powinien przekraczać 7 dni36
  • W przypadku innych preparatów (np. Aminoplasmal 15%, Nutriflex special) czas leczenia jest nieograniczony37
  • Podczas długotrwałego podawania konieczne jest zapewnienie odpowiedniej suplementacji pierwiastków śladowych i witamin38

Leczenie za pomocą odżywiania pozajelitowego można kontynuować tak długo, jak wymaga tego stan kliniczny pacjenta.39

W przypadku stosowania preparatów u noworodków i dzieci poniżej 2 lat, roztwór (w worku i zestawie do podawania) należy chronić przed światłem do momentu zakończenia podawania.40

W podsumowaniu, dawkowanie i sposób podawania alaniny jako składnika preparatów do żywienia pozajelitowego musi być dostosowane indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta, z uwzględnieniem jego zapotrzebowania na aminokwasy, płyny oraz zdolności metabolicznych. Regularny monitoring parametrów klinicznych i biochemicznych jest niezbędny dla zapewnienia optymalnego żywienia pozajelitowego.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl