Leksykon składników

Składniki, strona 42 z 53

• benzoesan sodu

  Benzoesan sodu to organiczny związek chemiczny będący solą sodową kwasu benzoesowego, szeroko stosowany jako konserwant żywności. Działa poprzez hamowanie wzrostu mikroorganizmów, szczególnie grzybów i niektórych bakterii, blokując aktywność enzymów odpowiedzialnych za ich metabolizm energetyczny. W środowisku kwaśnym przekształca się w kwas benzoesowy, który łatwiej przenika przez błony komórkowe mikroorganizmów.

• metyloprednizolon aceponian

  Metyloprednizolon aceponian to nowoczesny kortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i obkurczającym naczynia krwionośne, stosowany głównie w dermatologii. Należy do grupy steroidów o umiarkowanej sile działania (klasa III), charakteryzujących się dobrym profilem bezpieczeństwa. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu uwalniania mediatorów zapalnych, zmniejszaniu przepuszczalności naczyń krwionośnych oraz hamowaniu migracji komórek zapalnych.

• kladrybina

  Kladrybina to syntetyczny analog puryn, który należy do grupy leków przeciwnowotworowych i immunomodulujących. Działa poprzez wbudowywanie się w łańcuch DNA i zaburzanie jego syntezy, co prowadzi do apoptozy (śmierci) limfocytów. Szczególną cechą kladrybiny jest jej selektywność wobec limfocytów T i B, przy stosunkowo niewielkim wpływie na inne komórki układu immunologicznego, co czyni ją skuteczną w leczeniu chorób, w których dochodzi do patologicznej akumulacji limfocytów.

• sód fusydynian

  Sód fusydynian to antybiotyk steroidowy, który działa bakteriostatycznie poprzez hamowanie syntezy białek bakteryjnych. Wykazuje szczególną skuteczność wobec bakterii Gram-dodatnich, zwłaszcza Staphylococcus aureus, w tym szczepów metycylinoopornych (MRSA). Mechanizm działania polega na wiązaniu się z czynnikiem elongacyjnym G (EF-G) i blokowaniu translokacji rybosomalnej.

• olejek tymiankowy

  Olejek tymiankowy to naturalny ekstrakt pozyskiwany z rośliny Thymus vulgaris (tymianek pospolity), znany ze swoich wszechstronnych właściwości leczniczych. Głównym składnikiem aktywnym olejku jest tymol, który wykazuje silne działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze oraz przeciwzapalne. Mechanizm działania polega na destabilizacji błon komórkowych mikroorganizmów, co prowadzi do ich zniszczenia.

• olejek majerankowy

  Olejek majerankowy to naturalny olejek eteryczny pozyskiwany z ziela majeranku (Origanum majorana) metodą destylacji parą wodną. Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze oraz rozluźniające na mięśnie gładkie. Swoje właściwości zawdzięcza głównie terpenoidom, w tym terpinen-4-olowi, który odpowiada za działanie przeciwdrobnoustrojowe.

• olejek szałwiowy

  Olejek szałwiowy to substancja czynna pozyskiwana z szałwii lekarskiej (Salvia officinalis), rośliny z rodziny jasnotowatych. Zawiera w swoim składzie głównie tujon, cyneol, borneol i kamforę. Działa przeciwbakteryjnie, przeciwgrzybiczo, przeciwzapalnie oraz ściągająco na tkanki. Jest stosowany w schorzeniach jamy ustnej i gardła, stanach zapalnych dziąseł, a także w zaburzeniach trawiennych i dolegliwościach menstruacyjnych.

• koszyczek rumianku

  Koszyczek rumianku (Matricariae flos) to surowiec zielarski pochodzący z rumianku pospolitego (Matricaria chamomilla). Zawiera szereg substancji biologicznie czynnych, w tym olejek eteryczny (z chamazulenem i α-bisabololem), flawonoidy (apigeninę, lutelinę), kumaryny oraz związki śluzowe. Dzięki tym składnikom wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwskurczowe i łagodzące.

• owoc kopru

  Owoc kopru, znany również jako nasiona kopru włoskiego (Foeniculum vulgare), to ceniony w medycynie surowiec roślinny o właściwościach wiatropędnych, rozkurczowych i żółciopędnych. Działa głównie poprzez zawarte w nim olejki eteryczne (przede wszystkim anetol i fenchon), które stymulują perystaltykę jelit, zmniejszają napięcie mięśni gładkich przewodu pokarmowego oraz zwiększają wydzielanie soków trawiennych.

• immunoglobulina królicza przeciwko ludzkiemu limfocytowi T

  Immunoglobulina królicza przeciwko ludzkiemu limfocytowi T (ATG, Antithymocyte Globulin) to preparat białkowy uzyskiwany przez immunizację królików ludzkimi limfocytami T. Działa jako silny lek immunosupresyjny poprzez wiązanie się z powierzchnią limfocytów T, prowadząc do ich lizy i deplecji. Mechanizm działania obejmuje także modyfikację funkcji limfocytów oraz hamowanie ich aktywacji, co skutecznie tłumi odpowiedź immunologiczną organizmu.

• takalcytol

  Takalcytol (takalcitol) to syntetyczny analog witaminy D3, zaliczany do grupy kalcytriolowych pochodnych witaminy D. Mechanizm jego działania polega na wiązaniu się z receptorami witaminy D w skórze, co prowadzi do normalizacji procesów proliferacji i różnicowania keratynocytów. Dzięki temu takalcytol wykazuje działanie przeciwłuszczycowe, hamując nadmierny podział komórek naskórka i regulując ich dojrzewanie.

• Valerianae radix

  Valerianae radix (korzeń kozłka lekarskiego) to surowiec roślinny pozyskiwany z kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis), stosowany jako łagodny środek uspokajający i nasenny. Działa poprzez modulację receptorów GABA-ergicznych, zwiększając stężenie kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w szczelinie synaptycznej, co prowadzi do obniżenia pobudliwości ośrodkowego układu nerwowego. Dodatkowo wykazuje działanie spazmolityczne na mięśnie gładkie.

• Lupuli strobilus

  Lupuli strobilus, czyli szyszki chmielu, to surowiec roślinny o szerokim zastosowaniu leczniczym. Zawiera substancje aktywne takie jak lupulina, żywice, garbniki i olejki eteryczne, które wykazują działanie uspokajające, przeciwlękowe oraz nasennie. Mechanizm działania polega głównie na łagodnym modulowaniu receptorów GABA-ergicznych w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do redukcji napięcia nerwowego i ułatwia zasypianie.

• Hyperici herba

  Hyperici herba, czyli ziele dziurawca, to surowiec roślinny pozyskiwany głównie z ziela dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum L.). Dziurawiec zawiera szereg związków biologicznie czynnych, w tym hiperycynę, hyperforynę, flawonoidy oraz olejki eteryczne, które odpowiadają za jego działanie lecznicze. Mechanizm działania polega głównie na hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny, noradrenaliny i dopaminy w synapsach nerwowych, co przypomina działanie syntetycznych leków przeciwdepresyjnych.

• pankuroniowy bromek

  Bromek pankuroniowy (Pancuronium bromide) to niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, stosowany podczas zabiegów chirurgicznych do uzyskania zwiotczenia mięśni. Działa poprzez blokowanie receptorów acetylocholinowych w złączu nerwowo-mięśniowym, uniemożliwiając acetylocholinie wywołanie skurczu mięśnia. Jest lekiem długo działającym, co czyni go odpowiednim do stosowania podczas dłuższych procedur operacyjnych.

• morfina chlorowodorku

  Morfina chlorowodorek to silny opioidowy lek przeciwbólowy, który działa poprzez wiązanie się z receptorami opioidowymi w ośrodkowym układzie nerwowym. Jest stosowana w leczeniu silnego bólu ostrego i przewlekłego, szczególnie w przypadkach bólu nowotworowego, pourazowego oraz pooperacyjnego. Morfina modyfikuje percepcję bólu oraz reakcję emocjonalną na ból, podwyższając próg bólowy i zmniejszając subiektywne odczuwanie dolegliwości bólowych.

• ziele bukwicy

  Ziele bukwicy (Betonica officinalis, syn. Stachys officinalis) to roślina lecznicza z rodziny jasnotowatych, stosowana w medycynie tradycyjnej od wieków. Wykazuje działanie przeciwzapalne, antyseptyczne, ściągające oraz łagodnie uspokajające. Główne substancje aktywne zawarte w bukwicy to glikozydy irydoidowe, flawonoidy, garbniki, kwasy fenolowe oraz olejek eteryczny, które działają synergistycznie, wspierając funkcje układu pokarmowego i nerwowego.

• ziele krwawnik

  Ziele krwawnika (Achillea millefolium) to substancja roślinna o szerokim zastosowaniu w medycynie. Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwskurczowe, przeciwbakteryjne oraz ściągające. Mechanizm działania opiera się głównie na zawartości olejków eterycznych (w tym azulenu), flawonoidów, garbników oraz substancji gorzkich, które wspólnie wpływają na redukcję stanów zapalnych oraz regulację procesów trawiennych.

• ziele szanta

  Ziele szanty (Marrubium vulgare) to roślina lecznicza należąca do rodziny jasnotowatych, o długiej tradycji stosowania w medycynie ludowej i fitoterapii. Substancje aktywne zawarte w zielu szanty, głównie marubina, flawonoidy, garbniki i olejki eteryczne, wykazują działanie wykrztuśne, przeciwzapalne oraz żółciopędne. Mechanizm działania polega na rozrzedzaniu wydzieliny oskrzelowej i stymulacji nabłonka rzęskowego, co ułatwia odkrztuszanie i oczyszczanie dróg oddechowych.

• liść melisa

  Liść melisy (Folium Melissae) to surowiec zielarski pochodzący z rośliny Melissa officinalis (melisa lekarska), należącej do rodziny jasnotowatych (Lamiaceae). Zawiera olejek eteryczny (głównie cytral, cytronelal, geraniol), związki polifenolowe (kwasy fenolowe, flawonoidy) oraz garbniki, które odpowiadają za jego działanie uspokajające, rozkurczowe i przeciwlękowe. Melisa działa poprzez modulację receptorów GABA w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do redukcji napięcia nerwowego.

• owoc koper włoski

  Owoc kopru włoskiego (Foeniculum vulgare) to surowiec roślinny o bogatej historii zastosowania w medycynie i farmakologii. Działa głównie spazmolitycznie, wiatropędnie i wykrztuśnie dzięki zawartości olejku eterycznego, w którym dominuje anetol (50-90%). Mechanizm działania polega na rozluźnianiu mięśni gładkich przewodu pokarmowego oraz dróg oddechowych, co zmniejsza dolegliwości skurczowe i ułatwia odkrztuszanie.

• mepartrycyna

  Mepartrycyna to antybiotyk polienowy, który wykazuje aktywność przeciwgrzybiczą. Działa poprzez wiązanie się z ergosterolem, głównym sterolem błony komórkowej grzybów, co prowadzi do zwiększenia przepuszczalności błony komórkowej i wycieku składników cytoplazmatycznych, a w konsekwencji do śmierci komórki grzyba.

• polimyksyny B siarczan

  Polimyksyna B siarczan jest antybiotykiem peptydowym, należącym do grupy polimyksyn, który wykazuje działanie bakteriobójcze głównie wobec bakterii Gram-ujemnych. Mechanizm działania polega na wiązaniu się z lipopolisacharydem błony zewnętrznej bakterii, co prowadzi do zwiększenia jej przepuszczalności i ostatecznie do śmierci komórki bakteryjnej.

• sulfatiazol

  Sulfatiazol to antybiotyk należący do grupy sulfonamidów, które działają poprzez hamowanie enzymu niezbędnego do syntezy kwasu foliowego u bakterii. Substancja wykazuje działanie bakteriostatyczne wobec szerokiego spektrum bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, w tym Streptococcus, Staphylococcus, Escherichia coli oraz niektórych szczepów Klebsiella i Proteus.

• nafazolina azotanu

  Nafazolina azotanu to sympatykomimetyk, działający głównie na receptory alfa-adrenergiczne, który stosowany jest jako lek obkurczający naczynia krwionośne. Dzięki temu działaniu zmniejsza obrzęk błony śluzowej nosa, co prowadzi do udrożnienia nosa i ułatwienia oddychania. Efekt ten jest szczególnie pomocny w leczeniu przekrwienia błony śluzowej nosa związanego z przeziębieniem, alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa czy zapaleniem zatok.

• klorazepan dipotasowy

  Klorazepan dipotasowy to pochodna benzodiazepiny o długim okresie działania. Działa poprzez wzmocnienie efektów kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), głównego neuroprzekaźnika hamującego w mózgu. Klorazepan wykazuje działanie przeciwlękowe, uspokajające, przeciwdrgawkowe, miorelaksacyjne oraz nasenne.

• klorazepan

  Klorazepan (Klorazepat) to substancja należąca do grupy benzodiazepin o długim czasie działania. Działa poprzez wzmocnienie działania kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do efektów przeciwlękowych, uspokajających, nasennych, przeciwdrgawkowych i miorelaksacyjnych. Klorazepan jest prekursorem leku – po podaniu przekształca się w aktywny metabolit – nordazepam, który odpowiada za jego działanie terapeutyczne.

• lowastatyna

  Lowastatyna jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA, należącym do grupy statyn. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu enzymu odpowiedzialnego za syntezę cholesterolu w wątrobie, co prowadzi do obniżenia poziomu cholesterolu całkowitego, LDL (tzw. „złego cholesterolu”) oraz trójglicerydów we krwi, jednocześnie nieznacznie podwyższając poziom HDL (tzw. „dobrego cholesterolu”).

• jomeprol

  Jomeprol to niejonowy środek kontrastowy zawierający jod, stosowany w radiologii diagnostycznej. Działa poprzez absorbowanie promieniowania rentgenowskiego, co umożliwia lepszą wizualizację struktur anatomicznych podczas badań obrazowych. Jomeprol charakteryzuje się wysoką osmolalnością, dobrą tolerancją przez pacjentów i niskim ryzykiem reakcji alergicznych w porównaniu do starszych, jonowych środków kontrastowych.

• o-(beta-hydroksyetylo)-rutozydy

  O-(beta-hydroksyetylo)-rutozydy, znane również jako oksyrutyny, to grupa flawonoidów pochodzenia roślinnego, które zostały zmodyfikowane chemicznie w celu zwiększenia ich biodostępności i skuteczności terapeutycznej. Substancje te wykazują działanie przeciwobrzękowe, przeciwzapalne oraz uszczelniające naczynia krwionośne, co czyni je cennymi w leczeniu chorób związanych z niewydolnością żylną.

• wyciąg płynny z korzenia goryczki

  Wyciąg płynny z korzenia goryczki (Gentianae radix extractum fluidum) to preparat roślinny pozyskiwany z korzenia goryczki żółtej (Gentiana lutea L.). Zawiera on glikozydy goryczowe (głównie gencjopikrozyd), ksantony, flawonoidy i inne związki biologicznie czynne. Preparaty z goryczki działają przede wszystkim na układ pokarmowy, stymulując receptory smaku gorzkiego w jamie ustnej, co prowadzi do zwiększenia wydzielania śliny oraz soków trawiennych w żołądku i jelitach.

• wyciąg płynny z kwiatu pierwiosnka z kielichem

  Wyciąg płynny z kwiatu pierwiosnka z kielichem (Primulae flos cum calycibus extractum fluidum) to substancja roślinna pozyskiwana z kwiatów pierwiosnka lekarskiego (Primula officinalis) wraz z kielichami. Charakteryzuje się działaniem wykrztuśnym, sekretolitycznym i sekretomotorycznym, co oznacza, że rozrzedza wydzielinę oskrzelową i ułatwia jej usuwanie z dróg oddechowych.

• wyciąg płynny z ziela szczawiu

  Wyciąg płynny z ziela szczawiu (Rumex spp.) to preparat fitoterapeutyczny pozyskiwany z roślin z rodzaju szczaw, zawierający kompleks biologicznie aktywnych związków, takich jak flawonoidy, antrachinony, garbniki, kwasy organiczne oraz witaminy. Dzięki bogactwu tych składników wykazuje działanie ściągające, przeciwzapalne, łagodnie przeczyszczające oraz żółciopędne.

• wyciąg płynny z kwiatu bzu czarnego

  Wyciąg płynny z kwiatu bzu czarnego (Sambucus nigra) jest tradycyjnym preparatem ziołowym stosowanym głównie w leczeniu objawów przeziębienia i grypy. Substancje aktywne zawarte w kwiatach bzu czarnego, w tym flawonoidy i antocyjany, wykazują działanie przeciwzapalne, przeciwwirusowe oraz immunomodulujące, wspomagając organizm w walce z infekcjami górnych dróg oddechowych.

• wyciąg płynny z ziela werbeny

  Wyciąg płynny z ziela werbeny (Extractum Verbenae officinalis fluidum) to preparat pozyskiwany z werbeny pospolitej (Verbena officinalis), rośliny o długiej historii stosowania w medycynie tradycyjnej. Substancja ta wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, żółciopędne oraz łagodnie uspokajające. Mechanizm działania opiera się głównie na zawartych w niej związkach czynnych, takich jak glikozydy irydoidowe (werbenalina), flawonoidy, garbniki oraz olejki eteryczne.

• kwiat pierwiosnka z kielichem

  Kwiat pierwiosnka z kielichem (Primula veris) to substancja roślinna stosowana w farmakoterapii, pozyskiwana z pierwiosnka lekarskiego. Zawiera saponiny triterpenowe, flawonoidy oraz glikozydy fenolowe, które nadają jej właściwości wykrztuśne, sekretolityczne i przeciwzapalne. Głównym mechanizmem działania jest pobudzenie wydzielania śluzu w drogach oddechowych poprzez drażnienie błony śluzowej żołądka oraz bezpośrednie działanie na nabłonek oskrzelowy.

• ziele szczawiu

  Ziele szczawiu to surowiec zielarski pozyskiwany z rośliny należącej do rodziny rdestowatych (Polygonaceae). Zawiera szereg związków biologicznie czynnych, w tym przede wszystkim związki szczawiowe (kwas szczawiowy i jego sole), flawonoidy, garbniki, witaminę C oraz związki mineralne. W medycynie tradycyjnej stosowany jest głównie ze względu na właściwości moczopędne, przeciwzapalne oraz wspomagające trawienie.

• ziele werbeny

  Ziele werbeny (Verbena officinalis) to surowiec zielarski pozyskiwany z rośliny znanej jako werbena pospolita. Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe, rozkurczowe oraz łagodnie uspokajające. Jej mechanizm działania opiera się na zawartych w niej związkach biologicznie czynnych, takich jak glikozydy irydoidowe (w tym werbenalina), flawonoidy oraz olejki eteryczne, które wpływają na układ nerwowy i pokarmowy.

• poraktant alfa

  Poraktant alfa to naturalny, oczyszczony surfaktant pochodzący z płuc wieprzowych, stosowany w leczeniu zespołu zaburzeń oddychania u wcześniaków (RDS). Ta substancja zmniejsza napięcie powierzchniowe w pęcherzykach płucnych, zapobiegając ich zapadaniu się podczas wydechu, co poprawia wymianę gazową i zmniejsza wysiłek oddechowy u noworodków.

• wyciąg płynny z liści babki lancetowatej

  Wyciąg płynny z liści babki lancetowatej (Plantago lanceolata) to preparat uzyskiwany z liści tej rośliny leczniczej, który znalazł zastosowanie w medycynie ze względu na swoje właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i wykrztuśne. Główne związki czynne zawarte w wyciągu to glikozydy irydoidowe (aukubina), flawonoidy, garbniki, kwasy fenolowe oraz śluz roślinny, które kompleksowo wpływają na układ oddechowy i wspomagają leczenie stanów zapalnych.

• wyciąg gęsty z jeżówki

  Wyciąg gęsty z jeżówki to substancja pochodzenia roślinnego pozyskiwana głównie z gatunków Echinacea purpurea, Echinacea angustifolia lub Echinacea pallida. Preparaty zawierające wyciągi z jeżówki są szeroko stosowane jako środki wzmacniające układ odpornościowy, szczególnie w profilaktyce i leczeniu wspomagającym infekcji górnych dróg oddechowych. Działanie immunomodulujące wyciągu polega na stymulowaniu fagocytozy, zwiększaniu aktywności komórek NK (natural killers) oraz indukcji cytokin prozapalnych.

• akamprozat

  Akamprozat (wapnia acetylohomotaurynian) to substancja czynna stosowana w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Działa głównie poprzez modulację równowagi między neuroprzekaźnikami pobudzającymi i hamującymi w mózgu, przede wszystkim wpływając na układy glutaminergiczny i GABA-ergiczny. Akamprozat zmniejsza nadpobudliwość neuronalną związaną z abstynencją alkoholową, co pomaga w zmniejszeniu głodu alkoholowego i zapobieganiu nawrotom.

• wyciąg z liścia bluszczu pospolitego

  Wyciąg z liścia bluszczu pospolitego (Hedera helix) jest substancją roślinną szeroko wykorzystywaną w leczeniu schorzeń układu oddechowego. Jego główne działanie terapeutyczne opiera się na właściwościach mukolitycznych, sekretolitycznych i spazmolitycznych. Związki czynne zawarte w ekstrakcie, głównie saponiny triterpenowe (hederyna, hederakozyd C), rozrzedzają wydzielinę oskrzelową, ułatwiają odkrztuszanie i zmniejszają skurcz oskrzeli.

• wyciąg płynny z pędów sosny

  Wyciąg płynny z pędów sosny to naturalny preparat leczniczy pozyskiwany z młodych pędów sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris). Zawiera bogactwo składników biologicznie czynnych, w tym olejki eteryczne (głównie α-pinen i β-pinen), flawonoidy, żywice, witaminę C oraz związki mineralne, które nadają mu właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne oraz wykrztuśne.

• wapnia mleczan pięciowodny

  Mleczan wapnia pięciowodny to organiczny związek wapnia, będący solą kwasu mlekowego. Jest stosowany jako suplement diety oraz lek w stanach niedoboru wapnia w organizmie. Wykazuje wysoką biodostępność, co oznacza, że jest dobrze przyswajany przez organizm. Wapń odgrywa kluczową rolę w budowie kości i zębów, a także uczestniczy w procesach krzepnięcia krwi, przewodnictwa nerwowego i kurczliwości mięśni.

• teofilina bezwodna

  Teofilina bezwodna to substancja czynna o działaniu bronchodylatacyjnym, stosowana głównie w leczeniu chorób obturacyjnych dróg oddechowych, takich jak astma oskrzelowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Należy do grupy metyloksantyn i działa poprzez hamowanie enzymu fosfodiesterazy, co prowadzi do zwiększenia stężenia cyklicznego adenozynomonofosforanu (cAMP) w komórkach i w konsekwencji do rozszerzenia oskrzeli.

• suchy wyciąg z owoców senesu

  Suchy wyciąg z owoców senesu (Sennae fructus extractum siccum) to substancja czynna o działaniu przeczyszczającym, otrzymywana z dojrzałych owoców krzewu Senna alexandrina Mill. (syn. Cassia senna L., Cassia angustifolia Vahl.), należącego do rodziny bobowatych. Głównym składnikiem aktywnym wyciągu są glikozydy antranoidowe, przede wszystkim sennozydy A i B, które po dotarciu do jelita grubego ulegają przekształceniu do aktywnych metabolitów.

• sodu jodek

  Sodu jodek (Natrii iodidum) to nieorganiczny związek chemiczny zawierający jod w formie jodku. Jest stosowany głównie w profilaktyce i leczeniu chorób tarczycy związanych z niedoborem jodu. Mechanizm działania opiera się na dostarczaniu organizmowi jodu, który jest niezbędnym składnikiem do syntezy hormonów tarczycy – tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3).

• Euphrasia rostkoviana

  Euphrasia rostkoviana, znana również jako świetlik łąkowy, to roślina lecznicza stosowana głównie w okulistyce. Ekstrakty z tej rośliny wykazują działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne oraz łagodzące podrażnienia oczu. Mechanizm działania związany jest z obecnością glikozydów irydoidowych, flawonoidów oraz garbników, które zmniejszają przekrwienie spojówek i redukują stany zapalne.

• mniszek lekarski

  Mniszek lekarski (Taraxacum officinale) to roślina lecznicza o szerokim spektrum działania, wykorzystywana w medycynie tradycyjnej i współczesnej fitoterapii. Zawiera szereg związków biologicznie czynnych, w tym flawonoidy, sterole, triterpeny, kumaryny oraz związki fenolowe, które odpowiadają za jego właściwości lecznicze.